Brazilie 1

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Saturday 15 March 16:28

Dinsdag 3 dec. 2013:

We staan vroeg op en rijden naar Schiphol waar we onze dochter en haar gezin om 6u30 zullen ontmoeten in de vertrekhal. Met z’n allen gaan we eerst vakantie houden en dan naar de bruiloft van onze zoon. Hij woont in Sydney, Australie en heeft daar zijn vrouw ontmoet. Zij woonde daar al veel langer dan hij, is van Braziliaanse afkomst en omdat haar moeder vliegangst heeft is de bruiloft in haar geboorteplaats ( in het zuiden van Brazilie) in plaats van hun woonplaats Sydney!

Nikita heeft voor de gelegenheid van papa en mama een rugtasje gekregen om haar speeltjes in te doen. Als wij aankomen zie ik van verre Nikita al parmantig rondstappen met het tasje op haar rug. Zodra we dichterbij komen rent ze op opa af: ‘opa kijk, mooi tasje hè? We gaan op vakantie!’ 

‘Mooi’ zegt opa ‘wat zit er in?’ Vol trots laat Nikita de inhoud zien terwijl we naar de incheckbalie lopen.

Na een paar uur hangen op het vliegveld zitten we eindelijk in het vliegtuig naar Sao Paulo, de reis zal ruim 12 uur gaan duren, gelukkig is het een dagvlucht. We zitten op een rij, naast elkaar: mama, Nikita, oma, opa, papa met Christiaan op schoot. Christiaan heeft nog geen eigen stoel, maar het is niet druk dus als we eenmaal in de lucht zijn mogen we een lege stoel gebruiken en leggen hem daar te slapen.

Na een lange tijd zegt Nikita ineens: ‘mama, wanneer gaan we nou met vakantie?’

‘We zijn nu toch met vakantie, kijk maar je hebt je tasje bij je en we zitten in het vliegtuig.’

‘O’ zegt ze wat verbaasd en steekt haar duim in haar mond. Blijkbaar had ze bij het woord vakantie iets anders in gedachten dan uuuuren in een vliegtuig zitten. Maar dan breekt het licht weer door en voel ik een handje op m’n arm: ‘oma, we zijn met vakantie en jij ben er ook, hè oma?’

‘Ja leuk hè?’ zeg ik.

‘Ja kijk maar’ zegt ze weer terwijl ze langs me heen wijst ‘opa en papa en Christiaan zijn er ook, hè oma?’

‘Ja gezellig hè?

‘Ja zellig!’ en ze duimt weer  verder. Ze heeft heel wat te verwerken.

Uren later landen we op Sao Paulo en Nikita kijkt met mama uit het raam. Op het vliegveld zijn allemaal vliegtuigen te zien  en Nikita wijst ze aan: ‘kijk mama vliegtuigen, wanneer gaan wij nou in een vliegtuig?’

Mijn dochter en ik kijken elkaar stomverbaasd aan, laten niks merken natuurlijk en mama zegt: ‘maar Nikita, we zitten toch in een vliegtuig?’

‘Nee, dit is toch een trein?’

‘Een trein?’ vraagt mama.

‘Ja kijk maar naar die stoelen’ en ze wijst in het rond ‘dit is een trein.’

‘Nee Nikita dit is een vliegtuig, daarin staan de stoelen ook zo’ legt mama uit.

‘O’ en ze moet weer hevig duimen. Even later: ‘oma, we zitten in een vliegtuig hè?’

‘Ja liefje, maar we gaan er zo uit’ zeg ik.

‘Ja en dan gaan we op vakantie hè?

Eenmaal uit het vliegtuig valt de warmte op ons ( gek idee in december) , we gaan naar ons hotel en slapen allemaal heerlijk! Morgen gaan we weer verder………

 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat was het fijn om mee te reizen
Je vertelde dit zo goed, net of ik erbij was.
Wat kunnen kinderen toch grappig zijn hé ..

ik kijk al uit naar het volgend deel
dank je, ik kan boeken vol schrijven over kinderen, als je er oog voor hebt is het zo schattig!
Dat is waar Nicolette.

Jouw zilla 'dinsdag oppasdag' is herkenbaar. Wij waren 5 jaar lang oppas op dinsdag voor de meisjes van onze zoon. Nu gaan ze naar school.
Onze oppasdag is nu verplaatst naar donderdag - voor het kindje van onze dochter.
Wat kan een oma(opa) genieten van kleinkinderen hé!
leuk dat je het herkent. Onze oppasdag gaat veranderen vanwege school, maar de kontakten zullen blijven dus de verhalen ook! Inderdaad genieten
Owwww heerlijk.