De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 178, het slaa(p)(f)je

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 20 March 08:31

68ea39b33d7abafe8c1dae83206c308a_1395302

Het ontbijt was afgelopen. De zaal zag er uit alsof er een tornado had gewoed. Bill keek eens om zich heen. 'Ik kom hier schijnbaar altijd te laat,' mompelde hij. 'Ik ga wel even in de keuken kijken,' bood ik aan. Met een paar passen was bij ik de klapdeuren naar het vette hol waar Jim de gore kok aan het werk zou zijn. Ik stapte naar binnen en Shirley draaide zich om. 'Hey,' zei ze blij verrast, 'zoek je werk?'. 'Alleen iets te eten,' antwoordde ik .'Pak maar van de restjes,'zei ze,' ben je weer terug van weggeweest?' ik grinnikte, alsof ik niet weggeweest was.'ja ik ben Up North geweest voor een paar weken en kom net met mijn baas Calgary binnen rijden. ' De kok stond nog wat onduidelijk in een pan te roeren en negeerde mij volslagen, hij had het mij kennelijk nog niet vergeven dat ik hem met zijn kop in gloeiend heet water had willen dompelen. Het was niet te geloven, volgens mij had hij nog altijd het zelfde T shirt aan van zes en een halve week geleden. 

'Ik heb een voorstel,' lachte ik, terwijl ik twee borden vol laadde, morgen word ik betaald, zou ik hier kunnen slapen, dan help ik wel als bus boy morgenochtend zonder betaling'.  'Hulp is altijd welkom', vond Shirley en ze nam mij eens onderzoekend op' en wat slapen betreft, je kunt of bij je vriend Jim op de kamer slapen en ze wees naar de gore kok, of bij mij, ik weet niet of je voorkeur hebt.' Ik keek even terug en nam haar op , was dit een open uitnodiging of  kwam dit voort uit goedheid?'. 'Ik zou niet van Jim kunnen afblijven,' meende ik, 'dus als ik door jou gered kan worden, graag, ik snurk niet'. 'Je bent me er eentje', lachte ze terug,' om 11uur vanavond gaat de kamer open en bij het eerste snurkje lig je op de gang.'

Bill keek verrast op, 'dat heb je goed geregeld,' zei hij, 'en hij bekeek met goedkeuring de twee borden waar de eieren met spek haast vanaf vielen.   'Wat zijn jouw plannen voor vandaag,' vroeg hij met volle mond , nadat hij vork na vork naar binnen gepropt had. 'Ik heb hier een kamer geregeld', antwoordde ik, 'en morgen help ik hier even met opruimen en zo ..als tegen prestatie, voor de rest ga ik zien of ik nog wat vrienden terug kan vinden. Ik moet rond 11uur binnen zijn, anders verlies ik mijn kamer.' 'Oh okay,' vond Bill en hij boerde eens flink in zijn hand.  'Ik zelf ga de combi naar de garage brengen voor een onderhouds beurt en dan ga ik langs de Centrale om onze cheque op te halen en te verzilveren. ' ik knikte , dat snapte ik, het was belangrijk dat filters van combie´s, die zo gemarteld werden in lage versnellingen, veranderd zouden worden anders zou Bill wel eens stil komen te staan. 

68ea39b33d7abafe8c1dae83206c308a_1395302

'Dan komen we elkaar na ontbijt morgen, hier weer tegen,' zei Bill,' en dan rekenen we af, ga je dan door met me op de volgende rit?' 'Eerst maar afrekenen,' zei ik, 'en dan zien we wel van daar, hoe we verder gaan'.  Even later toen Bill de deur uitstapte liep ik naar de telefoon, en keek in gele pagina´s naar reisbureaus.  Het dichtsbijzijnde was een Bureau dat Luft hansa heette en ik belde hen.  Een vrolijke opgewekte stem wenste mij een goede morgen en wilde weten wat zij voor mij kon doen. ' Ik heb graag informatie over vluchten van Canada naar Nederland ,'zei ik. ' Dat kan ik u niet geven,' zei het meisje,' de dichtsbijzijnde luchthaven is Frankfurt die we aandoen en dat is een dagelijkse vlucht, even kijken, vanuit Montreal'. Wat kost die vlucht,' wilde ik weten?' Een retourtje, kost u afhankelijk van de datum .. '. Nee viel ik haar in de rede dat wordt een enkeltje.'

'Vanaf volgende week beginnen de nieuwe tarieven, dat wordt $680,' zei het meisje. 'Maar voor een beetje meer heeft u een retour'. 'Dat zal niet nodig zijn, antwoordde ik,' hoever is het dan nog naar Amsterdam? 'Een paar uur met de trein neem ik aan ', zei het meisje,' ik kom morgen wel langs om dit te bevestigen, zei ik en hing op.  Ik draaide nu de nul en de operator kwam aan de telefoon. 'Hoe kan ik u van dienst zijn,' vroeg een aardige stem. 'Het nummer van de dichtstbijzijnde Nederlandse ambassade, alstublieft, ik  ben nu in Calgary, Alberta'.  'Dan heb ik hier een algemeen nummer in Ottawa', zei het meisje en ik noteerde het nummer. Ottawa dat lag ver weg, dat was de hoofdstad van Canada , het lag in Het Oosten net zoals Montreal. Ik wist het niet zeker maar ik had zo´n idee dat het ongeveer 4000 kilometer van Calgary lag en de omstandigheden waren Winters.  Ik nam mij voor om in een boekwinkel een kaart te kopen en dat eens uit te rekenen. 

De man die aan de telefoon kwam sprak zijn Nederlands perfect en na 5 minuten wist ik wat mij te doen stond, ik zou om te beginnen op zoek gaan  naar een fotograaf die pasfoto´s kon maken voor paspoorten en daarna zou ik een telegram naar Ottawa sturen met al mijn gegevens. 

San Daniel 2014

lees ook de terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 179, de terugkeer

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
En toen kwamen wij
yes m' am
Nu verras je me toch nog een klein beetje. Maar snap het wel.
Dat os dus bijna het einde van de Canadese jaren. blijkbaar.
Gerichte plannen! Op naar de toekomst.
Zo, we gaan weer eens iets heel anders meemaken. Sjonge jonge
en zo lieve dames kwam ik terug in Nederland waar ik mijn eigen leven begon met hulp van een friese tante...(de zus van mijn overleden moeder)
is dat je volgende boek :-))
nee dat is te dichtbij en te persoonlijk.. mijn volgende boek gaat over iemand die van het collectief aftapt .. en zich daardoor laat sturen in het leven.
Ik kijk er naar uit om het te lezen.