Column. Valse solidariteit

Door Mijler gepubliceerd op Thursday 10 April 12:22

 Valse solidariteit

Er zijn mensen in ons leven die in verschillende opzichten en situaties hulp behoeven. Ik doel hier nu niet op hulp in financiële of materiële zin, maar op geestelijk gebied. Mensen die beperkt zijn in het volwaardig deelnemen en begrijpen van onze soms ingewikkelde maatschappij. Vaak hebben ze wel voldoende vermogen maar ontbreekt het aan zelfvertrouwen.

Ik zie het als een morele plicht van hen die zich soepel in dit bruisende leven bewegen, om daar waar mogelijk een helpende hand toe te steken. Vaak komt het voor dat deze medemensen een verkeerd beeld hebben van een bepaalde situatie en zich machteloos al snel buitengesloten voelen. Sommigen trekken zich terug en belanden in geestelijk beperkt bestaan, terwijl ze mogelijk toch behoefte hebben om vrij mee te ademen in dit zuurstofrijke leven. Het voelt als een weldaad als je in adviserende of daadwerkelijke zin, wat kunt betekenen in deze. Hier gaat het vooral om een stimulerende hulp, die meestal op een stille bescheiden manier plaats vindt.

Een ander deel gaat zich juist verzetten en morren. Zij gaan hun onmacht vaak uiten met onjuiste argumenten en zoeken medestanders in hun frustratie. Hier is een belangrijke taak weggelegd voor de nobele wijze, om het juiste inzicht en begrip te brengen. Daar is meestal wat moed voor nodig om wat tegen de stroom in te bewegen. Aantrekkelijker is het om plaats te nemen in het koor en het (voor jou) valse lied mee te zingen. Het lijkt sociaal en gemoedelijk, maar het geeft het valse lied alleen maar meer volume.

Nog kwalijker is de mens die de frustraties opzoekt en er persoonlijke sier mee gaat maken. De zogenaamde weldoener die meent te weinig gewaardeerd en gekend te worden door zijn deelgenoten. Men werpt zich op, of liever misbruikt, de hulpbehoeftigen om hun status op te poetsen. Men dompelt zich in de rol van een barmhartige Samaritaan, met een valse bescheidenheid. Daarbij schroomt men niet om unfaire en valse beschuldigingen te maken naar mensen die een verantwoordelijkheid hebben.

Een beetje ijdelheid is de mens gegund, maar oh die te ervoor!

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Te is nooit goed. Behalve dan bij tevreden;-)
goed stuk, het is zo irritant als anderen hun "hulp"opdringen en beledigd zijn als je nee zegt.
prachtig stukje maatschappijleer(mensenkennis), leerzaam en met interesse gelezen.
Te veel suiker, te veel zon alles waar te voor staat daar moet je mee oppassen alleen te veel geld is altijd mooi meegenomen. Mensen helpen dat is alweer zoiets, je hebt ook mensen die willen niet geholpen worden met het gevolg dat je zelf met een onnoemelijke kater blijft zitten.Helpen moet je zeker niet doen om je ijdelheid op te poetsen. Je hebt het waarschijnlijk over die gene die het van de daken roepen dat ze wat dan ook gedaan hebben.
ijdelheid is des duivels oorkussen. Mensen zijn te helpen als ze daar voor openstaan, soms schuilt er een starre onverzettelijkheid achter zogenaamd begrip je loopt tegen een betonnen muur en dan heb je de kop kapot.
maar oh die te ervoor!?
Ik denk dat hier iets is weg gevallen, wellicht
Of bedoel je dat te voor ijdel bijna een misdaad is?
Inderdaad het tweede Te hoort bij ijdel!
een belangrijke taak weggelegd voor de nobele wijze,
om het juiste inzicht en begrip te brengen.
Daar is moed voor nodig, zeker weten en wat doet die moedige als de ander het altijd en eeuwig beter wil weten?
Zich terugtrekken en wachten tot het kwartje valt...