De Buizerd en zijn geraffineerde aanvalstactiek

Door Marskruiper gepubliceerd op Sunday 23 March 22:27

De Buizerd en zijn geraffineerde aanvalstactiek...

De verwachtingen voor vandaag....


b84ea0795ce5c8cd9d3a77675f60ffc4_1395593

Het is snel te zien of buizerds hoog in de lucht kleine rondjes cirkelen en een enkele keer zijn het er twee met een afstand van elkaar die ongeveer 200 meter is.  Met een goede verrekijker en leggend op een uitgestrekte tuinstoel en met goede elleboogsteunen is het goed uit te houden en de buizerds steeds maar kleine rondjes maken met behulp van de thermiek.  Vanuit de lucht kunnen ze mij zien maar ze weten niet dat ik hun beiden aan het begluren bent van dichtbij en ze in de gaten worden gehouden.  Na minutenlang op dezelfde plaats te hebben rond gecirkeld beginnen ze wat van koers te veranderen en de een wat lager begint te cirkelen en de ander zich wat later verder verwijderd van de ander.

Na ongeveer een minuut begint de buizerd die wat af is geweken lager te cirkelen en maakt ongeveer enkele rondjes en na deze te hebben gemaakt begint een plotselinge Fly-Down maar zet niet echt door.

Vervolgens maakt de buizerd weer hoogte en verdwijnt langzaam met wat flauwe zigzag richtingen uit mijn beeld.  De andere buizerd heeft zijn jachtgebied verlegd en maakt rondjes boven de grens van de wei en de bossen waar nog wel eens duiven of andere diertjes zoals muizen kunnen komen. 

Moord en brand, gegil en geschreeuw...

a3e516dc67e2d9fad0d00ad29be20475_1395595

Alsof de hel losbarst in het bos.  Is het een groep eksters of kraaien.  Een zeer heftig geschreeuw en gegil en het geluid van nogal grote vleugels die ergens tegen een of meer takken aan kletsen en ik denk niet dat het vleugeltjes zijn van spechten of andere kleine vogels.  Verscheidene keren heb ik duiven gelukkig bijtijds uit de klauwen van buizerds kunnen houden door opeens zelf op te vliegen (om het zomaar even te zeggen)en met mijn armen woest te zwaaien en een hard sissend geluid erbij te maken hoewel Buizerds agressief kunnen zijn tegen mensen zijn ze doodsbang voor zeer plotselinge onvoorziene confrontaties die ongeveer gemiddeld op zo'n 30 a 50 meter afstand zijn en het prooi loslaten en er direct vandoor gaan.

De verrassingsaanval...

Duiven die in de wei die grenst aan bossen beukennootjes aan het zoeken zijn, want dit is een lekkernij voor duiven zijn het makkelijkste prooi voor buizerds en de duif niets vermoedend snel van achteren geruisloos benaderd wordt zoals ook met muizen etc.  Deze geraffineerde aanvals tactiek van buizerds zijn dan ook altijd geruisloos.  Als een dergelijke aanval van een buizerd op de grond waar veel boombladeren leggen gebeurt dan gaat dat niet altijd zonder veel lawaai en gefladder van de duif tussen de bladeren en mijn oren zijn uitstekend als het dichtbij is.  Het kan gebeuren dat de buizerd zijn Fly-Down elders in gang zet en op wat open plekken tussen bomen gaat vliegen en hij zijn verrassingsaanval start in het bos en niet direct vanuit de lucht en niet altijd vanuit een boom. 

Om een omweg te maken hebben buizerds een uitstekend fotografisch geheugen en richtingsgevoel en weet waar hij zijn prooi zal ontmoeten.  Het moord en brand geschreeuw van veel vogels wat ik eerder noemde kan dan nog wel eens een waarschuwingssignaal zijn naar een ieders soortgenoot.

In mei hebben eksters etc weer een smulmaand en beroven veel nesten van de eitjes.  Vandaar dat in het bos dan wel eens enkele schreeuw en brulpartijen uitbreken maar ook kan de buizerd dicht in de buurt zijn.  Maar de aanwezigheid van kraaien en of eksters bij de nestjes kunnen ook aanleiding zijn voor een alarm-geschreeuw.

Ik hou er rekening mee dat de schrik van de buurt in actie is en dan kijk ik snel of er duiven in de wei zijn.  Beukenbomen kunnen door de jaren heen flinke zijtakken hebben en de beukennootjes vallen dan in het gras waar het beter zoeken is tussen het gras dan tussen de dikke laag boombladeren die op de grond leggen. 

Van seconden tot fracties van seconden naderen...

Over het algemeen zijn duiven toch wat aan de onvoorzichtige kant en hebben hun aandacht vaak teveel gericht op eten en niet direct op de omgeving hoewel de oogjes van duiven toch wel aan de goede kanten zitten en enkel de zijkanten toch wel goed te zien zijn.  Als de duif zijn kopje naar beneden heeft gericht en kijkt naar de grond om zaadjes zoals beukennootjes te zoeken en op te pikken dan is er niet voldoende zicht als het gras bijvoorbeeld wat aan de hoge kant is of andere groei. 

Plotselinge gevaarlijke schaduw......te laat?

Ik kan het mis hebben maar het is mij telkens weer opgevallen dat de buizerd een gunstige zonnestand uitkiest als hij zijn aanval voorbereid op zijn prooi.  STEL: u bent de buizerd en u heeft de zon in uw rug en u snapt dan ook wel dat uw schaduwop den duur over uw prooi zal gaan en dat valt voor veel dieren wel op en in dit gevalals het een schaduw is die een vogelvorm heeft en fracties van een seconden zullen van levensbelang zijn voor het diertje om te ontkomen aan de dood.Heeft u het wel eens meegemaakt dat als er een sportvliegtuig niet al te hoog vliegt en op dat moment het sportvliegtuig voorlangs de zon gaat en heel even een schaduw over u heen komt en dit amper een seconden is. 

Ikzelf heb het een keer meegemaakt maar het valt wel zeer op.  Zo goed als elk dier in de natuur is geraffineerder dan u denkt en hun wijsheid is echt niet min want ze leven midden tussen heel veel gevaren en zijn veel meer alerter dan wij mensen.

Het gebeurd zelden dat u dit overkomt, maar probeert u het maar eens met een lange stok en aan het eind een stuk triplex of iets dergelijks en haal dit maar eens over iemand heen. Wij zijn geen vogels maar vogels ervaren dergelijke als gevaarlijk en verdacht en ze leven midden tussen gevaren. 

Wij mensen...

Aan wat voor gevaren staan wij mensen vandaag de dag bloot.  Wij zijn heel erg ver van de natuur verwijderd en we moeten overal verwarming hebben en zelfs op het toilet moet er een verwarmde wc bril zijn want koude billetjes...   De mensheid zal steeds zwakker worden al lijkt het van niet.

Kijk maar eens zo'n 65 miljoen jaren terug hoe Dinosaurussen zeer vele vele miljoenen jaren hebben geleefd en er zelf geen schuld aan hebben dat ze er niet meer zijn.

De duif in het voordeel...

Over het algemeen is een duif toch sneller met opstarten dan een buizerd maar omdat de buizerd al een gepaste snelheid heeft en de duif nog moet opstarten mits de duif zijn vijand bijtijds in de gaten heeft, zijn er nog ontsnappings mogelijkheden voor de duif en dat is om zo snel mogelijk het bos in te vluchten en te gaan vliegen tussen nogal dicht begroeide takken waar de buizerd niet goed kan vliegen en de buizerd niet wendbaar genoeg is en de duif wel en de duif weer door veel nauwere ruimtes kan vliegen en de buizerd afhaakt.  Hoe kleiner de vogel is des te wendbaarder is de  vogel en hoe groter de vogel is des te grotere bochten moetde vogel dan maken.

Een Buizerd en een Duif in de startblokken...

Als je een buizerd en een duif naast elkaar in de startblokken zou zetten, dan zal de duif veel sneller weg zijn dan de buizerd.

Buizerds kunnen erg lang (verscholen) zitten in een boom en wachten op de dingen die komen gaan.  Ik heb een videotape van een uur lang en je zou zeggen dat het een stenen beeldje is van een buizerd die in een boom is gezet.

De buizerd blijft wel in de buurt want hij weet dat hij zijn prooi heeft verwond en zet zijn zinnen op om snel terug te komen maar tevergeefs voor hem want ik heb mij eigen al over de verwonde duif ontfermd.  Als de duif ter plaatse blijft leggen met nogal veel donsveertjes om hem heen terwijl ik intussen bij de duif bent gearriveerd, zie ik dat de ademhaling snel gaat en zijn oogjes gelukkig niet half dicht heeft want dan is het verkeerd.  Als de duif dan blijft leggen en verneemt dat er weer een ander wezen (ik dan) bij hem staat en niet weg probeert te komen, dan is de duif totaal verward.

De duif verkeerd dan meestal in een shock maar ik bekijk voorzichtig eerst de verwonding.  Afhankelijk van de tevredenheid van de buizerd hoe hij zijn prooi volledig onder onder zijn klauwen heeft en onder controle heeft zal hij zijn eerste beet toepassen in de hals of nek van zijn prooi.  Als de duif nog met zijn oogjes die groot genoeg zijn en kan knipperen dan is er hoop voor het diertje.

DE SHOCK...

Meestal blijven duiven uitgeput leggen als ze zijn aangevallen door een buizerd (mits de buizerd zo snel mogelijk is verjaagd) en dat is de shock die ze hebben.  Heel voorzichtig bekijk ik of de pootjes en de vleugels onbeschadigd zijn maar meestal hebben ze verwondingen aan hun keel of nek en als er niet veel bloedverlies is dan neem ik het duifje heel voorzichtig op en zet ik diertje eerst voorzichtig op zijn pootjes en kijk of het duifje er op kan blijven staan.  Tijdens de aanval op de duif gaat het er zeer meedogenloos aan toe en en de klauwen van de buizerd zijn zeer sterk.  Vervolgens gaat de buizerd als hij kan bovenop de duif staat en kijkt hij ongeveer een a twee seconden naar zijn prooi of hij kan beginnen om zijn prooi te doden.

Tijdens het worstelen van de duif kan een pootje of een van de vleugels beschadigd zijn want voor de duif is het een kwestie van leven of dood en het is een keiharde strijd voor de duif.  Zolang de duif al zijn krachten gebruikt en steeds zich zeer heftig verzet en de buizerd steeds maar geen goede greep op de duif kan krijgen zal de duif door gaan totdat de duif is uitgeput.  Het gebeurt weinig als een duif toch op het nippertje kan ontkomen en al lichtelijk is aangegrepen en gevolgd wordt door de buizerd en de strijd is nog niet afgelopen want als de vleugels in goede staat zijn van de duif zal de duif de buizerd achter zich laten.

Ik laat hem niet ontsnappen want een gewonde duif kan alsnog weer gegrepen worden door zijn aanvaller die in de buurt blijft maar zich verscholen houdt.  Als de duif kan blijven staan en zakt niet in elkaar dan neem ik hem mee voor observatie.   Het belangrijkste is om het diertje zoveel mogelijk een beschermend gevoel om zich heen te geven en uit het zicht van de vijandelijke omgeving te houden.

DOODSBANG VOOR DE OMGEVING...

 

87646a07a99ba068c9d53ab3a8d5c9f2_1395593

ELK dier in de natuur die ernstige verwondingen heeft opgelopen en is ontsnapt aan de dood beleven een afschuwelijke ervaring en zijn zeer doodsbang voor de omgeving want ze zijn erg zwak en erg kwetsbaar geworden.  Omdat ik vaker dergelijke gebeurtenissen heeft meegemaakt met duiven, heb ik een grote kooi gemaakt met gaas ervoor en binnen gezet zodat de dieren die ik voor observatie heeft bescherming voelen en rustig bij kunnen komen al zitten ze in gevangenschap

maar moeten ze mij maar niet kwalijk nemen.  Met een regelmaat van een uur ga ik heel even kijken of ik zet een kleine bewakingscamera aan zodat ik binnen de dieren kan bekijken in hun gedrag.   Als de dieren het goed doen en dus weer goed zijn genezen en weer de natuur aan kunnen dan neem ik het zekere voor het onzekere en sluit ik de ruimte af waar de grote kooi in staat en doe de deur van de kooi open en ga dan direct weer weg.   Binnen weer verder kijken wat er gebeurd.  De dieren willen nog wel eens vaak in een en hetzelfde hoekje blijven zitten in de grote kooi uit angst waar ze nog nooit in zijn geweest.

Vleeswonden bij duiven genezen vrij snel als ze weinig beweging hebben en dit is ook de bedoeling.  Verwondingen bij duiven in de hals, keel of nek genezen langzamer

omdat een duif zijn kopje bijna rond kan draaien en als dit genezingsproces in de natuur moet gebeuren en ook nog eens de gehele omgeving in de gaten moet houden, dan geneest de wond(en) veel langzamer met gevolgen waar het diertje niets aan heeft.

WORDT ER FRIS OPGEVLOGEN...

Als de duif uit de kooi is gegaan dan ga ik er niet direct naar toe maar wacht nog een poosje.  Afhankelijk waar ik de duif aantreft en dat kan op de grond zijn of ergens bovenop.  Als de duif op de grond zit dan blijf ik ver bij hem uit de buurt en wacht totdat de duif opvliegt als ik mijn arm langzaam uitstrekt.  Als daar niet op gereageerd wordt dan doe ik langzaam een paar stappen vooruit.

Als er dan fris opgevlogen wordt zonder problemen dan is de vrijheid weer dicht nabij en de wond goed is genezen.  Als ik besluit om de duif weer de vrijheid te geven dan doe ik dat liever een half uurtje voordat het begint te schemeren zodat de duif weer een goede rust heeft en een plekje vindt of terug gaat waar de duif vandaan komt. 

Het is telkens weer een geweldig gezicht als de duif de afsprong maakt om te vertrekken.  We staan hem dan na te kijken totdat we hem niet meer zien terwijl de avondzon de contouren van de bomen de dag weer mooi afsluit.  Het geeft ons telkens weer een gevoel van voldoening.

 

ce97d9c4b8fa44db8dad53afe3a43873_1395593

DE NATUUR LATEN VOOR WAT HET IS...

Men kan wel zeggen:  ‘’Je moet de natuur de natuur laten voor wat het is’’ maar hier ben ik het niet mee eens.  Dieren kunnen zichzelf niet helpen als ze ziek zijn en de dieren weten niet dat er medicijnen en medische geneeskunst is voor hun.  Ik vindt dat alle dieren er recht op hebben want ze kunnen zichzelf niet bedienen om de geneeskunst en verzorging te raadplegen. 

Het is ergerlijk dat er zo enorm veel dierenleed is in de wereld van walging tot kotsend aan toe.

Sorry beste mensen maar helaas kan ik van deze gebeurtenissen geen foto's maken en deze plaatsen hier in Plazilla.  Op deze momenten gaat de duif voor en geen foto's want er is geen tijd voor als elke seconden telt voor mens en dier.

 

DE DUIF ALS VREDES SYMBOOL..

d84f9d2e9ffd8c95dc72e477a64a220a_1395593

Het gaat in dit geval om een duif, maar zoals u weet is het wel een prachtig vredes en liefdes symbool voor Schoonheid, Geborgenheid, Liefde, Vrede, Eenheid en Vrijheid en hoe vaak worden duiven afgebeeld op foto's, schilderijen, manifestaties en in stadions etc. losgelaten met als gevolg applaus en het nakijken.

Als een buizerd in gevaar is dan zal ik ook dat dier ook met de grootste liefde helpen wat ik kan want elk dier is mooi hoe lelijk in iemand anders ogen dan ook.  Alles wil graag leven en zeer graag willen wij onze behoeften met liefde, zorg en toewijding geven aan de zwakkeren.

LEUK OM TE WETEN...

Wetenschappers hebben met zekerheid vastgesteld dat vogels afstammen van de Dinosaurussen.   Ja ja... de evolutie zal altijd doorgaan en altijd creatief zijn.       Evolutie werkt met het bestaande materiaal.

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja, we hebben dan ook meer gemeen met elkaar.
(Ik ga zo door je verhaal heen)
Zijn de 150 jarige oude beuken nog gezond?
Als mijn schoonmoeder hier is met vakantie dan vraagt ze wel twee keer
s'avonds: ''Heb je alle deuren op slot?'' Ik knik dan ja en een halve minuut vraagt ze dan weer: ''Heb je de deuren ECHT op slot?'' (niet dus)

Steenmarters heb ik hier nog nooit gezien wel eekhoorns.
Vleermuizen ontbreekt het hier ook niet aan en als we de katjes weer supersnel hun kopjes zien bewegen dan zijn ze er weer en dan vliegen ze rondjes om het huis en andere gebouwen. Vorig jaar zomer zat er een in de kachel en heeft zich eigen vergist met een ingang.
Het is dat een van onze katjes telkens maar met zijn pootje tegen het kachelruitje zat wat wij eigenaardig vonden en bij nader onderzoek zag ik niets in de kachel toen ik het deurtje open deed. Weer ging het pootje
tegen het kachelruitje. Blijkbaar toen ik voor de eerste keer open deed,
was de vleermuis achter de vuurplaat gekropen om er weer uit te gaan maar dat lukt een vleermuis nooit recht naar boven door de schoorsteen. Voor een 2e keer weer gekeken en ja hoor, daar zag ik een klein koppie. Voorzichtig gepakt en wat kan een vleermuis tekeer gaan
als die geen kant uit kan. Het geluid lijkt net van een ratelslang, het klinkt gek maar zo was het wel. Het huidje voelde glad aan en dus roet ook glad en vettig is was de vleermuis niet smerig en dus van beide zijde
goed afstotend om er smerig van te worden. Boomklevers zijn hier ook.

Wilde fazanten zijn in deze omgeving erg weinig.

Het aantal egels hier is redelijk, hoewel ik elders in de buurt 2 keer een dode egel onder het schrikdraad heeft zien leggen. De oorzaak is dat de grondeigenaar het schrikdraad niet gespannen heeft en dus slap hangt
en het diertje dodelijk getroffen wordt. Egeltjes kunnen NIET tegen stroomstoten van schrikdraad. Ik ben wel naar de grondeigenaar gegaan met de mededeling. Stroomstoten van schrikdraad zijn altijd dodelijk voor egels.

Ja, de buizerds moeten ook leven dat is zo maar als ik even kan dan zal ik het niet laten en de buizerd niet dood zal gaan van een duif minder.

Buiten wonen is ook geweldig maar voor sommige niet.

Gewonde en zieke dieren verzorgen is ook prachtig werk als ze hulpeloos zijn en te zwak. Ook ik ben erg teleur gesteld als het niet meer goed komt met een dier of dat een duif te lang in de klauwen is geweest van een buizerd en als laatst het kopje slap hangt.
Twee jaren geleden is er een rode kat aan komen lopen en zag er verwaarloosd uit. Heel erg schuw en uitgehongerd bemerkte ik dat het dier zwanger was en de dierenfamilie uit is gebreid met 4 kattekindjes.
en na intensieve speur tochten op internet bleek er geen vermissing te zijn en zij ook geen shipje had. Ik ben er zeker van dat het dier uit de auto is gezet. Wat dacht je? vorig jaar sept. WEER een rode kat aan komen lopen en wat een grote kat is dat tsjong jonge wat een beer van een kat is dat. Wat dacht je? ook van niemand ook geen shipje ook geen opsporing verzocht op internet en had 18 teken aan zijn huid hangen en een ontstoken oog. Ik weet wel zeker dat dit dier ook uit de auto is gezet. Als mensen het echt niet meer kunnen betalen of dat er andere problemen zijn dat het dier niet meer wenselijk is, laten ze dan naar een asiel gaan en niet zomaar op straat zetten ergens.
Ik denk dat ik mijn donor codicil maar intrekt want ik moet er niet aan denken dat een van mijn organen naar die walgelijke hufter(s) gaat.
Beide rooie rakkers zijn intussen volledig opgenomen in het huisgezin.
Ook wij steunen financ. een grote organisatie en wij voelen ons er wel bij.
Wij hebben meer gemeen dan ik eerst dacht. Ik heb hier aan weerskanten van het erf singels van 150 jaar oude beuken, kastanjes en eiken van > 25m hoog, Ik woon ook buiten - ver van alle drukte - maar de vrienden en kennissen uit de Randstad komen hier maar wat graag naar toe om wat natuur op te snuiven. Vooral met mooi weer natuurlijk.
Ik heb ook een steenmarter onder de houtopslag zitten (ook een nestrover uiteraard) maar dat is zo' mooi dier dat ik hem zijn gang laat gaan. Wat de gaaien niet mogen mag hij wél. Bovendien jaagt die 's nachts, dan zie ik hem toch niet. Hij vertoont zich af en toe ook overdag bij de komposthopen - kennelijk zoekt hij daar muizen.

Vleermuizen heb ik ook: een kolonie in een holle oude eik (de grote) en één in de houtopslag (de dwergvleermuizen).

De holle eik delen de vladderaars met de bonte specht, die in de winter de mezenbollen met enkele tikken van zijn snavel kapothakt. Daar profiteren dan weer de mussen,de vinken en het roodborstje van. Het roodborstje broedt elk jaar in de lade van een oud kastje dat in een houten schuurtje staat waar de steenmarter niet bij kan.
Ik heb ook boomklevers en boomlopers hier - schitterende vogels die overigens behoorlijk tam zijn. Ze eten nog net niet uit mijn hand.

Ik voer elke winter een pluk van 5-7 wilde fazanten die hier van november tot maart in de tuin bivakkeren. Ze slapen als het koud is op het dak van het (verwarmde) tuinhuis. Ik heb trouwens ook een egelburcht gemaakt, waar mijn tuin-egel elke winter in kruipt: half ondergronds met een meter oud blad er overheen. In het najaar mest ik hem vet met kattenbrokjes, zodat die goed door de winter komt,

De duiven - dat is een verhaal apart. Die komen uit de verre omgeving voor de beukennootjes, de eikels op de oprit (daar rijd ik altijd met de auto overheen om ze te "kraken") en natuurlijk ook om hier te broeden, omdat het beschut en rustig is. Maar ze broeden ook bijna het hele jaar door, soms om de paar weken. Het ene nest is nog niet klaar of ze broeden alweer - tot in oktober toe. Als de buizerd de jongen niet zou pakken kwam ik hier om van de houtduiven. En de buizerd moet tenslotte ook leven.

Die voer ik in de winter ook trouwens, samen met zijn soortgenoten uit Skandinavië ( de lichte met de witte borst!) die hier op doortrek zijn. Ik geef ze vleesbotten (rund- of varken) met wat vlees, vet en pezen er aan die ik voor een paar centen van de slager krijg. Daar zitten ze dan aan te scheuren - midden op het gazon.
Ik vind het heerlijk om buiten te leven, in de natuur. Als ik naar een stad toe moet heb ik het meestal 's avonds al weer gezien: al die mensen - vreselijk! Dan verlang ik naar mijn rustige plekje aarde, met de grote halfwilde tuin, een bosje en een weiland waar 's avonds de hazen dansen.
Heerlijk toch?
Als ik gewonde vogels en andere dieren (zoals ondermaatse egels vlak voor de winter) vind breng ik ze naar een opvang, hier niet zo ver vandaan. Daar is iemand die er heel goed in is, en het gebeurt maar zelden dat een dier het daar niet redt. Die steun ik dan weer financieel. Ik heb zelf ook wel eens pogingen gedaan om gewonde dieren te redden, maar als het dan niet lukte was ik dagenlang van de kaart - dan laat ik het liever door een ervaren dierenverzorger doen.
Hallo Spookdiertje, dank je voor je reactie,
Je zou wel alle vogels uit de klauwen willen houden maar dat is onmogelijk. Wat ik zie gebeuren wil ik voorkomen hoewel het de natuur is. Heel veel duivennesten zitten hier in de reuzen coniferen en elk jaar komen ze er weer in om te broeden. Ja, hier zijn ook veel vogelsoorten
zoals: Kraaien, duiven, Merels, musjes, en maar liefst 3 spechten holen,
Vlaamse gaaien, vleermuizen, Eksters, en hertjes die mais komen eten,
en 2 keer dezelfde 'Vliegend hert' heeft gezien want ze zijn graag tussen
vochtig rottend hout. Het is in NL een fel begeert diertje.
Ook dassen zijn hier en vossen enz. Het is hier altijd smikkelen en smullen van de vele vetbolletjes, pinda-netjes en ander kleinvoer.
Kennissen uit het westen noemen het hier: ''Een verschrikking om hier te wonen met al die eenzaamheid'' Ik voel mij eigen er opperbest mee!
Een heel boeiend, mooi artikel. Ik ken dat, met de buizerd en de duiven. De buizerd zit hier bijna elke dag op de schoorsteen en houdt de tuin in de gaten. Van de jonge houtduiven pakt hij elk jaar meer dan de helft, tenminste wat ik daarvan kan zien. Ook worden aangeslagen duiven die ik niet op tijd kan redden door buurtkatten gepakt als ze buiten het hek terechtkomen. Hier in de tuin is mijn kat de baas en die heeft vreemd genoeg geen belangstelling voor vogels.

De grootste moordenaars hier zijn de Vlaamse gaaien - die plunderen de nesten van kleinere vogels. Ik heb altijd een mandje met kastanjes, oude appels en aardappels op het terras staan: als ik ze zie loeren naar een merelnest b.v. gooi ik nog wel eens raak. Dan is het gauw afgelopen met de rooftocht. De merels broeden altijd vlakbij het huis, alsof ze daar bescherming verwachten. En terecht.
Hartje voor jou - omdat je net als ik een hart voor de natuur hebt.