Een droom

Door Dass gepubliceerd op Wednesday 09 April 22:22

Ik lag in mijn bed en keek naar het plafon. Het leek wel als of ik door het plafon heen keek. Ik zag de sterren en een half ronde maan. Ik deed mijn over dicht. Ik ging weg weg van deze wereld weg van iedereen die zeg je doet dit niet goed, je doet dit fout. Ik ben weg van een wereld waar ik steeds maar alles fout doe. Steeds maar weer te horen krijg je doet dit niet goed. Dat je steeds maar merkt dat je niet welkom ben. Ze zeggen dat je welkom ben, dat ze van je houden, maar ze menen het helemaal niet en dat laten ze heel goed merken. Het is niet leuk als mensen tegen je zeggen:´Waarom ben jij niet zoals je zusje?´ Kan ik niet gewoon ergenst leven waar ik niet alles verpest heb, waar er nog wel mensen van me houden? Ik doe mijn ogen open. Ik kijk, maar ik zie helemaal niet mijn kamer ik zie een hele rare plek. Het is een soort stad. Alles is zwart-wit behalve de mensen die er lopen. Alle mensen hebben vrolijk gekleurde kleren aan en kijken vrolijk, maar de stad is juist droevig en verdrietig. Ik loop naar de stad toe en kijk om me heen. Ik zie een klein speelgoed winkeltje. Het winkeltje ziet er droevig uit met als de rest van de stad. Ik ga naar binnen en kijk even rond ik ziet alleen, maar droevig speelgoed. Ik loop rond, opeens komt er een vrolijke man naar me toe. De man zeg: ´Lekker weertje hé?´ Ik kijk snel even naar buiten, het regent en het waait hard. Niet echt bepaalt lekker weer. Toch zeg ik dat ik het ook heel lekker weer vind. we praten nog even daarna loop ik het winkeltje weer uit. De man was heel vrolijk, net als iedereen hier, hij zag in alles iets moois, iets wat ik er zelf nooit in gezien zou hebben. Ik loop verder het stadje in. Overal zie ik grauwe huisjes. Aan het einde van de weg staat een wat groter gebouw een supermarkt. Ik loop naar binnen en pak een flesje cola. De cola ziet er niet normaal uit, het is een beetje grijzig zoals alles hier. Ik neem het maar mee, want ik heb heel erg dorst.achter de kassa zit een vrouw van een jaar of dertig, ze begroet me en ik praat even met me. Ze ziet alles zo postief terwijl alles hier er zo negatief uitziet. Het verbaast me dat iedereen hie zo vrolijk is, ik bewonder het ook. Bij ons is het eigenlijk net ongekeert. alles ziet er mooi uit, maar bijna iedereen denkt zo negatief en/of ziet er zo verdrietig uit. Ik loop de supermarkt uit en loop een smal straatje in. Aan het einde van het straatje staat een klein meisje, ze wenkt me. Ik loop naar haar toe, we lopen samen een stukje verder en praten wat. Opeens vraagt ze me of ik in één woord wou beschrijven wat ik dacht toen ik het stadje zag. Mijn antwoordt was droevig. toen vroeg ze hoe ik het stadje zou beschrijven als ik het nu in één woord zou moeten beschrijven. Dat wou ik wel. Ik keek even om me heen en dacht aan wat er gebeurt was. Toen antwoorde ik vrolijk en een beetje droevig. Het meisje keek me aan en zij: ´Moet je heel even opletten wat het uiterlijk allemaal met mensen kan doen. En even een tip, blijf niet alleen de negatieve dingen uit je leven zien, maar concentreer je op de postitieve dingen, dan wordt je leven zoveel mooier.´

Ik schrok wakker en dacht na over wat ik gedroomt had. Dat meisje had gelijk er is zoveel moois op de wereld, waarom zie ik dat niet en wel alle negatieve dingen. Ik denk dat ik het al weet ik sta alleen maar open voor negatieve dingen en niet voor positieve. Ik ga vanaf nu proberen positief te denken en als dat niet lukt denk ik terug aan die droom en dan moet het me wel lukken.

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven
dank je