Loslaten en opnieuw beginnen deel 4

Door Daantjeschrijft gepubliceerd op Thursday 27 March 02:31

Dertien in dozijn

In het voorgaande stuk heb ik het al gehad over een negatief zelfbeeld en hoe dit erin gevormd wordt. Je krijgt het idee dat de maatschappij een 'dertien in een dozijn' effect wil creeëren, maar de kracht van de mensheid ligt juist in de diversiteit. Het is mooi om anders te zijn, om jezelf te zijn. Om orgineel te zijn. Het maakt ons als samenleving sterker, interessanter.

Ik ben nooit een rasist geweest/geworden en wens dat ook nooit te worden. Daarin heb ik mijn grenzen altijd goed weten te bewaken. Vanuit de media worden we overspoeld met negativiteit waar  het andere culturen, ideeën en levensomstandigheden betreft. We moeten ervoor waken dit niet uit zijn verband te trekken. O ja, natuurlijk kan ik me boos maken om bepaalde dingen die ik gebeuren, maar wanneer ik dat doe trek ik de boodschappen die me toegeschreeuwd worden uit zijn verband. 

Nu neem ik even het midden-oosten als voorbeeld. Daar vandaan komen vele negatieve beelden vanuit de media naar ons toe, Amerika ondersteund dat volledig. We weten het, maar laten het ook gebeuren. Een groep extremisten wordt als de volledige bevolking neergezet. Plotseling zijn we gaan denken dat als die groep zo is, al die mensen die daar vandaan komen wel zo moeten zijn. Is het eerlijk? In feite weet je voor jezelf het antwoord al, Nee! Maar toch laten we het gebeuren: Het dertien in een dozijn effect!

We vergeten de mensen die helemaal niet zo willen zijn. We denken niet aan de mensen die moeten leven in de chaos en slachtoffer gemaakt zijn van een situatie die ze zelf ook helemaal niet wilde. We vergeten dat terroristen met terroristen bestreden worden. Vuur met vuur bestreden wordt. Of willen we Amerika anders voorschotelen?

Hiervoor moet je dus waken

Als ik Amerika zeg lijkt het dus of ik een gehele bevolkingsgroep neer wil zetten, wat ik hierboven dus wilde ontkrachten. Ik weet zeker, maar hoop vooral, dat niet alle Amerikanen de situatie zo willen hebben. Ik ben ervan overtuigd dat er Amerikanen zijn die zich afvragen waar hun landgenoten met mee bezig zijn, en ervan balen dat dit zo moet gaan.

Zoals ik al eerder zei wil ik de dingen ombuigen in iets positiefs. Ik wil mensen zien, zoals ze zijn. Met hun eigen identiteit. Daarmee moet ik ook leren mijn handen van mensen af te trekken. Je kan proberen een levensles mee te geven aan een ander, maar niet iedereen zal erop zitten te wachten. Niet iedereen zal ervan willen leren en zullen altijd blijven denken zoals ze denken. Ze willen niet vanuit een ander perspectief kijken. 

Men wil een 'dertien in een dozijn' effect bereiken, puur omdat het gemakkelijker is om dan te heersen. Er wordt echter vergeten dat we dat effect nooit kunnen bereiken, aangezien er zoveel verschillende mensen zijn. Zoveel verschillende huidskleuren, culturen, en indentiteiten, maar in plaats van dit als iets negatiefs neer te zetten kunnen we er ook iets positiefs van maken. We kunnen ervoor kiezen de schoonheid ervan in te zien. Leren van elkaar.

We verachten een cultuur, maar vanwege de schoonheid van dat land (denk Egypte, Marokko, Tunesië en Turkije) gaan we er wel naartoe op vakantie. Dat zijn trouwens niet de enige, ook Curacoa en Suriname zijn dergelijke landen. Waarom willen we de goede dingen uit die bepaalde cultuur niet meenemen in onze vorming over die mensen? Waarom moeten Surinamers en Antilianen altijd als stereotype probleemschoppers, bolletjesslikkers en vreemdgangers neergezet worden? We kunnen ook de andere kant bekijken.. De warmte en gastvrijheid die de mensen beheersen. Natuurlijk zitten er ook mensen tussen die deze eigenschappen niet zozeer bezitten en bekijken ons met argusogen maar tussenliggende jaren van miscommunties, misverstanden, ontkenning en niet-acceptatie hebben dat effect gecreeërd. Andersom is dat net zo.

Toch kies ik ervoor om de mooie dingen mee te nemen, om te leren, te luisteren en te begrijpen. Ik wil andere culturen leren kennen om mezelf als persoon te ontwikkelen. 

Ik wil een persoon worden waar ik trots op kan zijn. Niet de persoon die zegt 'O daar heb je er weer zo één'. Ik wil mensen zien voor wie ze zijn, ze beoordelen op hun daden. Niet op hun Marokkaan, Surinamer, Afrikaan zijn. Ik wil mensen als mensen zien zonder hun indentiteit te ontkennen. Natuurlijk zie ik kleuren, zeggen dat je die niet ziet is belachelijk en is iemands indentiteit ontkennen. Ik wil mensen als mensen zien en kennen. Die vrouw van Marokkaanse afkomst, of jongen/man van Surinaamse afkomst. Op die manier krijgt een indentiteit al een veel positiever lading. Probeer het maar eens hardop te zeggen: Die Surinamer of die jongen van Surinaamse afkomst... Je zal zelf het verschil al horen. 

Met een glimlach het leven tegemoet gaan

Misschien lees je dit nu en denk je wat heeft dit eigenlijk te maken met loslaten en opnieuw beginnen? Loslaten betekent voornamelijk dat je negatieve invloeden omzet in iets positiefs. Het bovenstaande gaat daar ook over. Het gaat erom dat het mooi is om anders te zijn, om jezelf te zijn. Als je jezelf durft te zijn kun je opnieuw beginnen. Opnieuw in een oprechte manier. 

Loslaten en opnieuw beginnen ligt heel dicht bij elkaar. Door schade en schande ben ik daarachter gekomen. Iedere keer weer dacht ik dat ik alles wat er gebeurd is had losgelaten, maar bleef steeds weer in hetzelfde patroon vervallen. Daaruit blijkt dat ik het niet echt los had gelaten, maar dat het nog steeds in mij sluimerde. Me verteerde vanbinnen, terwijl ik er mijn hoofd voor in het zand duwde. 

Het werd tijd om mezelf van dat patroon los te trekken. Op het moment dat ik deed kwam ik een gat terecht. Het was alsof ik me nog rotter voelde. Ik voelde me eenzaam, vroeg me waar het naar toe moest en heb vele tranen laten vloeien. Het kostte me moeite om mezelf van bed los te maken. Maar door de rust die ineens over me heen was gevallen kreeg ik de kans te rouwen. Alles in het juiste perspectief te plaatsen en de puzzelstukjes vielen om hun plaats. Ik was een aanstichter van mijn eigen problemen. Ik moest er doorheen. Moest dit doormaken om er sterker uit te komen. En elke dag die voorbij gaat voel ik me weer een beetje sterker, krachtiger. Ik heb het losgelaten, kan er met een glimlach naar terug kijken zonder dat het me nog pijn doet. 

Nu sta ik aan het begin van mijn nieuwe leven en die wil ik met een glimlach omarmen. Ik sta te popelen om nieuwe uitdagingen aan te gaan, ben niet bang voor de obstakels die ik nog moet nemen. Misschien ken je dit spreekwoord wel 'Aan de rand van het ravijn bloeien de mooiste bloemen.' , het betekent letterlijk 'de beste resultaten dragen tegelijkertijd de grootste risico's'. Iets wat heel erg op mij van toepassing is. Door te kiezen voor mezelf heb ik een risico genomen. Ik heb mezelf blootgesteld aan het risico mensen te verliezen, pijn te doen, maar ook het risico om zo nu en dan teleurgesteld te worden. Toch heb ik een goede beslissing genomen om grip op mijn eigen leven te nemen. En ik ga het met een glimlach tegemoet... 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik denk dat er niet meer zoveel mensen een beetje gelukkig zullen zijn.