Een verzoeknummer: Gerrit, de beruchte zakenman

Door Rose_love gepubliceerd op Thursday 13 March 18:27

Ik schreef al eerder over hem; een schaamroodmoment waarbij hij toch wel iets te diep in het glaasje had gekeken en alles zelfs letterlijk in het honderd liep…  Men merkte op dat het leven met hem nooit saai zou zijn en dat was een heel juiste conclusie.


Gerrit en de glasplaten tafels

Volgens mij vertelde ik ook al over het hotel met de tafels met glasplaat en veel te scherpe hoeken. Die hoeken mag u in dit verhaal vergeten. Men neme Gerrit, men voegt enkele glazen whisky toe en men maakt gegarandeerd bijzondere dingen mee. We liepen met een groepje het hotel in en wat er precies gebeurde weet ik niet, maar feit was dat Gerrit plotseling languit over de tafel lag. Tja, een tafel met doorzichtig glas zie je niet meer als je zicht niet al te helder is. Hij lag daar dus uitgestrekt en zei plotseling: ‘Nou, je had me ook wel eens mogen zeggen dat daar een tafel stond.’

Gerrit en zijn Stinger

U kent vast de stinger nog wel, het apparaatje dat in de auto alle snelheidsradars detecteerde. Natuurlijk was dat na een tijdje streng verboden. In Nederland, maar zeker in (het mooie) België. Nu ging hij op zekere dag met mijn vader naar een beurs in België. En ja, hoor, ze waren net de grens over of het was al zo ver: politie. ‘Die stinger, daar moet ik vanaf.’ zei Gerrit een beetje paniekerig. Uit het raam gooien ging niet meer en daarom bedachten Gerrit een creatieve oplossing die alleen hij kan bedenken. Hij zou de politie aan de praat houden en mijn vader gooide dan de stinger weg die hij in zijn sok moest verstoppen. Zo gezegd, zo gedaan. Gestopt, Gerrit houdt de smurfen – oh, niet iedere blauwe meneer is een smurf? correctie – de agenten aan de praat en mijn vader werkt de stinger uit zijn sok de struiken in.  Als hij terugkomt, hoort hij de ene agent nog net zeggen: ‘Leuk geprobeerd, meneer en ik weet niet waar u die stinger hebt gelaten, maar we hebben hem gemeten. Er zijn namelijk apparaatjes waarmee ook detectieapparaten weer gedetecteerd kunnen worden. En verder zit er onder de motorkap nog een gedeelte van de stinger.’ Gerrit leert nog iedere dag.

Gerrit en zijn hazenslaapjes

Onze beste Gerrit heeft de gewoonte om overal in slaap te vallen. Nu liepen we in een bar bij toeval een paar Nederlandse meiden tegen het lijf, jong, vrolijk, gewoon leuk. Gerrit was er duidelijk niet van onder de indruk. Hij zat amper op zijn stoel of het knikkebollen begon al. Ik stootte hem maar eens aan en dat hielp even. Heel even. Een paar tellen later zakte hij alweer weg en dit bleef niet onopgemerkt. De meiden stootten elkaar aan en wij deden maar net alsof we het niet zagen. Helaas zakte Gerrit steeds verder onderuit en het duurde ook niet lang of hij hing helemaal op de bar. ‘Het ligt niet aan jullie, hoor,’verontschuldigden wij hem toen maar, ‘hij valt zelfs op een sollicitatiegesprek in slaap.’ Dat laatste is echt gebeurd overigens.

Er zijn nog vele verhalen over Gerrit te vertellen, maar ik zal voorlopig niet verder uit de school klappen. Kan het niet té erg maken natuurlijk. Overigens is hij een heel leuke kerel en ben ik goede vriendjes met hem – dat dan ook weer.

 

Een virtuele bos bloemen voor iedereen die hem aan wil nemen

en een doos bonbons voor degenen die niet van bloemen houden of last van hooikoorts hebben. ;)

Reacties (39) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een kleurrijke figuur, jouw vriend Gerrit.
De bonbons waren overigens heerlijk.
Ik geef jou maar vast een extra doosje, Nonnie. In afwachting van jouw schrijver. ;)
Schitterend! Echt leuk geschreven Roosje! Prachtig!

:0)

Thanks, Miesje. Ja, als jij er niet bent, moeten wij proberen om jouw humorniveau te halen... je hebt de lat ernstig hoog gelegd natuurlijk. ;)
Zo te zien hebben jullie mij helemaal niet nodig, jullie doen het prima zonder mij... snif....

Poor me... snif, snif

Ik ben momenteel inspiratieloos. Tis gewoon wachten totdat ik weer jeuk in mijn vingers krijg.
Kunnen wij wat doen om je vingers te laten kriebelen? Virtueel jeukpoeder? Roept u maar; ik stuur Neerpennert wel even naar zijn geheime laboratorium. Nou, en dan weet je het wel. ;-)
Ik ben sinds gisteren weer begonnen met oefeningen te doen om het schrijven te bevorderen. Bij het opstaan flex ik mijn spieren, vingerkootjes en kraakbeen. Bij het föhnen van mijn weelderige bos met haar, jawel, ik was en föhn mijn haar elke dag!, draai ik van links naar rechts met een veel te onhandige over de top krulborstel welk ik eerlijk heb gestolen van mijn dochter, waardoor er gegarandeerd kramp optreedt in mijn handen en ik genoodzaakt ben om weer strekoefeningen te doen om mijn vingers te ontspannen.
Gedurende de dag kriebel ik mijn dikke katers onderkin en bolle buik, gegarandeerd voor nog véél meer vingeroefeningen en tijdens het eten koken doe ik drukoefeningen op uien, paprika en andere soortgelijke groenten.

Op bed speel ik scrabble met mijn iPad, lees een goed boek en maak voor het slapen gaan vuisten van mijn handen om zo lekkerder mijn kussen op te kunnen schudden. Dat slaapt vele malen beter en mijn vuisten heb ik 's nachts ook nodig om man en dikke kater aan de kant te slaan, mijn man omdat hij schijnbaar denkt dat het bed van hem alleen is en Pim omdat hij denkt dat hij het alleen recht heeft over mijn kant van het bed. De noodzaak is alleen maar groter geworden sinds ik van de week midden in de nacht wakker werd om tot de vreselijke ontdekking te komen dat mijn hoofd over het matras heen hing omdat mijn asociale kater met zijn dikke *%#* lekker uitgestrekt op mijn, ja je leest het goed, MIJN! kussen lag te slapen. De volgende dag had ik uiteraard flinke kramp in mijn nek. Met dank aan kater Pim.

Zo zie je maar weer, ik zit niet stil, ik oefen weer voor de volgende komedie.
Hilarisch. hij hoefde zeker alleen maar bedden te testen.
Hahaha, nee, het was nog een actieve baan ook, maar ik zal hem eens een carrièreswitch voorstellen! ;)
haha, wat knap van hem. Waarom heeft dat bedrijf hem aangenomen als hij in slaap viel tijdens het gesprek?

Die carrièreswitch is wel een goed plan..
Hij is zeker wel aangenomen bij dat bedrijf, haha
Haha, nou dat is wel grappig, want hij is uiteindelijk echt aangenomen daar! En hij heeft het goed gedaan ook nog. :)
Hilarische verhalen. Iemand die overal in slaap kan vallen...zo eentje ken ik ook. :-) Vrij goed zelfs.
Ik dacht dat smurfen "zwaantjes" heetten in België. :-)
Bedankt voor de virtuele bloemen!
De rest van zijn hilariteit houd ik maar voor me. ;) Ik ken ook wel meer van zulke types, maar hij spant de kroon.
Geen idee, hier weet ik er heel wat woorden voor, maar hoe het in België heet? Zou ik aan Neerpenner, Chris, Schweiz of een van de vele andere Belgen moeten vragen.
Geniet ervan. ;)
Ze staan hier te pronken in een virtuele vaas. En mooi dat ze zijn!

Zwaantjes...ik heb hem van Urbanus. Kan best dat het een beetje ouderwets is. Nog uit de tijd van de Rijkswacht op motor. :-)
Ik denk dat ik die Gerrit wel mag.
**probeert zich een aantal ex-collega's te herinneren en komt een heel eind**
Haha ... de titeltjes deden me even aan die goede oude Tiny (kinderboekenreeks) denken :)
Gerrit zou best zijn eigen komisch tv-programma mogen hebben, dunkt me.
PS: probeer je de Belgen gunstig te stemmen door telkens weer 'het mooie België' te schrijven? ;)
;) Hij kan indd zo op de buis. Gegarandeerd publiek!
En Schweiz, je kent me echt te goed geloof ik... help! ;)
Schrikwekkend? ;)
Ik begin te begrijpen hoe het voelt om voortdurend in angst te leven. :P
:-)
Mjammiee, doe maar bonbons -)
Hahaha, asjeblieft!