Liefde is een vreemd iets, je draagt het diep in je hart

Door Yneke gepubliceerd op Thursday 13 March 12:15

De voorzichtigheid waarmee ze haar hand neerlegt op zijn hand, dringt niet eens tot hem door.Verdiept in zijn eigen wereld, ver weg van de werkelijkheid geven hem een mysterieuze houding.

Langzaam trekt zij haar hand terug, bang hem te storen in dat wat hem bezig houd. Zo kent zij hem al jaren, diep in zichzelf gekeerd en ontoelaatbaar voor prikkels van buitenaf. De naam die hij heeft zal niet door haar genoemd worden, dat past niet in dit verhaal, vind ze. Mysteries zijn is wazig en onduidelijk en namen geven richting en denkwijzen aan die hier los van staan. En hij is mysterieus !

Op een afstandje blijft zij hem gade slaan en ongemerkt probeert ze zijn gedachtenlijnen in te vullen. Hij fronst, dus hij heeft het ergens moeilijk mee of hij vraagt zichzelf iets af, waar was hij het laatst mee bezig, vroeg zij zichzelf af, allicht heeft het daar iets mee te maken? Even kijkt hij op recht in haar ogen en een verbaasde blik volgt, “wat is er”? Vraagt hij haar. “niets hoor, je zat zo in gedachten” antwoorde zij terwijl ze merkt dat hij dit moment ook alweer kwijt is en terugkeert in zijn eigen binnenste. Zachtjes zucht zij en besluit om hem te laten waar hij zit en alleen de dag te beginnen.

Wanneer hij niet zo gesloten is, lacht hij en praat hij honderd uit en dan is er vaak géén speld tussen te krijgen, dan hangt hij om haar heen en zoent haar, zo blij is hij met haar, dat weet ze en onthoud dat ook in die tijden dat hij totaal afgesloten is van haar. Dubbele emoties vullen haar hart, ze houdt van hem en zou meer van hem willen in de vorm van stabiliteit, rust en dan niet die ijzige stilte, wanneer hij totaal verdwenen is in een wereld waar zij niet bij kan. Aan de andere kant is het heerlijk wanneer hij vrolijk en druk om haar heen dartelt en volop geniet van haar aanwezigheid, maar die extreme drukte na de tijden van ijzige stilte beginnen haar op te breken.

Liefde is een vreemd iets, je draagt het diep in je hart  zo ontzettend eenzaam met je mee, dat diegene waar je van houdt géén idee heeft wat het met je doet. Afsluiten van deze emotie gaat niet, de liefde is te sterk, ondanks dat het leven ver uit één loopt en emoties zover uit elkaar liggen dat het niet te overbruggen valt, juist dan is die eenzame diepvoelende liefde een mysterieuze lijn die de enige verbindingslijn is, beseft zij.

Ze besluit in de periodes dat hij zichzelf totaal afsluit, minder met hem bezig te zijn en de rust te gebruiken om energie op te doen voor zijn wakkere periodes, loslaten zál en kan ze hem niet.

De trappers van haar fiets piepen en de wind waait door de blonde haren, ze merkt het niet zo driftig trapt ze de emoties van haar af. Een eindeloze weg dwars door weilanden heen heeft zij uitgekozen om de energie die haar zo afgenomen werd om in zijn wereld te willen komen terug te krijgen in haar eigen lijf en geest.

Naar ademsnakkend stapt ze af, waar ben ik in vredesnaam mee bezig, denkt ze hard op. "Ik zou het niet weten ” wordt er geantwoord. Verbaast kijkt ze om zich heen en een eindje naast haar ziet ze een jonge boer met hooivork staan. Natuurlijk hooitijd, heerlijk denkt ze en met een verlegen lachje vraagt ze “hulp nodig”? De boer kijkt verrast op, hij kan wel wat hulp gebruiken en antwoord ”natuurlijk, graag zelfs, dan ben ik vandaag eerder klaar”. Zij klimt over het hek en pakt de hooivork uit de boer zijn handen, deze gaat met een glimlach op een hooi baal zitten en geniet van de energie die zij om zich heen heef hangen, stil en driftig prikt ze met de vork het hooi bij elkaar en wil het op een berg gooien, maar hoe ze haar best ook doet de berg komt er maar niet, het hooi vliegt elke keer van de vork! Lachend staat de boer op en zegt ” kom hier, ik zal het je eens voor doen. “nee, laat maar ” zegt zij met een rood hoofd, ik moet er weer van door en terug over het hek op de fiets rijd ze zonder nog één keer om te kijken weer terug naar huis.

Die nacht droomt ze, ze droomt over onvolmaakte dingen.

 

-Yneke-

 

 

 

 

 

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
liefde is een vreemd iets
je kan het niet dwingen - je kan het niet tegenhouden ..
het kan mooi zijn - het kan pijn doen ..
het kan sterk zijn - of erg broos en breekbaar

En we willen allemaal liefhebben ..
is het geen partner dan is het misschien een huisdier of bloemen in de tuin, de natuur ..

XXX
Tja ook een zoektocht hè onvolmaakte dingen kun soms toch heel volmaakt worden.. ;-) XXX
Ik vind jou erg lief :)

'Liefde is een vreemd iets, je draagt het diep in je hart zo ontzettend eenzaam met je mee, dat diegene waar je van houdt géén idee heeft wat het met je doet.'

Dat zegt het toch helemaal
Tja.... liefde... xxx
Liefde is een vreemd iets dat is over duidelijk.Ik proef uit je verhaal ook haar verlangen naar een ongecompliceerde liefde met een man die er wel altijd is.