Mijn ouderlijk huis – een fotoreportage

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Thursday 27 March 20:29

Mijn ouders wonen sinds een tijdje in een mooi deel van Zuid-Frankrijk, het Départment Drôme. Een gebied met prachtige landschappen en schitterende natuur. Een kleine impressie.

 

Le Pays de lavande et des abricots

 

Mijn opa kon begin jaren ’70 een mooi stuk grond in Zuid-Frankrijk op de kop tikken. Tweehonderd hectare onbegaanbare berggrond, met een soort karrenspoor als pad naar een oude boerderij, die toch aardig in verval was geraakt. Hij had een groot gezin en zocht een mooi en vooral rustig vakantie-onderkomen. De jaren daarop heeft de familie stukje bij beetje het huis verbouwd, van binnen gemoderniseerd, maar wel met respect voor het rustieke karakter.

Binnen de familie bleek dat alleen mijn ouders echt interesse bleven houden, door de decennia heen. Voor mij is het een stuk grond met veel herinneringen. Ik kwam hier voor het eerst toen ik negen jaar oud was. Ik werd overweldigd door de bergen, de vrije natuur, de luchtvloot aan vlinders die ik elke dag om me heen zag , sowieso alle beestjes en plantjes die daar in dat paradijsje welig tieren. Ik speelde bij de ruïnes van herdershutten en vond er mijn eerste fossielen.  Ik verzon er in mijn eentje allerlei grootse verhalen. Ik kon uren in mijn eentje of met mijn zus dwalen over het terrein.

In dit gebied heb ik voor het eerst kennisgemaakt met wijn en vooral met de enorme verschillen tussen de talloze Caves die dit Côtes du Rhônegebied rijk is. Voor het eerst kwam ik boven de boomgrens op de beroemde, of beruchte Mont Ventoux. Voor het eerst at ik er Franse kazen die ik eerder nog met geen stok zou aanraken. Ik nam er mijn eerste echte vriendin mee naar toe, later kwam ik er met mijn toenmalige echtgenote en ons kind regelmatig. Alleen in de periode dat mijn ouders in de Verenigde Staten woonden ben ik er niet geweest.

Mijn vader heeft het gebied van zijn broers en zussen overgenomen. Nu, na zijn pensioen, vertoeven mijn ouders hier van maart tot ver in het najaar. In de winter is het gebied onbegaanbaar en zijn ze ‘gewoon’ in ons kikkerlandje.

Ik kom er bijna elke zomer. Mijn zoontje van negen is idolaat van de streek en de natuur, net als ik, toen ik zijn leeftijd had. Een aantal jaren geleden hebben de mannen van de familie met vereende krachten een stuk grond geëgaliseerd en helpen uitgraven om een zwembad te bouwen. Ook dat hebben we met vereende krachten gedaan, evenals het leggen van tegels rondom. Er is niets mooiers dan iets opbouwen met je eigen handen, badend in je eigen zweet. Het water is heerlijk en door de zon verwarmd. Ik heb geprobeerd mijn zoontje hier te leren zwemmen. Nu hij het eindelijk kan, heeft hij zich ontpopt tot echt waterratje. ’s Avonds zitten we buiten en genieten van een sterrenhemel zoals het bedoeld is, zonder lichtvervuiling. Het dichtsbijzijnde dorpje ligt achter een bergkam en telt sowieso maar 23 inwoners.

Genoeg gekletst. Wat dachten jullie van een fotoreportage? 

 

8987a874f97ee556420901a646c01ac4_1395949

De eerste blik op mijn ouderlijk huis als je de "oprijlaan" op rijdt.  Een oprijlaan die overigens beter geschikt is voor terreinwagens dan 'city cars'. 

64b867100d21dec46c6cb55b50d792ec_1395949

Lang leve Google Earth! Toch heel maf om dat zomaar ineens te kunnen zien. Ik zie het huis, het zwembad, de weg naar het dal en de weg naar boven.
 

3ad0227a4628345df3715ad9934ab855_1395950

Het huis, gezien vanaf het zwembad. Met natuurlijk een aardig uitzicht in vijftig tinten groen.

9a456091ee5ffd29a7a9264a7bef3706_1395950

Een foto van de bergflank, met in het dal wat kleine nederzettinkjes.

 

bb32785038434c56523cbccbaedb439c_1395950

Op weg naar de top van de berg, op een van de laatste vlaktes, waar de dorpelingen hun brandhout vandaan halen.

 

446ac78b8edcc4dfa0ddde3c9635489b_1395950

Na een paar uur wandelen en klimmen is dit het uitzicht, dat aanvoelt als beloning na harde arbeid.

 

fb025f92b81a7517ea733fb342f38797_1395950

Klimmend over de top van de bergrug, daarna een afdaling en in de verte zie ik 'ons' dorpje weer. Ik weet dat ik dan nog een flinke klim naar boven nodig heb om thuis te komen.

 

23c8bac142e786b4c4144248c19e64f6_1395950

De Col de Miélandre, tegenover de 'berg' van mijn ouders. Een moordende klim. We wilden daar uitrusten, water, stokbrood en worst eten, liggend in het gras. Toch maar niet gedaan. Ik heb van mijn leven nog nooit zoveel geitenstront gezien als daar. 

 

30a97a061bdda81c71afe3c9d9865cc0_1395950

Een blik op de (sub)top van 'onze' berg.

 

62b9f37294b1b9bf7361258fa7e41960_1395950

Een blik, op onze berg, een kilometer buiten het gebied van mijn ouders. De hoge berg in de verte is de Mont Ventoux.

 

d7667892721225fd762f4263877f5b32_1395950

De oorsprong van 'ons' water. Hier komt het als bronwater uit de berg. Elke paar dagen checken we of de overloop nog vol zit en of het water nog stroomt.  Het water is licht kalkhoudend, bevat zelfs een beetje koolzuur en smaakt stukken beter dan Nederlands kraanwater.

 

60e187ee66229d46a6f98be3d439b7d7_1395950

Mijn kleine ontdekkingsreiziger, op het karrenspoor naar boven, richting ouderlijk huis.

 

d2670c0d890cf2ce271fdef2e2559e40_1395950

Wie bang is voor insecten heeft hier niets te zoeken.  Dit soort sprinkhanen, je ziet er minstens twintig per dag. Als je weet waar je moet kijken.

 

530474a865e4e1778d6c51478f2bfde6_1395950

Vuurwantsen op een grote bloem. En drie "stelletjes" zijn bezig met het verwekken van de volgende generatie.

 

3c3c8e691bab9edccf5b12ea090a8efd_1395950

Aan de oever van de rivier de L'Eygues, met in de verte de 'Romeinse' brug van Nyons, de hoofdstad van dit gebied.

 

7bd193146ae5c3a3a43a83ab4f7a466a_1395950

Op weg naar boven, naar een mooi klein kerkje in het centrum van Nyons.

 

c7e5975363be75e18bc860ead9baf702_1395950

Ach, je beklimt een berg en ineens zit je tussen gezellig vrouwelijk gezelschap. En mekkeren dat ze kunnen!

 

240cd65b1cefb5ccb62c67f60e74b7e9_1395950

Een gebied met geschiedenis. Hier in de mooiste historische stad uit de omgeving, Avignon. En wel in het beroemde Palais des Papes.

 

80d1d463a63cad198127f9273994eb49_1395950

Zomaar onderweg, een lief klein kerkje boven op een steile rots. Plaatsnaam is me ontschoten.

 

a20e36a115c9247078db8541dcb02f84_1395950

Het paleis van Grignan. Mijn ex-vrouw had een 'vader-dochterdag'. Ik bleef thuis en had wel zin om weer eens een bergje te beklimmen. Op het moment dat deze foto werd gemaakt, boorden twee vliegtuigen zich in de World Trade Center. Het was 11 september 2001. En ja, ik weet precies waar ik was die dag.

 

edf136659a17645bc5b5d88ab2948aa0_1395950

Hét visitekaartje van deze streek: de uitgestrekte lavendelvelden.  Die geur, vermengd met buxus en thijm, betekent voor mij 'thuiskomen'. 

46e3116f9894ebd5bd9b39d30f69fb7f_1395952

Maar mijn zoontje verlangt toch vooral naar het zwemmen, zeker nu hij dit alles niet meer nodig heeft. 

 

Reacties (74) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Had deze gemist. .. ben blij dat ik de titel opeens zag opduiken in 'vrienden'
Goddank nam ik even een kijkje ..
Dit is mooi - boeiend en eigenlijk alles in één.
Dank je! Blij dat je toch nog even keek.
Weet je, ik heb met de gedachte gespeeld, in 2012 al, om de ruimte te reserveren als mijn ouders b.v. ergens anders zijn, voor een schrijfretraite. Kan natuurlijk altijd nog. :-)
Dat was nu eens 'echt' meegenieten.
Het spelen bij de ruïnes, vinden van fossielen .. en ja in die natuur kan je zoveel verhalen verzinnen. Wat een prachtig stukje nostalgie en wat fijn dat je dit kan delen met je zoon.
Ik genoot al zo van de tekst en des te meer bij het zien van de foto's erna.

Ik heb het artikel zelfs een 2de maal bekeken. PRACHTIG en vooral hetgeen dit bij jou teweegbracht en nog brengt.
Superduim
Het heeft alles wat ik hier vaak niet heb. Ongerepte natuur en natuurlijk bergen! Ik moet met wandelen altijd wel wennen de eerste dagen. Je beenspieren gaan zich toch aanpassen aan Hollands reliëfloos land.
Echt mooi.
Ja, absoluut. Ik kom er heel graag. Je kan er ook prima eten. :-)
Heel mooi. Prachtige foto's

Al die insecten zou ik toch wel eng vinden.
Het zwembad ziet er mooi uit. Ik ben dol op zwemmen.
Dank je! Die insecten, ze overheersen daar. Zoals overal in de vrije natuur, maar daar misschien net ietsje meer. En spinnen....
Het water is in de zomer bijna altijd warmer dan 27 graden. :-)
Prachtig! Lijkt me heerlijk om hier vakantie te vieren.
Hoewel op den duur voor mij misschien iets te rustig met alleen aanspraak van een paar mekkerende geiten. (zijn het echt allemaal vrouwtjes?)
Maar jij hebt toch een gezin? Ik moet wel zeggen, voor tieners kan het er dodelijk saai zijn. Weinig leeftijdgenoten. Mijn zus werd in haar tienerjaren letterlijk gek van de stilte.
Ik ben graag onder de mensen en jouw zus waarschijnlijk ook.
Ik denk dat wij elkaar wel begrijpen.

Als schrijfretraite lijkt het me ideaal, dus misschien inderdaad een ideetje voor de toekomst?
Ik heb het plan ooit afgeblazen (zomer 2012) toen ik merkte dat veel van mijn 'schrijfvrienden' onderling ruzie kregen.
Dat is er nu beslist niet beter op geworden helaas. Het blijft wel in mijn achterhoofd; ik blijf hopen op beschaving. :-)
Beschaving, ach, ja. Een snufje polemiek zorgt voor wat röring in de tent. En als het te gek wordt kun je de kemphanen nog altijd in het zwembad duwen. Lekker laten afkoelen.
Het paradijs op aarde.
Maar dan wel een paradijs waar het leven ook bikkelhard kan zijn, heb ik gezien.
Prachtig!
Dank je! Het is een gebied om verliefd op te worden.