Ban pesten, pak de microfoon op!

Door Kiekewiet gepubliceerd op Sunday 16 March 20:21

Het was een gemiddelde vrijdagavond dat je eigenlijk niet zo heel veel spannends meer verwacht. Alleen thuis en bezig aan mijn laatste slokje wijn gaf ik de afstandbediening opdracht nog één keer langs alle zenders te gaan. RTL Late Night trok even mijn aandacht.

Het aan tafel te bespreken onderwerp was pesten. Helaas een nog altijd niet uit te bannen fenomeen in onze samenleving. Ik had het gemist, maar blijkbaar was er afgelopen week een jong meisje die geen toekomstperspectief meer zag en zelf een einde besloot te maken aan haar nog veel te korte leven. Triestheid ten top.

Presentator Humberto Tan heeft een gesprek met zijn tafelgasten, waarin met name Pestbushter Arie Boomsma en de gepeste Fred van Leer aan het woord komen. Eigenlijk komt in dit stuk, buiten het feit dat pesten en de gevolgen daarvan überhaupt verschrikkelijk zijn, nog niet zo heel veel nieuws aan bod. De gebruikelijke theoriën en verhalen waarmee pesten gepaard gaat worden nogmaals opgedreund. 

Maar dan kondigt Tan plotseling een filmpje aan waar ik zelf even niet op gerekend had. Een jongen, duidelijk met voldoende zelfvertrouwen om zich te verweren tegen eventuele pestkoppen, heeft het woord voor een grote zaal en roept éne Martijn naar voren. En public wordt Martijn een gulle hart onder de riem gestoken. En één ding staat in het betoog fier bovenaan: 'Ik vind dat we soms onwijs kinderachtig tegen je doen' en 'het zal niet meer gebeuren'. Woorden die ongetwijfeld vaker gezegd worden en ook regelmatig onder de categorie 'loos' zullen vallen, maar In dit voorval denk ik dat echter niet. De knuffel die Martijn vervolgens krijgt is absoluut gemeend en zet de heldhaftige speech van de jongen een duizelingwekkende kracht bij.

Het tranendal dat vervolgens bij Martijn losbarst raakt mij dieper dan diep. Hij perst er nog een 'dank je wel' uit en gooit zich weer in de armen van de jongen die hem zojuist weer het gevoel gegeven heeft dat hij bestaat.

Ik ben even kwijt of ik alleen volschoot of toch een traantje wegpinkte. Wat ik wel weet is dat ik in mijn jeugd dat had willen doen wat deze jongen deed bij Martijn. De helpende had toesteken aan zij die het zo hard nodig hebben. Het geluk in de ogen zien van een jongen of meisje die dagelijks gekleineerd wordt en opeens een soort van liefde voelt. 

Het zal niet zo makkelijk werken, maar hopelijk zag Martijn door deze daad weer perspectief voor de toekomst. En hopelijk geeft dit filmpje andere kinderen én mensen een reden om ook eens de microfoon te pakken. Ik laat die kans in elk geval niet meer lopen als hij voorbij komt.

Klik hier voor het desbetreffende filmpje.

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.