En toen was je ineens vermist

Door Juweel gepubliceerd op Monday 10 March 09:54

Ik ben opgeroeid bij jou en je vrouw , omdat mijn ouders er gewoon geen middelen voor hadden laten we het daarop houden.

35 jaar lang waren en zijn jullie mijn thuisbasis ondanks dat ik mijn eigen gezin inmiddels heb.

5 maart 2014 krijg ik de schrik van mijn leven , jij  bent spoorloos verdwenen in verwarde toestand ben je weggereden met je auto

2 vreselijke lange dagen wisten we niet waar je was , of je nog leefden , dat verdriet wat ik  voelden overstemden het verdriet dat ik in 2001 had toen mijn vader overleed.

7 maart om 14.43 kregen we bericht uit duitsland je was gevonden alleen de politie zei er niet bij hoe 

pas om 18.52 werd bevestigd dat je nog leefden , verward maar in leven

jij 70 jaar mijn oom , de man die de rol van vader heeft toegespeeld gekregen 35 jaar geleden toen ik werd geboren

later in de avond was je dan weer thuis , en nog steeds ondanks dat ik weet dat je nu thuis bent kan ik het niet loslaten

de angst om jou te verliezen is te groot , omdat ik nu heel zeker weet dat mocht de dag ooit komen dat jij zal sterven

ik niet zal weten hoe ik dat moet en kan overleven

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.