Waar zijn ze allemaal naartoe?

Door Chrisrik gepubliceerd op Tuesday 22 April 15:08

Het is sinds september 2011 dat ik schrijf en lees op Plazilla (eerder Xead).

adb9b50476ce506faca88247f67b1f19_1398174

Voor mij was dat een openbaring. Ik voelde mij hier zo goed. Nooit eerder had ik zoveel ‘Nederlandse’ vrienden! Als ik nu die eerste artikelen bekijk, dan ben ik toch een beetje ‘beschaamd’ om hetgeen ik toen publiceerde. Het was nog het prille begin en ik had nog veel te leren.

Er was ook een periode dat ik er de brui wou aan geven. Ik schreef en schreef maar … en dacht veel geld te verdienen. Tja, geduld is nu niet mijn grote eigenschap !!

Ik dacht er eventjes aan te stoppen met Xead :

http://plazilla.com/page/4295038890/veel-artikelen-veel-verdienen-veel-lezen

6573e479034647836ad811fd1f610f76_1398174

Maar, het bloed kruipt waar het niet gaan kan en na slechts één week hield ik het echt niet meer uit .. ik wou er terug invliegen.

Ik was precies mijn ‘thuis’ kwijt … ik wou weer ‘thuiskomen!’

http://plazilla.com/page/4295038891/xead-veel-vrienden-en-het-thuisgevoel

5b0b47cb5a2af4956f65e3ea0303f751_1398174

Er volgden odes aan mijn vrienden :

http://plazilla.com/page/4295038892/een-verdiende-ode-aan-al-mijn-vrienden-op-xead

Mijn schrijfstijl veranderde, ik vond helemaal ‘mijn ding’ in het vertellen van onze reizen. We hadden al zoveel gereisd en dat delen met vrienden was voor mij opnieuw een stukje die wereld verkennen. Maar ook andere onderwerpen en interesses zetten mij aan tot schrijven en delen.

Ondertussen groeide de vriendenkring aan. Er werden zelfs meer en meer ‘persoonlijke’ zaken gedeeld, via pb of e-mail.

We wisten veel van elkaar en het deed ook deugd om het hart te luchten bij verdriet of pijn, maar het was ook fantastisch om vreugdes en mooie dingen te delen. Wij deelden de vreugde bij elke geboorte van een kleinkind, maar ook het verdriet bij een verlies!

7ed65a763f692cc0d0c3c29b3a2906fa_1398174

 

Xead is Plazilla geworden. In het begin verliep het wat stroef. We vonden onze draai niet, maar we hielpen elkaar. Waar een wil is, is een weg en .. het lukte beetje bij beetje.

Het werd opnieuw een gezellige bende en we schreven en lazen erop los. Er werd wel eens gekibbeld, gediscussieerd (soms heel hard), geblokkeerd … maar er was toch nog een band die ons samen hield, nl. het schrijven.

Sommige virtuele vrienden werden voor mij ‘echte vrienden’ die ik vorig jaar ontmoette, op onze reis door Nederland. Ik heb hier alleen maar mooie herinneringen aan! Om maar een paar foto’s te tonen van ‘hoe leuk het was’ bij elke ontmoeting …. kijk bij volgende links :

http://plazilla.com/page/4295038825/wij-zijn-op-plazilla-reis

http://plazilla.com/page/4295038828/dag-5-leuke-ontmoetingen-bij-plazilla

http://plazilla.com/page/4295038831/fantastische-ontmoetingen-bij-plazilla-vrienden

acfccae1bed96010b6dbd4812498ba61_1398174

 

We zijn nu aan de 2de Plazilla toe. Het was opnieuw een zoeken om onze weg te vinden. Het ging moeilijker dan vorige keer, maar beetje bij beetje komen we er ook.

Maar we zeggen niet meer : ‘Waar een wil is, is een weg.

Neen, we zeuren omdat het niet vlot, niet snel genoeg gaat, we kibbelen en maken ruzie, we zijn boos omdat Tim niet ‘onmiddellijk’ luistert, we hebben geen geduld …

Er werd de voorbije jaren veel gelachen op plazilla, nu wordt er gezeurd. En dat terwijl lachen zò gezond is!

6014b2eed3e07f7a8a4d80e6b1e0b718_1398174

 

En ondertussen draait plazilla verder .. er komen nieuwe leden bij. Zij moeten ook groeien (zoals ik vroeger deed). Krijgen zij de kans hiertoe?

Ik zie veel ‘oude' bekenden verdwijnen. Er wordt geklaagd : "Het niveau van plazilla daalt." Ik denk niet dat weggaan een oplossing is? Hoe meer die goede schrijvers verdwijnen, hoe meer het niveau verder zal dalen!

En zeg eens eerlijk … er zitten, bij schrijvers, die niet tot de xead-periode behoorden, ware talenten. We krijgen pareltjes van gedichten, mooie verhalen, prachtige fotoreportages en zoveel meer.

78d25092f1a80aec5cd4a502bb8636ba_1398174

Ik herinner me dat ik er de brui wou aan geven. Maar ik was ontheemd en kwam terug. Nu ga ik niet meer weg, ik blijf want ik ben hier thuis. Het is juist jammer dat mijn huisgenoten stuk voor stuk het ‘plazilla-huis’ verlaten. Met wie kan ik nu nog delen wat me dwars zit of blij maakt? Och ja, er is facebook en e-mail … maar ik wil niet reizen van hot naar her om iets te vertellen … ik weet dat zoiets eindigt in mineur en … uiteindelijk is alles voorbij!

Treuren haalt niets uit ... iemand dwingen om te blijven ook niet ... ik ben blij met die vrienden die er ‘wel’ nog zijn en ze mogen gerust weten dat ik trouw blijf en geen vertrouwen beschaam.

11aad593da1a051de3136f7c13a00a81_1398175

Leven met mooie herinneringen …

Ik hoor bij plazilla en dit werd vandaag bevestigd. Ik ben sinds deze voormiddag de fiere bezitter van de plazillamok. Ik blijf schrijven en lezen en hoop dit hier nog lang te mogen doen! Ik heb nog HEEL VEEL te vertellen!!

2b927fecd824c2f466ee654a41e16156_1398174

 

Veel schrijf-en leesplezier aan al diegenen die verder willen met plazilla.

Het is aan 'ONS' om iets moois te maken van plazilla !

 

Foto's via Google: gelabeld voor commercieel hergebruik

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit geweldige artikel had ik bijna gemist Chris, blij ook dat je niet van plan bent om weg te gaan!
nee .. ik was ook niet van plan weg te gaan. Ik vind het nog veel te goed hier. Alhoewel ik het de laatste dagen wat drukker had kom ik af en toe eens piepen .. en ondertussen broeden de ideeën voor nieuwe artikelen in mijn hoofd :-)
Fijn dat je blijft! En hartelijk gefeliciteerd met je Plazilla mok.
Mooi neergepend. Merk dat er veel verandert is, ook bij mij. Sinds de nieuwe Plazilla ben ik het een beetje beu. Kan me niet opladen om te schrijven. Ik mis de kleurtjes, de mogelijkheden. Maar ook en vooral de sfeer. De grapjes. Doortjes schrijfwedstrijd gaf me inspiratie die ik nu ergens mis. Ik lees en ben er maar schrijven lukt me gewoon niet op dit moment.
Ben blij aan toe dat je gebleven bent, stel je voor dat we je reisverhalen hadden moeten missen! Ben wel jaloers op iedereen die nu kan pronken met een mooi kopje... Ik heb er geen snik ;)
Troost je... ik ook niet :-(
Heel mooi artikel en proficiat met je mok. xxx
Pstttt ik ben dan wel van na Xead, maar voorlopig ben ik nog niet weg. Heb het hier nog steeds naar mijn zin. xxx
Tja, die goede oude tijd waar hier over geschreven wordt heb ik niet mee gemaakt. maar ik heb me hier toch al snel welkom gevoeld. Dat er inmiddels 'iets' veranderd is ook wel duidelijk.

Een Plazilliaan, die ook al een tijdje meedraait, schreef mij eens dat Plazilla zonder reacties zal niet meer zou bestaan. Voor sommige kan dit overdreven lijken, maar ik weet uit eigen ervaring dat de drive om te schrijven toch ook juist voorkomt uit het feit dat je merkt dat iemand er op reageert.

Zo moeilijk lijkt dat toch niet, zelfs al is dat niet altijd mogelijk door de hoeveelheid artikelen. sfeer en elan ontstaat al men dat samen kan doen, zelfs door af en toe een simpel hartje te geven.
Kijk, een verhaal, goed geschreven, fictie en zeker niet zoetsappig of overdreven geil, in tien delen met diepgang en wat meerdere lagen, vergt het lef om dat te posten...
Dat mag een publiek vinden, juist de nieuwelingen zou ik dan verwachten, maar als ik dan de laatste afleveringen niet meer post, omdat het amper gelezen wordt behalve door een paar hardnekkige doorzetters, heb ik eigenlijk
wel een beetje een kater.
Snipper, snetter, snater,
wacht ik wel tot wat later