De afrekening (9)

Door Weltevree gepubliceerd op Monday 14 April 10:37

Mijn dunne kanten slipje is doorweekt van het transpiratievocht.

Gelukkig is aan het zware wraakgewaad niet te zien hoe mijn gehele lijf zweet van spanning en de hete zon want het moment suprême nadert. Ik was nooit eerder wraakgodin, niemand heeft me het ritueel uitgelegd en toch weet ik alles alsof de kennis van moeder op dochter is doorgegeven. Dat kan niet verhinderen dat ik erg opzie tegen wat men van mij verwacht. Voordat ik opsta drink ik dankbaar nog snel de druivensap, die de rechter aanbiedt, maar langer uitstel zou respectloos zijn. Ik ben zenuwachtig, me er terdege van bewust dat het van mij afhangt of de uitvoering van het afrondende deel naar behoren zal verlopen. Hiervoor is een veelheid van mensen méér dan een jaar in touw is geweest.
De spons.
Mijn jonge dienaar uit de beste atletische groep reisde met zijn leermeester naar de andere kant van het land. In de Mare der Illusia hebben zij de beste spons uitgezocht die op grote diepte groeit aan het Androviakoraal.
De honing. 
Deze is de zuiverste die bestaat, om de uitwerking van de duivelse honingval voorgoed teniet te doen.
Van excellente kwaliteit is hij afkomstig uit de oogst van het Koninklijke paleis. Daarvoor is drie maal tien mannen in dienst. Een ploeg voor het uitgestrekte cederbos dat in optimale conditie moet blijven. Groep twee houdt het bijenvolk vrij van ziekten, die onwetende reizigers uit vervuilde buurstaten naar Triodara overbrengen. Tien perfectionisten zijn er nodig om verontreiniging van de oogst te voorkomen en vuil te verwijderen.
Het ritueel
Net als deze bombastische rechtspraak, staat dit ritueel bol staat van symboliek. Men gebruikt glanzend gepoleist ebbenhout, ivoor en hagelwitte albast omdat in Triodara van rassendiscriminatie geen sprake is en als een doodzonde wordt ervaren.
Eerst moet de spons met beide handen boven de ebbenhouten schaal in de honingpot worden gedoopt waarbij ik ervoor moet waken niets te verspillen. Iedere sponsopening moet gevuld zijn met het natuurlijke Triodariaanse goud. Daarna steek ik, eveneens boven de zwarte schaal, voorzichtig de zoete doordrenkte spons aan de lanspunt. Ik moet er daarbij op toezien dat niets van de punt door de spons heen steekt. Het is niet de bedoeling verwondingen aan te brengen. Het lukt me om dit alles volgens de regels te doen terwijl één harpiste naast de spiegelbak iedere beweging begeleidt. Al die tijd kijkt het volk me nauwlettend op de vingers.
Daarna neemt Triva de veerkrachtige lans even weg opdat ik bij de jongeman met de waskom mijn handen kan ontdoen van plakkende honingresten. Ondertussen zingzegt de priester het Triodaragebed waarmee hij aan de voorzienigheid de toestemming vraagt om dit wapen te mogen gebruiken waarna hij de spons zegent. 


Mijn hart bonst als een bezetene. Welke vrouw zou zonder schaamte of schuldgevoel deze toch intens vernederende handeling volbrengen zonder een spier te vertrekken…
Met opgeheven hoofd neem ik de lans van Triva over, houd hem horizontaal voor mijn borst en loop er langzaam mee naar het spijkerbed. Mijn jonge adonis volgt me op de voet, niet alleen om na afloop de lans van me over te nemen. Ik zie in een ooghoek hoe de doordrenkte spons, zoals het hoort, rechts van mij een honingspoor in het rulle witte zand nalaat, paralel aan mijn voetstappen en ik dank God geen woord meer te hoeven zeggen. Mijn stem zou het bibberend begeven, wat uiteraard een verkeerde indruk maken zou. Niemand mag merken dat ik amper durf en ik maak me sterk terwijl Triva met sterke volle stem de tekst van de antieke papierrol voorleest.
"Gemma de Graal, partner van Cock de K. en moeder van twee nakomelingen, jij hebt de eretitel moeder verspeeld, het partnerschap bezoedeld en als ooit liefdevolle dochter wordt u daarom voor nu en later uit uw familie verstoten. Vanaf heden zul jij Krotima heten.” Het volk is duidelijk zeer tevreden dat zij de ergste scheldnaam meekrijgt die in de Triodaanse taal bestaat en gilt de kelen schor totdat de rechter zijn arm opheft, doodse stilte wil.
“Jouw gemeenmond wordt gesloten omdat jij zuivere liefdeslust tussen man en vrouw hebt bezoedeld, waarmee jij je Triodariaanse seksgenoten te schande hebt gemaakt,” vult hij de motivatie aan die het Hoogste Gerechtshof te boek heeft gesteld. Al is er geen woord van gelogen, ik probeer onzichtbaar adem te halen, wachtend op de rust die nu nodig is. Het schitteren van de diamanten manen mag niet verraden hoe vreselijk ik vind wat me te doen staat en ik wacht. Wacht tot mijn bloed, rustig en traag in mijn slapen klopt. Wacht tot niet ik, maar de stilte in het stadion trilt als roodgloeiende vloeiende lava en inwendig tel ik tot drie.


Dan steek ik weloverwogen de lanspunt naar voren en haal diep adem. Met zorg mikkend, stap ik vooruit en hoor meteen het soppen. Nog vóórdat de euforie van het publiek ontploft omdat ik het symbool van haar verraad, in één keer bij haar schaamte naar binnen heb gestoken. De overtollige rijke gouden honing druipt wellustig traag langs de vermagerde witte billen terwijl de gemeenste veroordelingen, smerigste leugens als vanzelf over haar tong rollen.
Jij zou het uit je laten hoofd laten als je wist hoe je met al jouw minderwaardigheid mijn bezwaarde hart bevrijdt, denk ik enkel glimlachend. Niet om de reactie van het volk. Niet eens om haar woede, maar omdat door haar onnozele gevloek de strakke band om mijn hart smelt. Oog om oog, tand om tand, leef ik door schaamte heen en voel hoe het licht in mijn geest opgaat: Ik betaalde nimmer iemand met gelijke munt terug, draaide me om, liep weg, liet hen begaan, alsof ik hun gramschap had verdiend wat meestal niet het geval was.

Het opgezweepte publiek leeft zich ongeremd uit in woest geloeide oordelen. Als was het ingestudeerd smelten van vier zijden spreekkoren spontaan samen. In een rollende golf ontstaat de vierstemmig gescandeerde scheldaubade en dan gebeurt het eindelijk. Mijn ex breekt.
Zijn hart scheurt open op de maat van de waanzinnige verwijten die zijn eega over mij uit blijft roepen, terwijl ik enkel bedenk hoe mijn kind de nazaten van deze intrigante, haar broer en zus, niet mocht leren kennen.
Dertien rafelige wonden breken Cock's naakte voorkant open tot vlak onder de doorboorde navel.
Eén scheur voor iedere verjaardagskaart, die het verschopte kind van hem ontving.
Voor elke keer dat hij met haar verjaardag het verlangen bij haar opwarmde, schreeuwt de meeuw op haar hoge rustplek. Ze klapwiekt treurig, laat één voor één een veer uit haar uitgeputte vleugels los.
Cock ziet het door zijn tranen heen ook. Nu beseft hij dat het sturen van die kaart niets met het welzijn van zijn kind te maken had. Oh zeker, hij wilde dat zij hem niet vergat. Dat zijn kind begreep dat het goed met hem ging en dat zijn gezin, Gemma en zijn nazaten, gelukkig waren, doch ineens ziet hij dat dit niet voor haar bedoeld was. Hij heeft het enkel gedaan om zijn ex te pesten, haar een trap na te geven. Het kind heeft haar moeder bij elke verjaardagskaart dan ook dieper leren haten alsof het haar schuld was wat de vader deed. 

Voor het eerst vraagt hij zich af of een kind van vier, vijf of vijftien iets aan al die zinloze negativiteit heeft.
Het wende dat ze hem meer dan twee decennia niet mocht zien, maar al die jaren heeft ze gedacht dat Gemma de waarheid sprak over de heks waarbij zij vaderloos moest overleven. In haar eigen sprookjeswereld bleef ze trouw aan stiefma, waar papa voor gekozen had. Aan de vrouw die bij hoog en bij laag heeft beweerd dat zij als bewijsstuk uit papa's verleden niet meetelde, niets voorstelde. Ik heb aan den lijve ondervonden dat zijn kleintje ook werkelijk nooit vergat hoe ze naar hem en zijn kinderen verlangde. Eindelijk barst Cock in huilen uit. Zoals hij nooit deed, ook niet toen zijn broertje stierf door een noodlottig ongeluk.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat een verhaal ... wat een vonnis ...
is er nog meer te lezen???
Ja, maar het is kennel;ijk door bijna niemand gelezen, dus heb ik maar eens gewacht met de volgende delen, en het slot
geduld is niet mijn sterkste kant als het boeiende lectuur is :-((
Fijne dag nog
XX
Ik vond het zelf best spannend om dit te posten, dus aik stuur je even een pebeetje
Oef dat is me een rechtzaak wel, hopelijk is het echt zo helend voor de hoofdpersoon als de bedoeling is. Ik ben benieuwd.