Passend Onderwijs of Knellend Onderwijs?

Door Thuisinonderwijs gepubliceerd op Saturday 08 March 00:00

Het moment is bijna daar, de invoering van Passend Onderwijs. Een historisch moment in de Nederlandse onderwijsgeschiedenis dat aan de grote grijze massa voorbij gaat zonder het zelfs maar op te merken. Wellicht dat ze even heeft opgekeken, algauw keek ze weg, volledig opgaand in haar eigen sores. Passend Onderwijs is voor de zielige gevallen, daar horen de kinderen van de grijze massa niet bij. Dus, niet relevant, niet iets om je in te verdiepen. Dat zou wel eens een grove vergissing kunnen zijn met grote gevolgen bovendien.

Met de invoering van Passend Onderwijs wordt namelijk iets heel wezenlijks van ouders ontnomen. Het recht op zeggenschap over de scholing van hun kinderen. Ja, u leest het goed. Onderwijsvrijheid bestaat niet meer. De school bepaalt, of beter gezegd, de staat bepaalt, want scholen hebben eveneens veel zeggenschap verloren als het gaat om de inrichting van het onderwijs dat zij bieden. De eisen zijn steeds dwingerder. Scholen krijgen zorgplicht en moeten opbrengstgericht werken. Klinkt machtig mooi allemaal, totdat je je erin verdiept. Aan de hand van de casus van onze zoon zal ik de gevolgen van deze wet proberen uit te leggen. Ik waarschuw vooraf, schrik niet, zeker niet als u dacht in een vrij land te leven.

Casus

Onze zoon. IQ van 145. Autodidakt, Extreme behoefte aan autonomie. Loopt volledig stuk op het onderwijs zoals dat gebruikelijk is op scholen. Behoeft individuele begeleiding en een rustige leeromgeving die tegelijk rijk en uitdagend is. En begeleiding gericht op het proces en zeker niet op de opbrengsten, omdat focus op opbrengsten faalangst en onderpresteren in de hand werkt. Wij wensen het onderwijs thuis vorm te kunnen geven op een tempo en een manier die bij hem past. Wij denken daarmee te voldoen aan onze zorgplicht als ouder. Maar daar denkt het ministerie heel anders over en zij heeft hierop de wet grondig aangepast. Lees en huiver!

 

Autonomie

Wordt om volstrekt logische redenen niet gewaardeerd op school. Het is namelijk best onhandig als 30 leerlingen hun eigen weg willen gaan en deze weg begeleid dient te worden door één leerkracht. Toch ziet het ministerie onderwijs aan hoogbegaafden als basiszorg die door iedere school geboden kan worden. Ze vergeet gemakshalve te vermelden dat ca. 2000 ! hoogbegaafde leerlingen thuiszitten omdat scholen aangeven deze zorg niet te kunnen bieden en deze kinderen zijn echt niet allemaal autistisch, zoals het ministerie lijkt te suggereren.

(Zie: http://www.passendonderwijs.nl/veelgestelde-vragen/vragen-via-twitter/hoogbegaafdheid/)

Autodidakt

Leert zichzelf en dan liefst van het grote geheel (het overzicht) naar de kleine delen. Dat noemt men ook wel Top Down leren. We bouwen een huis en wat is daarvoor nodig? Probeert al bouwende vanalles uit, wil weten welke mogelijkheden er zijn om een deur te plaatsen, moet er een lift in of juist een trap, grote ramen of kleine? Uiteindelijk is daar een prachtige... boomhut. Hij denkt namelijk ook nogal sterk out-of-the-box. In het onderwijs leert men Bottum Up, steen voor steen bouwen we iets op dat uiteindelijk een huis blijkt te zijn, een rijtjeshuis, de buurman woont in precies zo'n huis en diens buurman ook, wellicht dat er een andere voordeur of dakkapel op geplaatst wordt, in de basis zijn de huizen gelijk. Dit vraagt om een compleet ander bouwproces. En waar leerkrachten goed opgeleid zijn om het bouwproces van het rijtjeshuis te begeleiden, schieten de meeste de plank volledig mis als het om een boomhut gaat.

Wederom geeft het ministerie niet thuis. Dit betreft basiszorg. Ik kan u melden, alles wat ik op de PABO leerde is niet van toepassing op mijn zoon, het vraagt een compleet andere aanpak, didaktiek, lesstofopbouw en begeleiding. Haaks op hetgeen voor de rest van de groep geldt. Dat alleen maakt al, dat Passend Onderwijs behoorlijk knelt voor veel leerlingen die extra zorg behoeven.

Leren omgaan met elkaar

Een veelgehoord argument om kinderen geen voltijds hoogbegaafden onderwijs of individueel onderwijs te bieden is, dat ze moeten leren om zich aan te passen aan de groep, om te leren omgaan met gewone mensen. Maar wat nu als die aanpassing zo groot is dat het kind zichzelf kwijt raakt? Zouden we het reëel vinden als we van een groep reguliere kinderen zouden vragen om acht jaar lang onderwijs voor zeer moeilijk lerende kinderen te volgen, waar ze dan dag in dag uit, onder hun niveau zouden worden aangesproken, omdat ze moeten leren omgaan met hun qua cognitie minder bedeelde medemens? Zou uw kind dat trekken? Zou u dat pikken? Dit is wel wat van extreem hoogbegaafden kinderen (en hun ouders) wordt verwacht als je hen in een reguliere groep plaatst. Geloof me ze leren heus omgaan met anderen. Ze gaan naar sportclubs, naar muziekles, kopen hun kleding gewoon in het winkelcentrum om de hoek, gaan naar de bakker. Maken deel uit van een gezin, een familie, spelen buiten op straat met kinderen uit de buurt als ze qua spelbeleving met elkaar klikken. Het zijn heel gewone kinderen, maar ze hebben een andere leerbehoefte, dat is alles en als school dat niet kan bieden dan doe ik dat met alle liefde zelf, thuis. Maar dat mag ik niet zelf bepalen. Dat bepaalt een GGD arts, die ons kind niet kent, de situatie slechts op papier geschetst krijgt en op basis van een gesprek met ons (dat dan weer wel gelukkig).

 

Thuisonderwijs

Ik, naast moeder ook leerkracht, ben ervan overtuigd dat school niet de passende leerweg is voor onze zoon, nu niet en met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid in de toekomst ook niet.

 

Hoe zit dit dan straks in de nieuwe wet?

Nu wordt het eng. Want in de wet op Passend Onderwijs heb ik als ouder geen stem meer. Nou ja, in ieder geval niet als het om mijn eigen zoon of dochter gaat.

Alleen via de Ondersteuningsplanraad (OPR) van het samenwerkingsverband waar alle scholen binnen een regio verplicht in samenwerken om deze regio van een dekkend onderwijsaanbod te voorzien, kan ik enige invloed uitoefenen op de verdeling van zorg binnen de regio en op de verdeling van zorggelden.

Op individueel niveau draagt de school zorgplicht en hoeft er slechts op overeenstemming gericht overleg plaats te vinden met de ouders.

Klinkt prachtig, maar wat als school in gebreke blijft en wat als ik het niet eens ben met de onderwijsplannen die school heeft voor mijn kind? Dan zou het samenwerkingsverband een andere school moeten bieden, volgens de theorie dan.

Want, wat nu als die school niet bestaat, of ook maar half of gedeeltelijk in de onderwijsleerbehoefte van onze zoon kan voorzien? De scholen zelf veranderen niet door de invoering van Passend Onderwijs. Dus welke school trekt dat konijn straks uit zijn hoed en zegt dat ze wel kunnen bieden, waar we nu al twee jaar naar op zoek zijn en waarvan wij inmiddels overtuigd zijn dat het niet bestaat?

Het fijne is dat scholen nu nog eerlijk kunnen toegeven dat ze iets niet kunnen bieden, dat ze handelingsverlegen zijn, zoals dat met een mooie term heet. Straks hebben zij echter zorgplicht en als ze dan moeten zeggen: "We kunnen het niet." zullen ze daar direct de consequenties van merken en een slechte aantekening bij de onderwijsinspectie is dan het zeer onwenselijke resultaat. Geen school die zich dat laat gebeuren uiteraard.

Maar als ouder mag ik het door het samenwerkingsverband als passend (maar in eigen beleving als knellend) bestempelde aanbod op een andere school (in het ergste geval ook nog eens in een uithoek van de regio waaronder men valt) niet weigeren. Doe ik dat toch, dan ben ik in overtreding van de leerplichtwet en volgt er een proces verbaal en mogelijk een rechtzaak. (Die ik dan wel zelf moet bekostigen).

Lees de stukken er maar op na. Thuisonderwijs, ook al is dat dus nog zo doordacht en goed vormgegeven is geen onderwijs volgens de wet op de leerplicht. De escape die overeind blijft is de door ons gekozen route van een vrijstelling op basis van artikel 5a, we laten ons kind 'gek' verklaren. Vreemd genoeg hopen wij de GGD arts ervan te hebben overtuigd dat ons kind psychisch niet in staat is een school te bezoeken. Jaarlijks zullen we dan door de molen moeten en jaarlijks zullen we dat trukje moeten herhalen. Want 5a wordt gezien als een tijdelijke voorziening.

School is tot doel verheven en geen middel meer. Dat bepaalt het Nederlands onderwijsrecht anno 2014.

Er zijn momenteel 16000 leerlingen die onvrijwillig thuiszitten. Een deel daarvan wil graag thuisonderwijs met laagdrempelige ondersteuningsmogelijkheid. Een ander deel heeft behoefte aan écht Passend Onderwijs, omdat ouders zelf niet in staat zijn datgene te bieden wat hun kind nodig heeft om zich te ontwikkelen tot een zelfstandige volwassene die volwaardig kan participeren in de maatschappij. Helaas verandert er op scholen met de invoering van Passend Onderwijs niet heel veel. Het zijn dezelfde leerkrachten als nu, in dezelfde gebouwen, met dezelfde visies en gebruikmakend van dezelfde methodes. Het onderwijs zal ook in 2014 gewoon knellen voor deze groep, maar we noemen het vanaf nu Passend, want als school heb je zorgplicht en dan kun je dus weinig anders.

http://www.passendonderwijs.nl/veelgestelde-vragen/vragen-via-twitter/thuiszitters/

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.