Politiek vanuit je luie stoel

Door Koen V gepubliceerd op Sunday 02 March 12:37

Regelmatig lees ik opmerkingen als “je zou ze in Den Haag allemaal dood willen schieten”, of “het zijn allemaal profiteurs”. Individuele politici zijn vaak “graaiers” of “op macht belust”. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Het definitieve oordeel kan ik zelf niet vellen, maar ik acht de kans zeer groot dat een aantal politici gedreven wordt door de financiële vergoedingen die het volksvertegenwoordigerschap met zich meebrengt,  zeker op provinciaal en gemeentelijk niveau. Persoonlijk heb ik  daar geen problemen mee, de kachel moet ook bij politici roken. Bovendien heb ik liever dat men vanuit geldelijke overwegingen de politiek in stapt, dan vanuit een diep geloof van idealisme. Idealisten hebben namelijk de nare gewoonte om hun mening dwingend aan anderen op te willen leggen; soms tegen beter weten in. Natuurlijk is het zo dat, vooral in de lagere echelons, mensen politiek actief worden om zichzelf te bevoordelen. Dit zijn praktijken die met name in kleinere steden plaatsvinden. Een andere uiting van bevoordeling is het verschijnsel spookraadslid, dit zijn mensen die – eenmaal verkozen – zelden of nooit verschijnen tijdens raadsvergaderingen, laat staan dat ze zich verder inzetten voor de mensen die hen verkozen hebben. Vanuit de gemeente vallen deze mensen niet aan te pakken, raadsleden zijn immers onafhankelijk en genieten tot op zekere hoogte immuniteit; dat is maar goed ook. Zelf noem ik dit één van de nadelen van democratie.

In de landelijke politiek komen dit soort profiteurs naar mijn bescheiden mening weinig tot niet voor. Politici die zich onttrekken aan de verplichtingen die het lidmaatschap van bijvoorbeeld de Tweede Kamer der Statengeneraal met zich brengt worden door de partijleiding gecorrigeerd of gewoon niet op de kandidatenlijst geplaatst. Het resultaat van dit alles is dat het overgrote deel van de landelijke politici gewoon hard werkt voor zijn geld. Werkweken van meer dan zestig uur zijn voor deze mensen vaak geen uitzondering.

Ik vind het daarom dan ook bijzonder onprettig deze mensen als “graaiers” of “profiteurs” weg te zetten louter en alleen omdat de luie-stoel-politicus het niet eens is met de keuzes die politici maken. Want dat doen politici: namens de bevolking keuzes maken. In een maatschappij als de onze is het maken van keuzes onvermijdelijk, soms zeer complex en vaak pijnlijk. De gemiddelde luie-stoel-politicus denkt vaak niet verder dan zijn eigen voordeur en laat het tijdens verkiezingen afweten. Want waarom zou je stemmen?

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Los van alle politieke stromingen en visies was de insteek van deze column dat politici net zoals jij en ik gewoon een vak uitoefenen. Het overgrote deel, dat is althans mijn mening, doet dat vanuit een sociale betrokkenheid. Die sociale betrokkenheid heb je nodig om dat vak goed uit te kunnen oefenen. Net zoals een automonteur liefde moet voelen voor auto's.
Helaas is het zo dat sommigen onder ons het nodig vinden om af te geven op politici, de benamingen heb ik hierboven al genoemd. Men hoeft het niet eens te zijn met de koers van het huidige kabinet, de PVV, de SP of welke partij dan ook. Kritiek is prima, maar fundeer en draag alternatieven of oplossingen aan. Voor velen is dat echter teveel gevraagd, die blijven hangen in de klassiek geworden scheldkanonnades. En juist dát vind ik niet kunnen.
We zijn het dus wederom - op grote lijnen - eens. :)
Politici moeten gewoon doen waarvoor ze betaald worden. Ze worden namelijk zeer goed betaald. De leden van ons parlement, zijn de volksvertegenwoordiging, die namens het volk de regering controleren en evt corrigeren. Dat is hun taak.

In plaats daarvan worden er allerlei akkoorden en compromissen gesloten waarbij het volk weer de dupe is. Nu hoor ik je al zeggen dat er nu eenmaal bezuinig moet worden omdat een begrotings tekort niet goed is voor ons land. Dat is waar, maar laat de dames en heren dan eens goed nadenken. Dankzij de mensen in Den Haag zijn er nu al mensen die onder het minimum leven. Dit kan zo niet doorgaan. Het volk gaat steeds meer morren. Den Haag hoort dit alleen als er verkiezingen zijn, er wordt dan van alles beloofd om daarna weer over te gaan naar d eorde van de dag. Ik zal hier niet alle gebroken beloften van de laatse verkiezingen neerschrijven. Dat wordt een te lang verhaal.

Politici moeten voor hun idealen de kamer in. Daarop worden ze verkozen. Daarop moeten ze ook worden afgerekend. Het salaris moet daaraan ondergeschikt zijn. Genoeg om van te leven en te recreeren. Dat is genoeg. De enige partij die dat begrijpt is de SP. Deze kamerleden storten een groot deel van hun inkomen in de partijkas. De partij doet hier prachtige dingen mee.

Kreten als Den Haag moet dood enz....vind ik net als jij verwerpelijk.

Ik ben het voor het grootste deel roerend met je eens. Een paar Kamerleden ken ik nog uit mijn studentenjaren, om maar eens iets te zeggen en de kwalificatie "op macht belust", profiteur" en "graaier" past absoluut niet bij hen.

Het is ook de reden waarom ik op Plazilla al heel lang politieke artikelen mijd als de pest. En waarom ik mijn kind hier niet vrij laat lezen.

Het is vooral opvallend dat dezelfde mensen die als door een bij gestoken reageren op een stigmatiserend religieus artikel er zelf niet voor schromen om een zo mogelijk nog stigmatiserender artikel te schrijven over politiek. Je zou het eens moeten filkken, zo'n artikel copy-pasten en dan het woord 'politici' vervangen door 'Joden', 'Marokkanen' of 'homo's'. Ik denk dat het vlaggetjes gaat regenen...

Jij bent politiek gezien waarschijnlijk een stukkie rechtser van het midden dan ik, maar jij schrijft met nuance. En dan valt er tenminste te discussiëren op basis van argumenten en niet alleen op ongefilterde emotionaliteit.

En toch, ik snap ze heel goed, mensen die (terecht of niet) vinden dat zij in de hoek zitten waar de harde klappen vallen. Ik zie ook een groot aantal politieke keuzes waar ik absoluut niet achter kan staan. En sommige stuiten me tegen de borst. De afbraakpolitiek waaraan Candice refereert zie ik ook, met lede ogen. Een argument als "het moet wel betaalbaar blijven", ja uiteraard mee eens, maar daar mag het niet bij blijven. Ik mis in de huidige politiek visie op de toekomst. En sorry, daar heb je volgens mij toch echt ook idealisten voor nodig. Te veel boekhouders, te weinig ondernemers en visionairs. Dat werkt voor een bedrijf niet goed en voor de BV Nederland ook niet. Om in marketingtermen te spreken. we zitten momenteel in de positie "stuck in the middle". De slechtste positie tijdens een crisis, voor zowel een bedrijf als een staat. Maar de onderbuikpopulisten gaan ons er niet uithalen.
Dat ik jou heb kunnen verleiden tot een - politiek getinte - reactie!
De insteek van dit artikel was overigens niet politiek gericht, mijn bedoeling was om het ongefundeerde "gescheld" te belichten. Zoals ik in mijn reactie aan Ruud al schreef is de politiek een vak als ieder ander. Betrokkenheid is daarbij een vereiste, en ja: ik ben altijd op mijn hoede als het gaat over idealisten die in Schotland een baai over zwemmen om vervolgens met een hamer op een nucleaire onderzeeër te slaan. Dergelijke symboolpolitici zie ik liever niet in het politieke landschap.
Dan over mijn politieke standpunten. Nederland kent - in mijn optiek - een heel groot politiek midden (VVD tot PvdA) en twee protestpartijen. Ik maak deel uit van het midden. Wel ga ik uit van de gedachte dat niet de overheid maar het individu zelf verantwoordelijk is voor zijn inkomen, ontwikkeling en welbevinden. Dat Nederland een zeer uitgebreid sociaal vangnet kent voor mensen die om de een of andere reden uit de boot vallen vind ik iets om trots op te zijn.
Dat je in de huidige politiek een duidelijke visie op de toekomst mist, daar ben ik het roerend mee eens. Dat is in mijn ogen een van de grote nadelen van onze democratie. Met een lange termijn visie hoef je namelijk bij de gemiddelde kiezer niet aan te komen, met als resultaat dat je nooit aan het "roer" van de BV Nederland komt te staan. Wouter Bos heeft daar in het verleden een paar zinnige dingen over gezegd.
Tot slot mijn opmerking over de betaalbaarheid van de zorg. Om die ook in de toekomst op het huidige hoge niveau te houden zul je juist nu als een boekhouder moeten rekenen. Een klein voorbeeld: ik woon in Rotterdam. Binnen een straal van ongeveer vier kilometer bevinden zich een vijftal ziekenhuizen die een spoedeisende hulp hebben (Maasstad-EMC-Havenziekhuis-Sint Franciscus en IJsselland). Ben ik een koele rekenmeester als ik zeg dat er best één of twee van die spoedeisende afdelingen gesloten kunnen worden? Daarmee bespaar je een hoop geld.
Neemt niet weg dat ze niet luisteren naar het volk, onverantwoord alles afbreken en alleen aan de onderkant de bezuigingsklappen worden uitgedeeld en gevoeld. Kijk ik naar mezelf, redelijk grootverdienster, dan wordt ik nergens serieus geraakt. En dat is niet eerlijk.
Met een opmerking als "ze breken onverantwoord alles af" kan ik helemaal niets. Vermoedelijk doel je op de bezuinigingen in de gezondheidszorg en de sociale zekerheid. Vergeet niet dat die betaalbaar moeten blijven, de BV Nederland geeft al decennialang meer geld uit dan dat er binnen komt. Wil je de zorg en sociale zekerheid op een fatsoenlijk niveau houden (ook op de lange termijn), dan zul je de kostenkant goed in de gaten moeten blijven houden. Dat moet jij als ondernemer toch ook? Nederland is niet anders dan een beetje groot uitgevallen BV.
"Geraakt worden" kun je absoluut of relatief zien. Procentueel betaal jij veel meer belasting dan de gemiddelde Nederlander, dat heeft alles te maken met sociale betrokkenheid. In die sociale betrokkenheid is Nederland groot, maar er zit een grens aan. Of vind jij dat een succesvol ondernemer evenveel in zijn of haar portemonnee hoort te hebben dan een timmerman? Zelfs de grootste Mao-adepten in China zijn daar op terug gekomen. Een dergelijke maatschappij werkt (sic) namelijk niet.
Het moet ook betaalbaar blijven, maar dat is het nu niet meer. Dat blijkt wel uit het feit dat steeds meer mensen de zorg niet meer kunnen betalen en dan ook nog als niet willende wanbetalers worden afgeschilderd. Waar betaal je b.v. 150 premie van als je, zoals in sommige huishoudens, rond moet komen met 800 p/m? Vergis je niet, steeds meer subsidies en toelagen worden ook stopgezet. Ze bezuinigen te weinig op de topinkomens en nog altijd wordt er te weinig gedaan aan de graaicultuur die ook bestaat. Aan de onderkant vallen nu beschamend harde en onverantwoordelijke harde klappen.

Een verschil in inkomen is logisch, maar het verschil groeit en dat is niet gezond voor de economie. Ik geef echt niet meer uit aan boodschappen (prijsverhogingen niet meerekenend) dan 5 jaar terug, maar miljoenen moeten het wel doen met minder en dat is heel wat geld wat niet uitgegeven kan worden.
Misschien moeten we even terug naar de column zelf. Zoals ik al in mijn reactie aan Ruud en Gilder schreef vind ik dat er in het algemeen teveel op politici wordt gescholden. Deze week las ik hier een artikel waarin de schrijver aangaf dat de politici in Den Haag wat hem of haar betrof allemaal doodgeschoten mochten worden. Zo'n opmerking vind ik, per definitie, niet kunnen. Kritiek mag (of beter: moet), maar fundeer en geef alternatieven.
Ben met je eens dat mensen, in hun emotie ontstaan door een bepaalde gebeurtenis, veels te vaak uitspraken doen die niet horen. Maar onderschat dat emotionele aspect niet. Mensen snappen niet meer waar ze in Den Haag mee bezig zijn. Er klinkt nooit een geluid van hoop op beter voor ze, maar lezen en horen wel over mega bonussen, over mogelijk weer geld naar Griekenland, het JSF drama, diverse "misstappen" van randpolitici (gemeenteraadsleden, burgemeesters etc.), het blijven vasthouden aan de 3% norm, de ogenschijnlijk slaafse houding richting Brussel e.d. en dat brengt onderhuidse spanningen en frustraties naar boven. Ik ga mijn bedrijf kwijtraken aan een topbedrijf uit Engeland en heb uit frustratie al heel wat glazen door mijn kantoor gesmeten. Dat het mij een vracht geld oplevert boeit mij niet, wel wat er voor 93 mensen gaat veranderen. Daar voel ik me bij betrokken en daardoor loop ik die Engelsen soms ook te vervloeken. Het is net als bij die schrijver/ster puur uit emotie en dat is menselijk.
mensen veroordelen vaak voor ze echt eerst hebben beoordeeld en dat maakt alles moeilijker dan het is. Wanneer iets niet door de beugel kan komt dat toch wel uit en is het niet aan eenieder daar vooraf al een veroordeling op te geven. tel eerst tot 10 wie niet weg is , is gezien!
Je hebt volkomen gelijk: eerst beoordelen, dan veroordelen. Dank voor je reactie.