Betuwse humor (een gedicht in het dialect van betuwe)

Door Xeaddot gepubliceerd op Monday 03 March 16:01

Zoals ik al eerder verteld heb liggen er ergens in de la een paar mappen met gedichten en declamaties die mijn moeder vroeger heeft geschreven. Een aantal zijn er geschreven in het Betuws dialect en zoals ik had aangegeven zou ik nog een paar gedichten plaatsen. En dit is het volgende gedicht wat ik in de la gevonden heb gevonden.

Deze keer gaat het gedicht over de dikke vrouw van Knelis. 

Dikke vrouw van KNELIS

Wat het dien Knelis een vreselijk dik wief,
mien leve h'k der zo gene gezien.
We geleuven, as ze op de kruiwagen zat,
we kruiden ze nie mit z'n twieeen

Gien haor op mien heuft, die wat slechts van der dinkt
en ik sprek ok van 't goeie mins gien kwaod
mar stel oe es veur, dat der kerl tot me zee
hier he je ze, ik wist me geen raod.

Waor zou ik mit ter blieven, zonne olifant zeg?
een stoel kon ik 't mins nie aanbieden
en hermetied, de bedde die 'k he
kunnen vast zo'n vrachtje nie lien

Begriep toch minse, zowat in 't hus
en as een tonnen zo rond
voorzeker da vet liekt me er as et is
maor ze wegt toch wel 300 pond

Ik mot ok aon de timmer, da wit ik secuur
want anders lopt ze zich vast
Ik wit wel een hokske waor je af en toe komt
waor ze kwaolik wik wedden in past

't Kelderluik dink ik da zal nog wel gaon
maor jongens ik twiefel oan de trap
en 't ganske of ik heur doar de deur kan passeren?
ik wit 't nie maor 't liekt me te krap

Ja jongens da broksken wil de weleens zien
maor ik zeg oe, dat het jao nog de tied
want Knelis zal zeggen  bin de staopelgek?
veur geen geld van de wereld wil 'k der kwiet

Ik wit tenminste da'k een vrouwe nog heb
ik houe van zacht en toch fiks
wa h'je aan bott en haost geen fleisch
zo'n latte, da likt me ja niks

Geschreven door: Janna van Walsem-Sipman

 


Ikzelf ben niet in Zetten geboren. Mijn moeder trouwde met Adri van Walsem uit Wageningen. Frapant was dat ze allebei uit een slagers familie kwamen. De familie van Walsem vestigde zich eerst in Wageningen en daarna in Bennekom. Daar ben ik geboren.

Ik kan me nog herinneren dat ik samen met mijn vader achter op de brommer naar Zetten ging. Eerst gingen we vissen in de Linge en daarna een bezoekje bij Opa en Oma Sipman. Het was bij Opa en Oma altijd leuk. Vooral Oma was aardig. Zij stopte me altijd wat lekkers in de hand terwijl Opa vanuit zijn luie stoel riep: Niet te veel snoepen jongentje, dan krijg je pijn in je buik.

Tijdens het bezoek van mijn vader en ik aan Opa en Oma zeurde ik steeds maar weer of we via Hemmen terug konden gaan. Daar woonde mijn Oom Hent en Tante Wies. Ze hadden samen een bakkerij en zo'n mooi ouderwets winkeltje vlak naast de kerk in Hemmen. Vaak heb ik daar  verstopperdje gespeeld rond om de Kerk. En na het verstopperdje spelen kregen we een vers gebakken krentebol van mijn Oom. Heerlijk.

Kerkplein 10. Dat was zo'n mooi idillisch plekje. Ik ben er laatst nog eens langs geweest en het lijkt wel of de tijd heeft stil gestaan. De bakkerij en het winkeltje zijn omgetoverd in een bruiloftscentrum. Ik heb mooie herinneringen aan de Betuwe. Die ga ik binnenkort ook eens op XEAD.nl zetten.

Kerkplein 10 in Hemmen (Betuwe)

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
je connais la boulangerie Sipman au Kerkplein 10, à Hemmen. J'ai perdu de vue Jennie Sipman (1951) Que devient-elle? Savez-vous où elle est? J'aimerais avoir de ses nouvelles... il y a tellement longtemps. Ik ben een fan van regionale talen. Ik vind uw gedichten geweldig.ik zou graag een bericht van u ontvangen . Door gaan.
haha grappig taaltje zeg
ik vind elk dialect wel leuk. Tenminste als je vertaling krijgt. :)

duim