Een symposium van het Nederlands Nutuur en Geneeskundig Congres

Door Utopia gepubliceerd op Saturday 12 April 20:57

Elk half jaar organiseert het NNGC een symposium. Daar komen experts hun werk presenteren voor een eminent publiek, bestaande uit professoren en (emeritus) hoogleraren. Ze zijn bijna allemaal met pensioen. Maar, nog steeds geïnteresseerd in alle ontwikkelingen. Het is een club van natuurkundigen, chirurgen, enz. De elite van de wetenschap. Hoge heren dus. 

Omdat ik abonnee ben op 'Biowetenschappen en Maatschappij' , een cahier met kwartaaluitgave, krijg ik een gratis zitplek op kosten van de organistatie. De mensen daar, ik noem ze een beetje spottend 'de grijze duiven club', kijken wel een beetje verbaasd mijn kant uit, en denken bij zichzelf "Wat doet hij hier?" 

Ach.., ik bemoei me maar met niemand, maar houd mijn oren en ogen open!, want daar leer je veel! Elke keer weer, een topic, waar experts hun verhaal delen. Dit keer de zon. Dan zul je denken "Wat kun je daar nu over vertellen?", nou een hoop!

We zitten nu bijvoorbeeld in een fase waarin de zon maxiamaal schadelijk is :) Dit komt doordat er een magnetisch veld ontbreekt, door een ompoling op een nulpunt, die schadelijke deeltjes niet wegvangt. Máár, een dermatoloog die vandaag ook zijn woordje deed, vertelde dat je beter regelmatig in de zon kunt baden, dan af en toe. Ook werd er uitgebreid verteld over alle huidkankers. Het valt wel mee, alleen een melanoom geeft een gem. kans van 16 % op overlijden. Heb je een bleke huid, en verbrand je snel?, kijk dan maar uit. De zonnebrandfactor is trouwens een maat waarbij je het aantal keer langer in de zon kunt blijven met hetzelfde risico. Factor 4 is dus, 4 keer langer in de zon dan onbeschermd!

Zonnevlammen, zonnevlekken, alles werd uitgebreid behandeld. Wat een informatie! Ik ging er echt van duizelen! Het begon om 10:00, en eindigde om 16:00 in Utrecht in Museum en Sterrenwacht ‘De Sonnenborgh' 

eb9cc9137d12543a8f37bd5188ed106a_1397330

Prachtig van binnen! Stenen bogen, waar je moest bukken. 
Het werd allemaal een spectakel van ontwikkelingen en inzichten, zonder lastige formules. Hooguit grafische verlopen en statistische utslagen, die je gewoon met je ogen kon volgen. Het ging allemaal meer om de essentie. Dat lijkt me wel zo eerlijk, omdat het publiek dan wel tot het hoogst opgeleid behoort maar daarvan mag je niet verwachten dat een hartchirurg ook thuis is in de fysica. En dat is het mooie vind ik, van deze symposia, dat je als leek, met een bepaalde wetenschappelijke basiskennis, grosso modo alles goed kunt volgen. 

Je maakt er leuke dingen mee, want, de heren zijn niet in functie en dit is hun vrije tijd. Dan gedragen zij zich losser. Zo zaten er twee voor me, waarbij de een de ander zo nu en dan aantikte op de schouder van: 'Zei ik het niet?' Het blijft een spel van wie weet het beter, en dat is leuk. Dat is die drijfveer die leidt tot zoveel ontdekkingen. Het is die wil, en gelijkertijd die speelsheid die je nodig hebt, voor dit werk.

Twee keer per jaar voel ik me een stomkop, en wel op deze symposia. Het zien, dat deze oude garde, tot letterlijk de laatste snik bijeenkomt, om een dag lang te luisteren naar zwaar niveau wetenschappelijke progressie, (want wat daar gepresenteert wordt is nieuw!) en dat in 'begrijpelijk' taal, is toch wel uniek. Ik voel mij dan ook zeer vereerd elke keer weer in dit gezelschap te kunnen bivakkeren. En ben de stichting Biowetenschappen en Maatschappij dan ook zeer dankbaar dat ze mij die gelegenheid geven. Elke keer weer. http://www.biomaatschappij.nl/

Ooit toen ik aan de HVA begon, kwam ik zo'n cahier tegen, destijds over stamcellen. Ik vond het zo goed, dat ik gelijk lid ben geworden. Nu al 10 jaar. Ik heb er heel fijne mensen gespoken, die een praatje begonnen. Het is gewoon in één woord: Super!

De 100 ste bijeenkomst, was in het Karel de 5e hotel. Wauw, dat was me een dag zeg. Meestal in het Boerhaeve museum te Leiden. Afgewisseld op een andere locatie. Je krijgt een speldje op, en wordt op je wenken bediend. Koffie, luch, etc.

Altijd een introductie van de voorzitter, en dan begint de eerste spreker. 4-6 lezingen à 45 min- 1 uur op een dag. 

Dit was mijn verhaal,

groet,

Utopia

Ohja, voordat ik het vergeet, ik vond een ding vandaag grandioos. Het heeft me veranderd. Dit kan ik niet plaatsen, en ik ben stomverbaasd. Er kwam een professor C. de Jager. Deze wijsheid was al 93!! en nog zo kwiek! Werkt nog steeds! 

On-ge-loof-lijk! 

Dit is zijn website: (lees ook zijn CV even) http://www.cdejager.com/

De meeste mensen van 93 zijn seniel, dement en stervende. Prof. de Jager stond hier vandaag vrolijk te vertellen over zijn recente bevindingen uit zijn onderzoek, en dat was NIET eenvoudig. Zo scherp van geest, zo slim, zo geweldig, wat een inspiratie gaf dat me. Dat vind ik gewoon geniaal. Doorgaan, tot de laatste snik.

Link:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Cornelis_de_Jager

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een heel mooi inspirerend en lerend artikel van je...biowetenschap en maatschappij een prachtige stichting en ben onder de indruk van je schrijven over dit onderwerp!
je bent een topvrouw dank je wel