Gezinsuitbreiding.

Door Arinka gepubliceerd op Tuesday 04 March 14:35

Zoals jullie enige tijd geleden lazen moesten wij helaas onze bijna 21 jaar oude kater Sirius laten inslapen, omdat hij echt geen puf meer had om verder te gaan. Hij had pijn, was moe en vond het wel mooi geweest, alleen wij hadden er wat moeite mee om hem los te laten. Maar als houden van je dier meer begint te lijken op mishandeling, dan is het tijd hem te laten gaan.

En wat was het huis meteen leeg. Ik had nog nooit in mijn leven zonder kat geleefd en ik voelde het meteen. Ook al lag het oude beestje het grootste deel van de tijd verstopt in een plastic zak of ergens achter in een hoekje, je voelde dat hij er was. En zo voelde je dus ook meteen de enorme leegte die hij had achter gelaten.

Dus al vrij snel besloten we dat we echt niet zonder kat konden en dus ging ik op zoek naar een kitten. Jahaaaaaaaa, ik weet dat de asiels vol zitten met katten die een goed huis zoeken, maar ik heb daar slechte ervaringen mee. In mijn leven heb ik 2 keer een kat uit het asiel geadopteerd en beide keren waren de beestjes zo bang voor mensen dat ze tot aan hun dood nooit geknuffeld wilden worden en alleen tevoorschijn kwamen als wij weg waren.

Daarbij waren ze, door hun angst, bij onverwachte bewegingen bijzonder onbetrouwbaar, omdat ze dan ineens toe konden slaan met nagels en tanden en geloof me, een kat kan enorm goed boksen als hij daar zin in heeft. Zeker als ze bang zijn (en ze schrikken dus overal van) dan slaan ze er flink op los. Met 2 kleine kinderen in huis had ik daar dus geen zin in.

Daarom plaatste ik zelf een advertentie, want nergens waren kittens te vinden en als ze er al waren, dan waren ze binnen no-time verkocht. Gratis kittens kon je sowieso wel op je buik schrijven. Nu vind ik het niet erg om iets te betalen, maar 1200 euro voor een katje ging zelfs mij te ver.

Gelukkig had ik al snel een reactie op mijn advertentie. Iemand had 2 katten die allebei net een nestje hadden gekregen en ik mocht alvast foto's bekijken. Maar foto's zijn toch niet het echie, dus man en kinderen in de auto gezet en op naar Berkel en Rodenrijs, waar het gespuis geboren was. 

Meteen waren we verliefd op 2 van de 4 kittens, dus moesten we gaan kiezen. OMG, ik KAN niet kiezen! Nooit gekund, nooit gewild en nu moest dat dus...

Oh wacht... ik heb 2 dochters die hele grote ogen op kunnen zetten en enorm goed kunnen smeken bij papa. :) Papa, 2 katten zou eigenlijk veel leuker zijn toch? Dan hebben we er ieder 1 om voor te zorgen en mee te knuffelen. En dat zouden we zooooo lief van je vinden. 

Vader en dochters... Dochters maken vaders zacht en vaders kunnen gewoon geen Nee zeggen. (Slim van mij hè), dus wat zei papa? Nou, vooruit dan maar!

En daarom presenteer ik jullie nu onze nieuwe gezinsleden, waar we helaas nog wel 4 weekjes op moeten wachten tot ze oud genoeg zijn om het nest te verlaten, maar dat mag de pret niet drukken. Nu nog een naam voor de schatjes bedenken... Yeti? Yoda? Yin? Yang? Leo? Gabriël? Fluffie? Hahahaha! Pfffff... gelukkig hebben we nog 4 weken!

fc4b6853651ed9a71702f8cb90aed7bf_1393942

8c262caf976d203e2e351d8341fde2ac_1393942

 

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven
Ohhhh wat een lieverds -)
Oef... dat gaan vier lange weken worden...maar leuk om de foto's al te hebben...
Ja inderdaad, die weken kruipen vast voorbij. Gelukkig gaat de tijdelijke eigenaar veel foto's maken!
Schattig! Ik ben altijd al weg van katten, maar als ze nog zo klein zijn, smelt ik helemaal. ;)
aaahhhh wat lief
Wij hebben ook een kat moeten laten inslapen en kijken ook uit naar een nestje.
Berkel en Rodenrijs? Drommels.. mijn geboortedorp
Hebben ze er nog meer? Welke kleur?
Ja ze hebben er zeker meer. Zijn er afgelopen weekend 5 geboren en ze hebben er nog 2 uit het nestje waar deze uitkomen. Laatste voor dit jaar, want de poezen mogen daar maar 1 keer per jaar een nestje (beter). Kleuren zijn wit/zwart/rood. En ze worden een beetje langharig, maar dan zonder de platte perzenkop, het is Brits langhaar.
Helemaal leuk!
Zou je het adres en telefoonnummer op mijn pb willen zetten?
En wat zo'n katje kost?

Bedankt Arinka! :-))
Zo shattig :)
Wat heerlijk om naar uit te kijken! Geniet van die twee!
Lief...
Ik kan je reserves jegens asielkatten begrijpen. Zelf heb ik er een keer een katje weg gehaald die na twee maanden stierf aan wat leek op een beroerte.
Maar twee jaar geleden toen mijn zeventienjarige Jade plotseling ziek werd en stierf zijn we weer naar het asiel gegaan. We bleven tot na sluitingstijd en werden door een meisje heel goed geholpen. Zij kende alle katten daar en gaf ons de tijd om kennis te maken.
Het resultaat is een fantastische kat die ondanks dat ze een hele slechte start had (zij en de rest van de menagerie waren in beslag genomen) de liefste knuffelkont is die je kunt voor stellen. Ze probeert zelfs de andere kat (bijna 19 denkt dat ze een hond is) kattenmanieren aan te leren.

Het kan dus ook goed gaan.