Loslaten en opnieuw beginnen deel 3

Door Daantjeschrijft gepubliceerd op Thursday 27 March 01:25

Het hervinden van jezelf

Ik heb de keuze gemaakt om me los te maken van mijn oude leven. Van het leven naar andermans verwachtingen. Daarmee begon ik eigenlijk aan een avontuurlijke reis. Een reis naar de persoon de ik diep van binnen ben. 

Uit je oude leven stappen is het hervinden van jezelf. Of beter gezegd het vinden van jezelf. Daarmee loop je wel tegen bepaalde confrontaties op. Soms voor een momentje slaat de twijfel toe. Heb ik er wel goed aan gedaan? Was de keuze die ik gemaakt heb wel zo slim? Hoe moet het nu verder? Wat gaat de toekomst me brengen? Vragen die het vinden van jezelf moeilijk kunnen maken. Die je op een rem kunnen zetten. 

De acceptatie van jezelf 

Vooral leren houden van jezelf

Met het vinden van jezelf ga jezelf ook beter leren kennen. Door alle confrontaties kom je erachter waar je zwakke punten en krachten liggen. Ik ben erachter gekomen dat mijn zwakke punt is om altijd te zwichten voor de verwachtingen van anderen. Ik probeer me leven erom heen te borduren, maar daardoor kon/kan ik nooit volledig mijn leven leiden en ervan genieten. Ben een 'pleaser'. Een eigenschap die ik, voor mijn eigen welzijn, moet afleren. 

Het is niet nodig om overal ja op te zeggen als je er zelf niet goed bij voelt. Het is een eigenschap die ik veel bij Nederlanders tegenkom. Het leven voor de buitenwereld. Een mooi plaatje creeëren voor de mensen om ons heen. Dat is wat ik deed, een prachtig schilderijtje neerzetten, maar waar ik zelf niet  tevreden over was.

Ik wilde voldoen aan de verwachtingen van anderen, omdat ik aan mezelf twijfelde. Ik was onzeker over de persoon die ik was. Dat was het grote probleem. Het toelaten aan anderen om mijn indentiteit te vormen, in plaats van mijn geboorteprivelege op te eisen. 

Met opnieuw beginnen moet ik ook leren om van mezelf te gaan houden. Mezelf accepteren met al mijn fouten en goede dingen. Door het accepteren van mezelf kan ik mijn fouten en gebreken in een beter perspectief plaatsen. 

Het evalueren & er iets mee doen

De schuld leggen bij iemand anders van alles wat me overkomen is, zou niet eerlijk zijn. Ik heb er zelf net zo'n groot aandeel in. Met het evalueren van de dingen zoals ze zijn ben ik me ervan bewust geworden dat er ook een groot deel van de verantwoordelijkheid bij mij ligt. Ik ben te gemakkelijk geweest, heb teveel laten gebeuren en geslikt. Heb mijn grenzen niet goed bewaakt.

Van nu af aan moet ik de poortwachter van mijn eigen grenzen worden. Dingen die niet goed voelen niet meer laten gebeuren. Ik moet vertrouwen op mijn instinct, vertrouwen op mijn eigen kracht en op mijn eigen gevoel.

De kracht van positiviteit en negativiteit

Alles wat er is gebeurd heb ik laten gebeuren vanuit een negatief zelfbeeld. Ik vertrouwde niet genoeg op mezelf. Daaruit gebeurde er dingen die me een nog slechter zelfbeeld gaven. Ik voelde me slecht, een nietsnut, een mislukkeling. Er waren zelfs gevoelens van een slechte dochter zijn, een slechte vriendin. Het is niet moeilijk om een dergelijk zelfbeeld te vormen.

De basis om zo'n zelfbeeld te creeëren wordt al gelegd in de kindertijd. In stripboeken, tekenfilms, sprookjes en noem maar op wordt altijd een plaatje opgelegd van het perfecte plaatje. Als kind zijnde wordt je gemakkelijk slachtoffer van pesterijen. Dit kan gebeuren omdat je een bril draagt, omdat je niet mee kan doen aan de nieuwste mode of omdat je ouders geen merkkleding voor je kunnen aanschaffen. Het wordt nog erger in de puberteit. Wanneer je de meidenbladen gaat lezen. Er wordt je voorgeschoteld hoe je perfectie kan bereiken. 

Je moet je make-up dragen op een bepaalde manier, de bepaalde trends dragen en een bepaald figuur hebben. Het wordt er met de paplepel ingegoten. Negatieve gevoelens over onszelf worden met de paplepel ingegoten! 

De kracht van positiviteit houdt in dat je een heel andere blik gaat hebben op de dingen. De realiteit in een ander perspectief gaat zien. Ik ben mezelf met andere ogen gaan bekijken. De dingen die gebeurd zijn in mijn leven met andere ogen gaan aanschouwen. Voor het eerst sinds tijden durf ik te zeggen dat ik trots op mezelf kan zijn. Trots op mijn goede kanten, maar ook net zo trots op mijn zwakke kanten. 

Ik ben de negatieve dingen met een positieve blik gaan bekijken. Als ik niet had meegemaakt wat ik heb meegemaakt dan was ik vandaag niet de persoon die ik nu ben. Dan had ik dit niet kunnen opschrijven. De dingen die me overkomen zijn waren slechts een hoofdstuk in mijn leven, niet het plot. Er zullen nog vele dingen op mijn pad komen. Vele obstakels en uitdagingen om me daar te brengen waar ik moet zijn. Ik zal niet altijd een even goede vriendin zijn geweest, maar de mensen die ik daardoor verloren heb waren ook geen goede vrienden/vriendinnen voor mij. Ze paste blijkbaar niet in het leven wat voor mij open lag, toch hebben zij ook een aandeel in mijn vorming. 

Ik ben het waard om erkend, geliefd en gewaardeerd te worden. Ik mag er zijn en ik ben het waard om mijn leven te leiden, in te richten, zoals dat goed voelt voor mijzelf. Men heeft de keuze om mij te leren kennen, of om ervoor te kiezen dat niet te doen. Er zullen mensen zijn die mij niet mogen om een ongefundeerde reden, maar zij hebben geen plaats in mijn leven. Ik zal er altijd mee te maken krijgen, op mijn werk en in mijn dagelijkse leven. Maar de keuze is aan mij of ik het toelaat dat deze mensen invloed hebben op mijn privéleven. Ik heb de vrije keuze of ik hun kritiek op mij als persoon op me in laat werken. En ik kies ervoor dat niet te doen. 

Familie

 Viva la Familia... Wat klinkt dat mooi in het Italiaans. Krachtig! En het is ook krachtig. Een krachtige verbintenis die door onze aderen stroomt. Het is een verbondenheid die erin gebakken zit, maar het is en blijft een feit: Familie krijg je, Vrienden kies je uit.

Laat ik ten eerste zeggen dat ik niet de hechte families wil afkraken. Dat ik families überhaupt wil afkraken. Maar ook familie kan positieve of negatieve invloed hebben. Daarbij moet je kijken naar de ruimte die je krijgt om jezelf te ontwikkelen. Heb je het idee dat er bepaalde verwachten aan je opgelegd worden? Heb je het idee dat ze jou levenspad al hebben uitgestippeld? Heb je het idee dat je geclaimd wordt, geleefd? Dat ze jou niet willen accepteren als de persoon die je eigenlijk bent? Dan is het beste ding om te doen, een beetje ruimte scheppen. Neem een beetje afstand. 

Dat is wat ik heb gedaan. Ik heb ze niet afgezworen, niet het contact verbroken of ze beledigd. Het enige wat ik heb gedaan is ruimte geschept. Een ruimte om mezelf bij elkaar te rapen, om mezelf te hervinden en op te pakken. Dit is niet zonder slag of stoot gedaan en ik zal wat dat betreft nog wel meer hobbels gaan ondervinden. Maar ze zullen mij moeten nemen voor de persoon die ik ben, Ik ben het waard. Als we een gezonde band, gezonde relatie kunnen opbouwen, zullen we minder snel gefrustreerd raken. Minder snel boos op elkaar worden en meer van elkaar kunnen verdragen. 

Familie blijft familie en daarom zal ik altijd  van ze blijven houden. Ze zullen het niet altijd eens zijn met mijn keuzes. Ik ook niet altijd met die van hen, maar we moeten elkaar keuzes respecteren en accepteren zonder altijd onze gal te willen spugen. Ik heb aangegeven dat ik er geen zin meer in heb om me negatief te laten beinvloeden door hen. Niet altijd alles hoeft gezegd te worden toch. 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.