2 maanden Utopia de evaluatie

Door Roww gepubliceerd op Sunday 02 March 11:56


Twee maanden Utopia een evaluatie van het programma. Maar ook wat het doet met de mens als schrijver, die schrijft over het programma Utopia.

 

Sbs6 kondigde een nieuw programma aan Utopia een heel nieuwe formule een sensatie.
De trailer van het programma beloofde veel. Dus de schrijver in mij dacht dat wordt wat. Schrijven over een groep mensen die een duurzame samenleving gaan opbouwen.
Mensen die iets willen betekenen voor de maatschappij. 15 mensen gaan de strijd aan met zichzelf en met de elementen als het weer , maar ook met de medebewoners.



Vanaf dag 1


De eerste uitzending viel al tegen want de bewoners mochten even terugkeren naar hun eigen veilige leefomgeving om een kist te vullen. Een kist met wat zij belangrijk achten.
Drank ,sigaretten, kleding dekens en eten , maar ook gereedschap.
Het viel mij als schrijver wat tegen dit was niet wat ik verwacht had terugkeren naar de eigen leefomgeving om een nieuwe leefomgeving op te bouwen met spullen die je zelf mee brengt.
De eerste tegenvaller , ik zag namelijk al mensen voor me die moeste overleven een survival een gevecht met jezelf maar ook met de medebewoners.
Een grotere saamhorigheid om te komen tot een duurzame samenleving waar de kijker ook nog iets van kan leren. Het gevoel krijgen dat jezelf in Utopia zit als je er alleen al naar kijkt. 
Maar niets lijkt minder waar. Vanaf die eerste dag  zie je rolverdelingen ontstaan leiders en volgers. Stabiele mensen en labiele mensen.  Zo zien we dat de beloftes die door de deelnemers zijn gemaakt direct in het water vallen. Ik wil iets betekenen voor de maatschappij en laten zien dat het anders kan en moet .
Het lukt ze de eerste dag al niet mede ook door inmenging van de programmaleiding.
Maar ook door de hospitalisatie van de inwoners en hun kijk op de maatschappij, en ik zeg niet dat alle inwoners dit gedachtengoed hebben, maar er door groepsprocessen onwillekeurig in meegezogen worden.
Onze huidige consumptiemaatschappij is zo verweven in onze breinen en ons bestaan, dat deze ook doorgaat binnen de poorten van Utopia.

Ze krijgen een geldkas van SBS6, ook zoiets je wil toch van nul een een bestaan opbouwen. Dan geven ze geld , juist geld, het middel om te ruilen om te kopen in onze huidige maatschappij .  Een mobiele telefoon. En ?
Er wordt gekocht , boodschappen worden besteld, er wordt geleefd zoals we dat zouden doen als we ons in iets primitievere omstandigheden zouden  bevinden.
Maar weldra wordt er van alles gebouwd besteld gekocht wat van buitenaf naar binnen wordt gebracht.
De bouwmarkt doet goede zaken de supermarkt doet goede zaken.  De luxe en de consumptiemaatschappij maken van Utopia en zijn inwoners een afspiegeling van de huidige maatschappij.
De bewoners ? Die zijn bezig met het opzetten van handeltjes om geld van buiten naar binnen te halen. Om activiteiten te ontplooien waar niets duurzaams aan te pas komt.
Neem als voorbeeld de Bio markt.

Ze organiseren de biomarkt en halen leveranciers binnen die een kraampje kunnen huren, om binnen Utopia te mogen verkopen. Ze worden geselecteerd. De bezoekers worden door John de mol geselecteerd want zonder paspoort van 2 euro vijftig kom je er niet in.
Dus het is selectief . De bio markt mag dan wel uitgaan van standhouders die iets biologisch verkopen, maar ze hadden net zo goed een gewone markt op kunnen zetten.
Er is nog geen eigen groenten verkocht verbouwd, alles wordt ingekocht.
Niet echt een manier om  een duurzame eigen samenleving op te bouwen.

De bewoners roddelen konkelen en maken ruzie.
Dan zijn er natuurlijk de nominaties die zorgen dat het gekonkel en geroddel versterkt wordt, voor de kijkcijfers voor de portomonnee van John de Mol zelf.

Wat betekent dit voor de schrijver zelf? Ik kijk dagelijks ,schrijf dagelijks volg groepsprocessen, zie hoe mensen labiel worden of al  eigenlijk waren maar waarvan het gedrag versterkt wordt .
De schrijver zelf begint zich na twee maanden te ergeren dat de bewoners van Utopia geen stap vooruit zijn gekomen in de zin van het bouwen aan een nieuwe maatschappij.
Iedere werkdag schrijven aan een programma als dit, vergt dan ook aardig wat van de schrijver en het draait soms om Utopia en niet om het schrijven zelf.
Zien dat Utopia lijkt op waar wij mee bezig zijn, in het dagelijks leven. Alleen hoef je binnen utopia in zekere zin niet te werken voor een baas , niet te schrijven voor je geld, om je hoofd boven water te houden.
Het draait om heimwee, jaloezie , ruzie, luxe, en allerlei randzaken die weinig van doen hebben met een duurzame samenleving of een samenleving waarin het anders zou kunnen zijn.

 
Wist John de Mol dit ?
 

Natuurlijk wist hij dit hij creeerde een nieuw format voor big brother zijn kassucces in vervlogen jaren, gaf het een nieuwe jas en noemde het Utopia.

 



 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.