Verloren

Door Rose_love gepubliceerd op Wednesday 19 March 20:46

Zonsondergang gedicht

Mijn naam ben je vergeten,
op straat ken je me niet meer.
Of is het slechts niet willen weten,
een verdrijven van weleer?


Vroeger is geen pijnlijk woord,
aan herinnering verbonden.
Heb je de schoonheid wel gehoord,
in verbittering geschonden?


Zou ik - die jouw drang naar vrijheid kent,
je van jezelf beroven?
Je niet langer laten zijn wie je bent
maar juist dat licht in je doven?

Zul je het ooit gaan beseffen,
begrijpen wat me heeft gedreven?
Je hoeft me heus niet te verheffen,
probeer me enkel te vergeven.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (43) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat een mooi gedicht Rose
en ook zo'n mooie foto!
Thanks, Chris, ik ben op allebei wel een beetje trots. ;)
Schitterend dit. Jij deed het enige juiste wat je kon doen.
Dat gevoel heb ik ook, dankjewel, Bokita.
Een prachtig en herkenbaar gedicht Rose, en trouwens ook een hele mooie afbeelding...
Dankjewel, Karina! Die foto heb ik gisteren gemaakt, de lucht was zo mooi!
Dat heb je mooi vastgelegd! Oog voor dus!
Prachtig! (en dat is ook geen afdoenertje)
Haha, dankjewel, Mozart! ;)
Mooi. {Is geen afdoenertje!}
Bedankt, Mijler, vooral voor de toevoeging. ;)
Mooi stukje poezie Rose.
Dank je, Harm!
Wat jij met een paar woorden kan zeggen, daar heb ik een hele lap tekst voor nodig.
Dat je een gave had, heb ik je al vaker gezegd. Je wordt ook nog eens steeds beter. Niet alleen geef je een kristalhelder kijkje in jouw gevoel, je woorden maken het voor iedereen voelbaar en herkenbaar in de eigen situatie. Of ben ik soms de enige? ;-)

Ronduit prachtig!
Nee, jij niet alleen ... maar zoals jou lukt het mij niet om het te verwoorden.
Thanks, Gildor, dat zijn een heleboel complimenten voor zo weinig woorden. ;)
Nee, ben het met je eens