Opvoeden is doodeng!

Door Soekys gepubliceerd op Monday 14 April 10:47

Owkee om te beginnen heb ik waarschijnlijk teveel tijd. In oktober verloor ik mijn baan en hierdoor kan ik heerlijk internetten en tv kijken. Vanmorgen eerst een brandpunt teruggekeken via facebook. Het kinderbrein. En daarna dokter Phill met een pittige waarschuwing over internet en kinderen.

De vooraanstaand Amerikaanse psychiater zegt dat kinderen veel meer aandacht nodig hebben. Dat veel kinderen getraumatiseerd zijn op jonge leeftijd. Dat we niet weten hoe we er mee om moeten gaan. Er moeten meer mensen betrokken zijn bij opvoeden. Relaties moeten aangegaan worden.

Dokter Phill laat een moeder haar hart eruit huilen die haar dochter aan één internetdate verloren is. Een vals facebook profiel. Het is ook echt moeilijk.

Vorige week maandag waren de langste tien minuten van mijn leven. Mijn zoon van tien en ik komen na een gezond uurtje fitness bij het winkelcentrum in onze wijk. Daar komt de sportwagen aanrijden die hij al maanden bewonderd. Hij staat altijd bij een bijzonder flatgebouw bij ons op 100 meter afstand. Ze zien hem op weg naar de snoepwinkel. Smorgens zag hij hem nog rijden. Mam.... mooi he? Ja schat heel mooi.

De eigenaar stapt uit. Ik lach naar hem en zeg dat mijn zoon zijn auto zo mooi vindt... en dan gebeurt het. Deze wildvreemde zegt.... hij mag wel een stukje met me rijden.

Daar op dat punt. Wat leer ik hem. De hele wereld is onveilig en sluit je af. Leer ik hem. Pak de kansen die je in dit leven krijgt, want het is te kort. Mijn mooie momenten dit leven... voorop het stuur van een Indian in een stijle wand. Die momenten maken dat ik nu met schouders vol verantwoordelijkheid terug kan kijken naar mij.. mijn identiteit.

Het is oneerlijk om dit op schouders van ouders te leggen. Je kind interactie geven omdat dit nodig is voor ontwikkeling is levensgevaarlijk. Dat is het nu. Dat was het altijd. Veilig is een illusie.

Ik heb een rare opvoeding gehad. Na de gouden randjes boekjes ging ik direct naar de rondzendbrief van ouders overleden kind.

Mijn ouders namen een risico. Mijn zus mocht mee logeren in Zwitserland. Ze kwam niet thuis. Heel veel ouders in die rondzendbrief namen echter geen risico. Die werden getroffen door ziektes. Soms trof dit meerdere kinderen in een gezin.

Ik was als kind getraumatiseerd. Net als de overige 40/50 procent. Mijn kinderen heb ik ook 'het leven' al niet kunnen besparen. Ben je er niet en co opvoed je met een gastouder, heb je eten. Ben je er wel. Knuffels genoeg... Heb je nog een euro voor de rest van de week. Armoede is niet goed voor een kind. Afstand is niet goed voor een kind. Huiselijk geweld is niet goed. Gescheiden ouders niet. Geen contact met familie. Wel contact met familie.

Ik heb avonturen beleefd. Ik ging in Mexico mee met lokale bevolking op avontuur. En nu kunnen er twee dames, die ook op avontuur gingen, het niet navertellen.

Mijn conclussie is.... opvoeden is doodeng. Soms maak je een gokje. Leergeld is daarin duur. Mijn zoon heeft een fantastische tien minuten in een geweldige sportauto gehad. Gaf daarna deze spontane man bloemen. Het was een hele mooie maandag middag. Met liefde en vertrouwen. Ik gun hem het leven. Als de dood ben ik... dat ooit ik ...... Maar ik hoop harder op prachtige bruiloften. Kleinkinderen. Hoop. Verre reizen. Avontuur. Heel veel kusjes voor het slapen gaan. Een eeuwigheid aan gouden randjes boekjes. En qua opvoedadvies.... Sterkte... ik kluns ook maar wat :)

   

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dat heb je mooi beschreven en zo is het maar net, je weet niet of je het goed doet, knuffelen en goed van zin zijn toch basisbeginselen voor een goede opvoeding.