Als het lied voorbij is, begint de realiteit

Door Wasbeer gepubliceerd op Saturday 15 March 19:30

ccddc58e41c790ed60448fc120dbcbb9_1394909

Hey Nikita is it cold
In your little corner of the world
You could roll around the globe
And never find a warmer soul to know

 

 

Elton kijkt voor de zoveelste keer naar de foto van Nikita en probeert zijn gedachten te focussen op het waarom. Wat maakt haar gezicht nou zoveel anders dan die van de ontelbare mooie vrouwen die overal te vinden zijn.Inmiddels kijkt hij niet meer met het vuur of door de roze bril van de verliefde 'puber' en would be minnaar , die tijd is voorbij. Niet ieder detail is langer volmaakt en niet afzonderlijk onderdeel goed voor een periode van ademloze bewondering. Objectief is hij nog zeker niet, liefde gaat altijd gepaard met pijn en momenteel overheerst dat gevoel, nu hoop (hoe zinloos destijds misschien ook) is overgegaan in de zekerheid van onmogelijk. Maar het liefdesverdriet levert geen negatieve gevoelens op over Nikita. Af en toe zal er wel weer onlogische jaloezie opduiken en het huidige doffe gevoel weer wat scherper op de voorgrond plaatsen. Maar het zal met de tijd verdwijnen, dat gebeurde ook bij eerdere gelegenheden (al lijken die al heel lang geleden) en uiteindelijk zal het over gaan in een mooie herinnering.Blijft er dan een vriendschap over, omdat het toch meer is geweest dan een bevlieging en de keuze voor Nikita zo bewust is gemaakt, ondanks alle beperkingen in de 'relatie' ? Alleen de tijd zal dat leren, maar in het verleden is dat wel vaker het geval geweest.

6aadd80dfd3fe04d5063b3de3a828463_1394909

 

Het zijn toch de ogen die haar dat bijzondere geven. Elton beseft dat dit eigenlijk bijzonder vreemd is, gelet op de wijze waarop hun relatie is begonnen. Maar misschien heeft hij in zijn fantasie die ogen altijd wel al wel kunnen zien. 'Ice on fire?' Dat klinkt heel mooi in de tekst van een liedje, maar dit is het niet hetgeen dat hij in haar ogen ziet. Het is meer iets dat mensen zo heerlijk onbegrijpelijk en gecompliceerd maakt. Kan een ogenpaar een mix tonen van levenslust , vrolijkheid, verlangen naar 'meer', maar ook dat alles met een spoor van triestheid? Elton glimlacht bij die gedachte en besluit dat het gewoon mogelijk moet zijn, omdat het toch juist dit is wat Nikita voor hem zo speciaal maakt. Misschien willen we ook wel de indruk van een persoonlijkheid lezen in ogen als we die hebben opgedaan op een andere manier tenslotte. De ogen zijn de spiegel van de ziel en eigenlijk is het voor mensen toch moeilijk om nog dichter bij elkaar te komen dan dat moment dat je de ander echt 'ziet' in zijn of haar ogen. Al is het dan ook maar op een foto. Elton kijkt nog eens naar haar glimlach en dat levert een bitterzoet gevoel op. Al die keren dat hij haar in zijn gedachten heeft zien lachen om woorden op een scherm vanwege een flirtpartijtjes of grappige momenten. Maar ook vanwege veel serieuzere zaken, even een uitstapje naar gelukkiger tijden in het verleden en soms heel stiekem toch een momentje van hoop op een gezamenlijke toekomst.? Maar vaak sloeg de realiteit dan al weer toe en werden dat soort momenten verdrongen door één zin of een ander moment dat een mooie zeepbel kan doen uiteenspatten. Elton klikt de foto van Nikita weg en denkt terug aan het begin.

fc53a22db58f3d7acc9b424df0f13483_1394909

 

Hoe raak je in vredesnaam betrokken bij een soort schrijvers/chatsite? Elton vraagt het zichzelf nog steeds af. Hij heeft geen gebrek aan sociale contacten, er zijn geen echte problemen die hij van zich af wil schrijven of bespreken met lotgenoten en eigenlijk heeft hij nooit enige interesse gehad in het 'social media' gedoe of ambitie om te schrijven. Misschien was het overschot aan vrije tijd in de donkere periode van het jaar, nog niet gevuld door een hobby? Of kwam het door het het feit dat de site altijd maar een klik weg was op het scherm tijdens de gewone werkzaamheden Het was dan gewoon zo simpel was om even te praten met een anonieme gesprekspartner. Niets bijzonders, een virtuele schijnwereld zonder de complicaties van de gewone wereld en zonder de risico's, die in de echte wereld altijd op de loer liggen. En zo begon het, wat praten met diverse onbekende mensen. Wat onschuldig flirtgedrag, mannen blijven tenslotte mannen, en vrouwen waarderen dit stukje aandacht toch meestal wel zonder dat altijd harpdop te willen bevestigen. Maar al gauw ging de gedachte overheersen dat achter die aliassen toch ook echte mensen schuilgaan, met al hun gevoelens, verlangens en ook vaak hun pijn. Praten met elkaar, hoe anoniem ook betekent immers ook altijd een stukje van je persoonlijkheid delen met een ander. Niemand kan een virtueel beeld van zich zelf scheppen dat volkomen anders is dan de realiteit, zodra hij of zij van gedachten gaat wisselen met anderen.

240f96ba3e12714e00b58e6eb20b4a6b_1394910

 

En na een tijdje viel de mooie bloem Nikita op in dat stukje natuur, dat een site wordt genoemd. Natuur omdat er ook zaken gebeuren en besproken worden die de hardheid van de realiteit aangeven, die door die schijnwereld wel eens op de achtergrond raken. Ook Nikita kende die realiteit maar al te goed en die was ook zeker niet zo fraai gekleurd als de wereld die zij op de site schilderde. Maar juist dat maakte bij Elton waarschijnlijk die gevoelens los, die achteraf zinloos waren, maar nooit betreurd zullen worden. De bloem werd er niet minder mooi door en waarschijnlijk juist meer bewonderd omdat de omgeving waarin ze bloeide, dat zo onwaarschijnlijk maakte. Want niet altijd zijn er een ijzeren gordijn en wapens nodig om een plaats onaantrekkelijk te doen worden en een andere relatie vrijwel onmogelijk te maken. Is er dan sprake van verliefdheid of liefde of gewoon een bevlieging om andere redenen? De behoefte om de mooie bloem een omgeving te geven, waarin ze beter tot haar recht zou kunnen komen, al zou ook die nooit ideaal kunnen zijn? Elton heeft zich dat wel vaker afgevraagd en geen echt antwoord kunnen vinden. Ook niet op die toch schijnbaar zo simpele vraag in hoeverre het mogelijk was om die gevoelens te ontwikkelen op niet meer dan een beeld, een foto en veel (soms zoete) woorden. Weken en weken van hunkering naar het moment dat die stem weer zou klinken en de vele mooie avonden, die dit opleverde. Soms kwam op een avond de realiteit weer te dicht bij en dat leverde minder plezierige momenten op. Uren van twijfel en onzekerheid afgewisseld met hoop en veel gepeins over mogelijkheden om die realiteit toch gewoon om te buigen naar iets dat op zijn minst aanvaardbaar zou zijn. Gedachtespinsels door een geest, die de waarheid maar moeizaam kon of wou aanvaarden. Maar de realiteit laat niet met zich spotten en ook voor Elton kwam het moment dat hij besefte wat Nikita al langer wist. Hij zal nooit weten wat het betekent om haar vast te houden.

 

 

 

 

Oh Nikita you will never know, anything about my home
I'll never know how good it feels to hold you
Nikita I'll miss you so
Oh no, Nikita you'll never know

http://www.youtube.com/watch?v=fIo3bmKvY9g

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi geschreven ja
Dank je wel
Mooi geschreven verhaal ! xxx
Mooi verhaal. Soms kan de realiteit keihard zijn...
dank je
Mooi, en nog wel met een favoriet liedje van mijn vader. :-)
In hoeverre ik blij ben met die opmerking over jou vader weet ik niet? Zoveel jonger dan ik, ben jij nu ook weer niet...
Prachtig geschreven...
dank je
Very nice beertje
Er was inspiratie , infomaatje
Ja mooi.
Dank je