La Boheme - '65 - het verhaal van een schilder, die nostalgisch terugdenkt aan zijn jeugd op Montmartre (Parijs).

Door Groundzero gepubliceerd op Monday 14 April 17:25

Oorspronkelijk was Montmartre een dorp op een heuvel buiten Parijs. In de 19e eeuw begonnen schrijvers en kunstenaars zich hier te verzamelen, en vele bekende kunstenaars, onder wie Pissarro, Toulouse-Lautrec, Van Gogh, en Picasso hebben in Montmartre gewoond. Tegenwoordig wonen er vooral kunstenaars die van het toerisme leven. Meer op de Engelstalige Wiki. http://en.wikipedia.org/wiki/Montmartre

Charles Aznavour - La Boheme (Paris- 2004) - Youtube

Ik vertel jullie van een tijd
Die de tieners
Niet kunnen kennen.
In die tijd hing Montmartre
De bakken met seringen
Tot onder onze ramen
En als de eenvoudige gemeubileerde ruimte
Die ons nestje was
Geen porum had,
Het is wel waar wij elkaar ontmoetten
Ik die honger leed
En jij die naakt poseerde.

La bohème, het artiestenwereldje
Dat betekende: Wij zijn gelukkig
La bohème, la bohème,
Wij aten toen slechts om de dag.

In de naburige cafés
Waren wij met een aantal
Die roem verwachtte
En al waren we arm,
Met lege magen,
Bleven wij erin geloven.
En wanneer een bistrootje
In ruil voor een goede warme maaltijd
Een schilderij van ons afnam,
Dan droegen wij verzen voor,
Samengeschaard rond de kachel
En vergaten we de winter.

La bohème, la bohème,
Dat betekende ‘jij bent mooi’,
La bohème, la bohème,
En allen hadden we genie.

Vaak gebeurde het
Dat ik voor mijn schildersezel
Slapeloze nachten doorbracht,
Terwijl ik mijn tekening bijwerkte
Van de lijn van een borst,
Van de ronding van een heup,
En pas in de ochtend
Gingen we eindelijk zitten
Voor een kop koffie,
Uitgeput maar opgetogen.
Wat moeten wij elkaar toen hebben liefgehad
En liefgehad het leven.

La bohème, la bohème,
Dat wilde zeggen: wij zijn twintig,
La bohème, la bohème,
En wij leefden van de wind.

Wanneer ik nu toevallig eens
Een wandeling maak
Naar mijn oude verblijfplaats,
Herken ik niets meer,
Niet de muren, niet de straten
Die getuige waren van mijn jeugd,
Boven aan een trap
Zoek ik het atelier,
Waar niets van over is.
In die nieuwe ambiance
Ziet Montmartre er treurig uit
En de seringen zijn dood.

La bohème, la bohème,
We waren jong, we waren dwaas
La bohème, la bohème,
Het betekent helemaal niets meer.

Charles Aznavour - La Boheme

Je vous parle d'un temps
Que les moins de vingt ans
Ne peuvent pas connaître
Montmartre en ce temps-là
Accrochait ses lilas
Jusque sous nos fenêtres
Et si l'humble garni
Qui nous servait de nid
Ne payait pas de mine
C'est là qu'on s'est connu
Moi qui criait famine
Et toi qui posais nue

La bohème, la bohème
Ça voulait dire on est heureux
La bohème, la bohème
Nous ne mangions qu'un jour sur deux

Dans les cafés voisins
Nous étions quelques-uns
Qui attendions la gloire
Et bien que miséreux
Avec le ventre creux
Nous ne cessions d'y croire
Et quand quelque bistrot
Contre un bon repas chaud
Nous prenait une toile
Nous récitions des vers
Groupés autour du poêle
En oubliant l'hiver

La bohème, la bohème
Ça voulait dire tu es jolie
La bohème, la bohème
Et nous avions tous du génie

Souvent il m'arrivait
Devant mon chevalet
De passer des nuits blanches
Retouchant le dessin
De la ligne d'un sein
Du galbe d'une hanche
Et ce n'est qu'au matin
Qu'on s'asseyait enfin
Devant un café-crème
Epuisés mais ravis
Fallait-il que l'on s'aime
Et qu'on aime la vie

La bohème, la bohème
Ça voulait dire on a vingt ans
La bohème, la bohème
Et nous vivions de l'air du temps

Quand au hasard des jours
Je m'en vais faire un tour
A mon ancienne adresse
Je ne reconnais plus
Ni les murs, ni les rues
Qui ont vu ma jeunesse
En haut d'un escalier
Je cherche l'atelier
Dont plus rien ne subsiste
Dans son nouveau décor
Montmartre semble triste
Et les lilas sont morts

La bohème, la bohème
On était jeunes, on était fous
La bohème, la bohème
Ça ne veut plus rien dire du tout

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.