Stom

Door Solililizzy gepubliceerd op Thursday 20 March 18:31

Stom

 

Mag ik… mag ik u iets vragen? Als u naar me kijkt… wat ziet u dan?

Want, eh.. Er is iets aan mij dat stom is maar ik weet niet precies wat het is.. Ik weet niet of het mijn broek is of mijn shirt. Of misschien zit mijn haar raar, is dat zo: zit mijn haar raar? Of heb ik debiele schoenen aan? Of misschien iets aan mijn gezicht? Of de manier waarop ik praat?

Iemand? Weet iemand.. Niemand?

 

Maar…

 

Hoe kan ik het dan veranderen?

Want dat moet.

 

Mama zegt van niet maar mama zegt ook dat ik perfect ben en dat is ook niet zo. Ik bedoel, als iedereen dat toch vind… Behalve zij, dan.. Dan moet het toch wel zo zijn?

 

Jullie vinden mij ook stom.

Dat is nou altijd als ik aan het praten ben dan, dan is iedereen stil en kijkt me aan alsof ze me ... Alsof ik een voorwerp ben dat ineens bestaansrecht is gaan claimen. Maar ik besta al heel lang. Misschien is dat het. Iedereen verandert de hele tijd, ze zijn niet hetzelfde als 3 jaar geleden, ze veranderen. Maar ik wel. Ik ben nog hetzelfde als 3 jaar geleden. En als 6 jaar geleden. Stom. Misschien ben ik zolang onveranderd gebleven dat ze me niet meer goed kunnen zien. En dan als ik even een stapje naar voren doe en ze me wel zien, dan kijken ze me zo aan als jullie nu doen. Dus dan doe ik weer een stapje terug want ik wil niet dat jullie zo kijken.

 

Het gaat niet veranderen he.

 

Ik kan het uitleggen, ik kan mezelf laten zien maar het maakt allemaal niet uit.

Alles blijft toch hetzelfde.

 

Ik wil niet meer stom zijn. Maar ik kan alleen maar stom zijn. Zolang ik er ben, ben ik stom.

 

 

 

Zolang ik er ben, ben ik stom.

 

Zolang ik er ben.

 

Er ben.

 

[loopt weg]

 

Tekst: Lissa van Baren ©, 15 Maart 2014

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.