Column. Discussie, een proef op de som

Door Mijler gepubliceerd op Tuesday 22 April 12:23

Column Discussie een proef op de som

Gister zat ik (fictief) aan tafel met een aantal “deskundigen” te discussiëren over het discussiëren op plazilla. Dit naar aanleiding van het artikel van Victor (goede wijn behoeft geen verdere krans) getiteld: “De Plazilliaanse Revolutie."

Ik kwam niet aan het woord en ook al had het gekund dan nog had ik gezwegen. Ik denk dat ik daarmee een belangrijke bijdrage heb geleverd aan de discussie. Dat wil zeggen. als er wat mee gedaan wordt. Toch hoort mijn (beter is het) zwijgen sterk mee te wegen in het maken van eventuele slotconclusies. Er waren veel (eveneens fictieve) schrijvers aan tafel die hun mond hielden.

Ik trachtte voor mezelf naar redenen voor deze veelzeggende nietszeggendheid te speuren en vroeg me af wat er zich in die zwijgzame hoofden afspeelde. Was alles al gezegd? Kwamen ze niet aan het woord? Waren ze tevreden met de verwarring en hadden ze zelf geen klare taal voorhanden?

Laat ik toch maar voor mezelf spreken. Om te beginnen bleef ik zitten omdat er een aantal respectvolle deelnemers aan tafel zaten. Ik zweeg ook omdat vaak dezelfde personen aan het woord waren, met vaak pietluttige reacties op reacties. Ik bleef ook zwijgend aanwezig omdat ik wat ongerust was over het collectieve belang van Plazilla. Ik dacht gaan er selectief georganiseerde groepjes gevormd worden, waarmee zoveel leden worden uitgesloten. Ik voelde me dus een beetje vertegenwoordiger voor een hele grote groep die toch volwaardig deel uitmaken van deze site.

Heb ik dan helemaal geen mening over de aangehaalde punten in het artikel? Jazeker, en die is kort en krachtig: Wij moeten accepteren zoals het gaat!

We moeten ons realiseren, dat we, ondanks dat we allemaal schrijven, een gemêleerd gezelschap zijn, met verschillende verwachtingen en niveaus. We moeten die egoïstische kleine pijntjes van bang zijn, te weinig aandacht krijgen, gevoelens van meerder- en minderwaardigheid, meer zelf dragen en minder zeuren.

In eerste instantie zag ik als reden voor de min of meer uit de hand gelopen discussie, het gebrek aan een discussieleider. Aangezien dit in geschreven vorm niet mogelijk is, kwam ik gisteravond daarop terug toen ik naar het programma van Paul en Witteman keek. De discussie ging over voeding. Er zaten een zestal zeer deskundigen op het gebied van voeding, heftig en zeer rumoerig te kwebbelen. Men liet elkaar niet uitspreken. Het egoïsme van enkelen om aan het woord te zijn, het door elkaar heen praten, waarbij het luisteren naar elkaar nihil was, zorgde er voor dat er geen inzicht in een goed voedingspatroon kwam, waar het uiteindelijk om te doen was. Paul en Witteman waren niet in staat om de kraaiende haantjes tot de kern van de zaak te brengen.

Verliep de discussie bij ons niet een beetje gelijk?

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank aan alle 9 die tot nu (22-4--2014 24.00 UUR) gereageerd hebben. Van het grote aantal lezers hoop ik dat er velen bewust gezwegen hebben,, indachtig de boodschap in het verhaal
Een goede analyse van wat er gaande is......ik hou mij er ver vandaan.
Ook de zwijgende meerderheid moet gehoord worden! Goed gedaan.
"Accepteren zoals het is" (zoals Mijler, Moz@rt en Kristi het hier heel duidelijk stellen) is wat sommigen op Plazilla niet willen of niet toe in staat zijn. Daardoor hebben we vanaf het begin (Xead) om de zoveel tijd mensen die zich opwerpen en opdringen als schrijverspolitie, schrijvers-verkeersregelaars, discussieregelaars, kritiekenregelaars, forumregelaars, Plazilla-familieregelaars, gezelliegroepieregelaars en wat voor 'regelateuren' allemaal meer. Elk een is verantwoordelijk voor zijn/haar eigen aanwezigheid als schrijver (of hoe je jezelf wil noemen) en als vrij mens op Plazilla. En voor hoe hij/zij zich er wil manifesteren. De officiële (spel)regels en voorwaarden die gelden zijn heel duidelijk en laten genoeg ruimte om in alle vrijheid je hersenspinsels te publiceren. En daarnaast ben je aan niemand iets verplicht. Doe je ding, geniet ervan en laat het voor wat het is. En verder zou ik zeggen: 'take it or leave it'.
volledig met je eens
Accepteren zoals het is. Mooie beschouwing. Ook ik heb gedacht aan het gebrek van een leider, maar uiteindelijk zijn we zelf verantwoordelijk voor hoe we handelen. Jouw zwijgen en observeren is daarin zeer bruikbaar.
Ik denk dat je gelijk hebt. Ik kan me mateloos ergeren aan dissussies op tv waar men elkaar niet uit laat praten en de leider de gesprekken niet in goede banen kan leiden. Maar ik vrees dat juist dat het risico van iedere vorm van discussie is.