Minderwaardigheidscomplex - Hoe je ervan te bevrijden - Enkele tips

Door Kai-Maduro gepubliceerd op Thursday 17 April 19:51

Bijna iedereen voelt zich weleens minderwaardig. Zelfs de grootste ego’s. En wanneer dat verandert in een steeds terugkomend gevoel, heb je zo goed als zeker een minderwaardigheidscomplex. Een gevoel dat meestal het gevolg is van het negatief denken over jezelf. Bijvoorbeeld: ‘Zoals ik ben, ben ik niet goed genoeg’.

Als je dat werkelijk wil, kun je je bevrijden van die negatieve gedachten en dat nare minderwaardigheidsgevoel. Hier volgen enkele tips hoe je dat kunt doen.

  • Begin voor jezelf te achterhalen wat jou het meest een minderwaardigheidsgevoel bezorgt. Het kan van alles zijn – misschien iets dat je niet kunt veranderen, zoals je lengte, je huidskleur of misschien iets dat je wel kunt veranderen, bijvoorbeeld de kleur van je haar of een karaktereigenschap.                                                                                                 
  • Leer jezelf accepteren zoals je bent. Zelfacceptatie kan moeilijk zijn. Maar het is de moeite waard om naar te streven, zelfs al bereik je dat niet in eerste instantie. Als wat jou een minderwaardigheidsgevoel bezorgt iets lichamelijk is dat niet in je macht is om te veranderen, kan je het beter accepteren.           
  • Verbeter jezelf. Als je minderwaardigheidsgevoel wordt veroorzaakt door een bepaalde vaardigheid die je mist of niet genoeg bedreven in bent, dan kan het de moeite waard zijn om deze te leren en/of verbeteren. Tegenwoordig zijn overal en ook op internet cursussen op bijna elk gebied. Of je kunt erkennen dat je twee linkerhanden hebt en aan anderen vragen om je te helpen met wat jij meent niet te kunnen of niet toe in staat bent. De meeste mensen vinden het heerlijk om anderen te helpen wanneer zij daarom gevraagd worden. ‘Nee’ heb je, ‘ja’ kun je krijgen, niet waar?!                               
  • Wees doelgericht. Zelf doelgericht bezig zijn met wat je wilt doen, verbetert meestal je vaardigheid op dat gebied. Houd je gedurende enkele minuten of uren geconcentreerd bezig met wat het is dat je een minderwaardigheidsgevoel geeft en dat gevoel vermindert of verdwijnt helemaal. Je zult er versteld van zijn hoe sterk dit je kan beïnvloeden en hoe snel de veranderingen plaats vinden.                                                                    
  • Stop met tegen jezelf te zeggen dat je iets niet kan. Je minderwaardig voelen omdat je bij voorbaat denkt dat je iets niet kan, is je leven beperken met een leugen die je jezelf vertelt. Wanneer je de gewoonte hebt om voortdurend tegen jezelf te zeggen dat je iets niet kan, of dat je niet goed genoeg bent, is het de hoogste tijd om die negatieve gedachten uit je hoofd te zetten.                                                                                                                   
  • Laat je negatieve gedachten los. Je kunt elke keer als zo’n negatieve gedachte opkomt, bijvoorbeeld: ‘Ik kan daar niet aan voldoen’, of ‘Ik ben niet goed genoeg daarvoor’, je er heel bewust op richten en er tegen zeggen: ‘Stop, en nu wegwezen! Ik heb je niet meer nodig!’ Telkens en telkens weer tot ze je niet meer lastig vallen. Het zijn jouw gedachten en jij kunt met ze doen wat je wil, nietwaar?!

En als je wil, denk eens na over het volgende:

Niet de contacten met anderen

geven ons een minderwaardig en onzeker gevoel,

maar de manier

waarop wij daarmee in ons hoofd omgaan.

(R. Angeles)

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Volgens mij is het belangrijk je zelf accepteren zoals je bent.Er zal altijd wel iemand wezen die op en aanmerkingen heeft.Je kan de hele wereld niet plezieren (niet eens al je naaste)Alleen jezelf met al je gebreken en die kan jij alleen veranderen als je er last van heb Ik geef mezelf nogal eens een AAI over mijn bol als iets goed gaat en dat is heel erg prettig.
Bedankt voor de wijze woorden hier heb je tenminste iets aan.
Ouder worden is geloof ik een goede remedie. Toen ik jonger was trok ik me meer aan van wat een ander van me vond dan nu, maar ik geloof ook dat ik nog altijd veel te leren heb, daarin gesterkt door de stukken die ik van je lees; man, wat een wijsheid spreekt er uit.

Dank voor het met me, of ons, delen.
Mijn dank Gewoonieko voor je reactie en je waardering van het artikel. Ik ben blij dat ik mijn levenservaringen en kennis met je kan delen en er ook iets aan hebt. En inderdaad, het is weliswaar een cliché, maar voor velen een niet te ontkennen waarheid: hoe ouder hoe wijzer (tenminste diegenen die bewust en aandachtig leven - of wel,het leven zien en accepteren als een interessante leerproces).
Het artikel is zeker niet geschreven door een schrijver die zich in een situatie van persoonlijke minderwaardigheid bevindt. Weer een terdege onderbouwd artikel Kai.
Harm, dank voor je waardering van het artikel. En... persoonlijk doe ik mijn best zoveel mogelijk 'in evenwicht' te blijven, noch 'minderwaardig' noch 'meerwaardig' ten opzichte van anderen. Want ook dit laatste is voor het goed en vredig samenleven een gevaarlijke valkuil. En dat is niet altijd even makkelijk.
Goed artikel. Inspireerde mij ook wel om een lief gedichtje aan mezelf te schrijven :)
En Moz@rt, heb je het gedichtje ook al op Plazilla gepubliceerd? Ik zou het graag willen lezen (als het mag). Ben benieuwd wat het bij jou heeft 'losgemaakt' :-) Mijn dank voor je waardering van het artikel.
Het maakt veel los..ik kom er vast nog wel op terug :)
Bedankt voor je aandacht.
Graag gedaan Moz@rt.
http://plazilla.com/page/4295130928/durf-jij-een-lief-gedicht-aan-jezelf-te-schrijven

Ik heb er een nieuw, veiliger, artikel van gemaakt :)
Zoeken en ontdekken van je sterke kanten sterkt de mens
Helemaal mee eens, Mijler. Dank voor de reactie.
Stop......en wegwezen....bij een negatieve gedachte is een gouden tip! Goed artikel!
Dank je Janne.
Klopt ook weer helemaal, de mensen kunnen van alles met je doen, maar zelf moet je er wel door kunnen slapen. Vroeger maakte ik me er ook druk over als anderen naar met me omgingen, maar ik heb dat van me afgezet. Ja, ik verdedig mezelf als dat nodig lijkt te zijn, niemand drukt mij in een hoekje, maar ik ga niet treuren om afwijzingen of pesterijen. Het is hun probleem dat ze niet met mij om kunnen gaan, mij niet mogen, zolang ik dat zelf maar kan!
Merel, dat is een instelling waar ik helemaal mee eens bent: 'het is hun probleem'. Want feitelijk is dat ook zo. Men heeft een probleem met zichzelf en projecteert het op een ander. En als je daar op ingaat hebben je de poppen weer aan het dansen. Dank voor je reactie.
Jawel, helemaal mijn ervaring ;)