Als vergeten ziel, opgenomen in het beeld.

Door Yneke gepubliceerd op Sunday 16 March 13:38

Als vergeten ziel, opgenomen in het beeld

het beeld van ontluiken en groeien

stil , zoals de stilte leeft

acceptatie als kern

beleefd.

 

Als ontnemen, zorgt voor verdwalen

in zielenpijn en achterlaten

een stilte van ontluikende beelden

van een heel ver verleden

verhalen

 

Het heden enkel zien kan zijn

voelen, ruiken en horen door jaren heen

minder is geworden helaas

 de wil , het lichaam haast verlaat

pijn

 

Dan is het zitten stil in beeld gebracht

een wezenlijk aanzicht van wat ooit was

acceptatie die de rust nog brengt

afscheid van het leven

verwacht

 

bb537035cdf7bcab02fea86b2144b499_1394975

 

-Yneke-

 

afbeeldingsbron:google.com

 

 

 

 

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Na het lezen van jouw reactie bij wasbeer voel ik het nog meer aan!
Héél mooi , beetje triest
Beetje somber maar wel mooi
Is ook somber klopt, ik werk met ouderen die nog thuis wonen en steeds minder zelf kunnen en als ze denken dat ik niet kijk zie je ze vaak zo verlangend en intens stil ver weg in hun gedachten naar buiten staren, weten dat het nooit meer kan en ze steeds slechter worden, vaak al graag dood willen zelfs, daarom kwam ik ook op dit gedicht, ze nemen van ook op die manier echt al afscheid van het leven in stilte van hun eigen geest de verhalen van vroeger nog levendig houden is het enige wat ze nog kunnen soms, ik slik ook geregeld mijn emotie weg als ik ze dan zo zie en af en breek ik even in hun stille momenten en dan voel je het verdriet en hoor je het verlangen naar de dood. best triest maar zo vol acceptatie ook, dank voor je reactie en hihi die van mij is even wat langer geworden dan ik dacht xxx
xxx
pff ik vind deze heel mooi. ;-) XXXX
Dank je wel meis XXX
Mooi geschreven xxx
Dank je meis XXX