Oude vrouwen... jonge vrouwen?

Door Getupearly gepubliceerd op Saturday 01 March 13:20

Daar stond ze dan, ze onderzocht haar gezicht in de spiegel. Het moest er natuurlijk van komen. Iedereen wordt oud. Dus zij ook... En dan zijn er van die momenten dat je even tot bezinning komt.  Je realiseert je (in zo'n melancholische bui) de kwelling van het ouder worden. 

 Ze deed aarzelend een stap naar de spiegel. 

Dichter bij de spiegel stond ze nu.

Ze liet de badjas voorzichtig van haar schouders glijden en nam met afgrijzen haar eigen naakte lichaam waar. Ze nam zichzelf geschrokken van top tot teen op. Het licht had geen medelijden met haar en liet haar uiterst eerlijk haar ware contouren zien. 

Uitgezakt. Rimpelig. Oud.  De eerste drie woorden in haar hoofd.

Ze draaide zich even opzij en keek naar haar kont en haar dijbenen, ze wou dat ze het niet had gedaan. Het zorgde voor enige schaamte. Ze was erg slank, want ze lette erg op haar eetpatroon en ze sportte veel, maar dat hield de slapheid van haar huid niet tegen. En de schaamte voor haar ouderdom kwam niet door de media, maar gewoon door eerlijk waarnemen. Haar grijze uitgroei kon ze nog verbergen. Maar dit leek gewoon onmogelijk?

Ach, ze moest zich er ook niet meer mee bezig houden. Ze moest zich nog meer interesseren in andere dingen! Het leven omvat zo veel meer dan de oppervlakkige menselijke schoonheid en jeugdigheid, en eerste verliefdheid. Het leven en de arbeidsmarkt, het houdt echt niet op als je de vijftig passeert. 

Alleen uitgaan onder de hippe jeugd was er gewoon niet meer bij. Het was natuurlijk niet verboden. Het was gewoon zo'n ongeschreven regel. Het hoorde gewoon niet meer zo te zijn. 

Eerlijk is eerlijk, in haar geest was ze gewoon nog zo jong. Ze wilde leven alsof ze nog twintig was, ook nog naar hippe live-music concerts en leuke mensen ontmoeten. Ze wilde het gevoel hebben alsof ze niet veranderd was door de jaren door.  Geen jaloerse blikken wenden naar die mooie, jonge meiden van rond de twintig, niet meer die ergernis voelen.

En dan die twintigers en dertigers die zich pijnlijk "beleefd en formeel" (aldus: afstandelijk) jegens haar gedroegen. Ze beledigden haar, maar dat leken die mensen niet door te willen hebben. Haar ogen werden waterig toen ze nog iets langer in de spiegel staarde.

Totdat ze haar zelfmedelijden niet meer aankon, toen trok ze gauw haar badjas weer aan. Ze liep zo ver mogelijk weg van die rot spiegel.

Reacties (0) 

Reageren is uitgeschakeld.