Haat, Nijd, Jaloezie & afgunst in de social media

Door Daantjeschrijft gepubliceerd op Tuesday 25 March 11:55

Haat, Nijd, Jaloezie & Afgunst in de Social Media

 

Iets wat zo leuk had moeten zijn

Social media... Wie doet er niet aan mee. Facebook is een van de bekendste, maar zo heb je ook nog MySpace en meerdere. Eigenlijk is het bedoeld voor werkgevers, althans zo is het begonnen. Op die manier kon je jezelf promoten als werknemer, en konden werkgevers je uitnodigen voor een gesprek op basis van je profiel. 

Vervolgens werd het ook een plek om weer eens je oude schoolmaatjes te spreken, familie die je bijna nooit ziet. Een leuke sociale hype die zich digitaal afspeelt.

Je kan er dingen delen met andere die je bezig houden, dingen die je leuk vindt en foto's. Gewoon een leuke manier van socializen, maar dan digitaal. In een tijd waarin mensen hard moeten werken en weinig tijd hebben voor het sociale verkeer werd het een manier om toch contact te houden met de buitenwereld. 

 

De vereenzaming

Ondertussen is het zover gekomen dat de digitale wereld ons leven is gaan beheersen. Mensen hebben het te druk om erop te trekken, aangezien de computer en smartphone ons leven is gaan beheersen. 

Er zijn mensen die ik alleen nog maar  spreek via de social media. Soms heb ik het idee dat het hun enige manier is om een sociaal leven te onderhouden. Jammer, want het echte contact verdwijnt er wel door.

Soms verbaasd het me werkelijk. Wanneer ik in de stad loop zie ik 'winkelde' mensen die constant met hun telefoon in de hand lopen om op de hoogte te blijven van de laatste nieuwtjes. 'Uhm, weet je eigenlijk wel wat je koopt?'

Wanneer ik op een terrasje zit zie ik twee meisjes aan een ander tafeltje zitten. Vermoedelijk vriendinnen die samen aan het winkelen zijn, en ter verfrissing even wat willen drinken. Het ene meisje zit verveeld om haar heen te kijken, omdat haar gezelschap diep in haar telefoon zit. Als het meisje wat zegt kijkt haar vriendin na vijf minuten eindelijk op om te reageren met een  'Zei je iets?'

Ik zie hoe het meisje geirriteerd haar schouders ophaald. Is dit onze wereld? 

 

Het nieuwe pesten

Pesten is niet nieuws, maar heeft zich wel verder ontwikkeld. Waar het pesten zich vroeger voornamelijk op school afspeelde, of buiten op straat heeft het nu ook zijn weg gevonden naar het internet.

Kinderen en pubers maken misbruik van de social media om hun klasgenootjes en andere schoolgenoten het leven zuur te maken. Zo worden er opmerkingen gemaakt bij foto's 'Zo jij bent lelijk' en erger. Ook whatsapp is een broeiplaats van hatelijke dreigementen en gemene treiterijen. 

Maar haat en nijd (vooral onder tienermeisjes) is niets nieuws. Toen ik nog op school zat heb ik het vaak genoeg meegemaakt, hoewel ik moet zeggen dat ik toch wel met rust gelaten werd. Niet dat het nooit geprobeerd is, maar ik denk dat ze nooit echt grip op mij kregen. Uiteindelijk deed ik toch wat ik wilde en hoe het mij uitkwam. 

Toch blijft het mij verbazen. Pas geleden liep ik in de stad, twee tienermeisjes liepen voor mij. Blijkbaar kwamen ze een schoolgenoot tegen waarop ze het meisje vriendelijk groette. Toen het meisje voorbij gelopen was werd ze uitgemaakt voor een slet, ze zag er niet uit en ze snapte niet hoe jongens op zo iemand konden vallen. Het verrastte me, ik moest me woorden inslikken om niets te zeggen van dit gedrag.

Kopieer gedrag

Het is een feit dat kinderen het gedrag van hun ouders kopiëeren. Hoe vaker ik op facebook kijk, hoe verbaasder ik ben over het gedrag van de twintigers onder ons en de volwassenen. Het is hun voorbeeld dat onze kinderen en tieners overnemen.

Vele volwassenen zijn de hele dag facebook aan het uitpluizen om dingen te weten te komen over hun dorpsgenoten, kennissen en vrienden. Zodra ze denken iets te weten wordt dit uitgebreid aan de etenstafel besproken of onder het genot van een kop koffie. En nee, dit zijn geen onschuldige gesprekken. Degene wie het betreft wordt grofweg door het slijk gehaald.

Maar ook op foto's worden belachelijke reacties gegeven. Pas geleden stond er een openbare foto op Facebook. Het ging niet eens over de vrouw in kwestie, maar over de badpak die ze aan had. Een soort van neongeel badpak. Vrij gewaagd,  maar eerlijk is eerlijk het stond de vrouw goed. Daarbij was de vrouw niet slank, zoals wij slank zien. Ze was een mooie volle vrouw, die duidelijk trots was op haar vrouwelijk figuur. Een andere vrouw noemde haar 'Nasty fat', een belachelijke idiote reactie zeker uit de mond van deze vrouw, aangezien deze zelf wel een behoorlijk aantal keren voller was als degene met het badpak aan.

Ook op een ander foto werd belachelijk gereageerd. Hierop stond een blanke hoogblonde vrouw in een strakke jurk. Ze had een behoorlijke kont en boezem, maar de rest aan haar was slank. Hierop had een vrouw gereageerd 'Everything about you is fake'

Het is geen wonder dat onze kinderen dit gedrag overnemen. We gieten dit soort gedrag er zelf in. Waar is het respect voor onze medemens gebleven?

 

Waarom dan toch?

Het valt me op dat dit soort reacties meestal bij vrouwen vandaan komen. Blijkbaar kost het ons moeite om iets oprecht aardigs te zeggen over andere vrouwen. Zodra er een knappe vrouw voorbij komt en een vriendin, kennis, of nog erger, onze eigen partner maakt een compliment over haar hakken we er altijd op in. 'Ja, maar ze kan niet lopen op die hakken' of 'Ja haar gezicht is best mooi, maar heb je haar figuur goed bekeken. Ze mag wel eens naar de sportschool' , 'Ja nou, dat is alleen maar de make-up' . Beamen dat het inderdaad een mooie vrouw is gaat ons moeilijk af. 

Als ik van een mannelijke kennis, vriend of familielid hoor dat iemand een mooie vrouw is dan geef ik  dat ook toe. Maar wat is mooi eigenlijk? Ik denk dat het niet zo zeer een vastgelegd feit is. Het is de uitstraling van iemand, het karakter. En voor iedereen ligt het begrip van mooi anders. Het is een kwestie van smaak. 

Modellen worden algemeen gezien beschouwd als mooi, maar ik vindt ze meer fotogeniek. En na mijn smaak vindt ik hun lichaam niet bepaald mooi. Eerlijk gezegd vindt ik de meeste ongezond mager. Veel liever zie ik iemand met rondingen. Heupen, boezem, kont. 

Ik ga niet zeggen dat ik nooit iets bots zeg over andere vrouwen. Een heilig boontje ben ik niet en mijn mond gaat ook wel rapper als het verstand. Op dagen dat ik zelf niet heel lekker in mijn vel zit hoor ik ook niet graag over die bepaalde 'mooie vrouw'. Mijn eigen onzekerheid speelt dan parten en zorgt ervoor dat ik opmerkingen kan maken waar ik achteraf spijt van heb. Ik denk ook dat dit de voornaamste oorzaak is van de afgunst, jaloezie, haat en nijd.  Waar anders kun je dit gemakkelijker botvieren dan op social media!? En dan het liefst op die vrouw die niet onzeker is over haarzelf, die durft op te vallen en zich niet schaamt voor haar vrouwelijke rondingen. 

Toch tik ik mezelf wel op de vingers als ik mezelf betrap op dit gedrag. Van plan om deze trek verder te ontwikkelen ben ik absoluut niet. In plaats daarvan wil ik het in de kiem smoren, om weg te stoppen en nooit meer te voorschijn te halen. En als wij vrouwen dit nu eens allemaal deden dan zouden we een stuk aangenamer voor onszelf zijn en vooral ook voor elkaar... 

 

Iedereen is toch mooi op zijn eigen manier

Dat zou wel eens gezegd mogen worden in de social media

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.