HULP (2014)

Door Johan Wijngaarden gepubliceerd op Tuesday 04 March 11:48

ffdb75aec822efa86bb47f7e8a6605e8_1393932

Mevrouw De Boer keert terug van de crematie van haar overleden man. Ze is nog geheel ontdaan van de plechtigheid maar wil perse alleen naar huis: “Dat moet ik vanaf nu direct doen, ik wil niet afhankelijk zijn van jullie” heeft ze de kinderen met een snik toevertrouwd. Nadat ze haar autootje netjes voor de deur heeft geparkeerd en haar jas uit de auto (van de achterbank) heeft gepakt, gaat ze voor het eerst alleen het huis binnen. Ze zet voor zich zelf een kopje koffie (“Nee, geen maccona, geen luie koffie, dat zou Piet ook niet hebben gewild.”)  Ze zoekt dan haar tas om er haar lipstick uit te vissen en haar lippen “bij te punten”. Dan is haar tas onvindbaar. Ze kijkt in de kamer rond, in de keuken, in de gang, de w.c., in de slaapkamer. Dan schiet het haar te binnen: “De auto! Zeker in de auto laten staan!” Ze loopt in het donker over het pad door de voortuin naar de auto. Ze prijst zich gelukkig met het licht van de straatlantaarn. Hoeft ze niet tot morgen te wachten. Ze doorzoekt de auto: Niets! Achterklep open: niets. “Daar zitten mijn betaalpas en creditcard in,” denkt ze geschrokken. Het huilen nader dan het lachen gaat ze terug naar huis. In de gang stampt ze, machteloos van woede, met haar voet op de grond en roept vertwijfeld uit: “Piet, help jij mij godverdomme nou es!”

In de woonkamer rinkelt de telefoon: Als ze aarzelend opneemt en haar naam zegt klinkt een vriendelijke vrouwenstem: “Dag mevrouw De Boer. U spreekt met Sandra. van Crematorium Q. Uw tas is gevonden hoor! Ik heb em hier.” Vol ongeloof kijkt mevrouw De Boer in de hoorn van haar telefoon en denkt: “Piet!... Dat is snel!”

Epiloog:
“Maar….”, zegt mevrouw De Boer verbaasd, “ik heb mijn tas toch niet bij u laten staan?” “Nee hoor”, zegt Sandra vriendelijk, “hij stond op het dak van uw auto en een vriendelijke voorbijganger heeft em opgepikt. Wist niet waar u woonde. Hij heeft er daarom even ingekeken.  Hij vond de brochure van de crematie van uw man en heeft de tas hier afgegeven.”
 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
triest moment zo realistisch en mooi neergeschreven