Het leven komt vanzelf in orde.... als je overleven mag.

Door Echteverhalen gepubliceerd op Thursday 27 February 17:34

 

Het komt echt goed!

Dat zeggen er zoveel...

En dan haat je ze als je weet, nee ik ga dood, na een uitslag van een MRI, ofzo...

En dan hou je van je ze als je weet, ja het komt goed, omdat je net het bewijs binnen hebt van een hoger loon dat er aan zat te komen...

 

Mensen zeggen maar wat! Altijd de hele dag...

  • Als er bewijs voor is, is het fijn de waarheid...
  • Als het zomaar iets is, een ellende, of een toevallig steuntje in de rug, omdat de voorbijganger toevallig raak zat... Dankbaar hoef je hem niet te zijn... Z'n woorden hadden ook ellende kunnen wezen... dus zeg liever maar niks is toch beter!

Je weet het dus maar nooit met hen... en de toevallige geraakte snaar voelt achteraf als een lege liefde...

Viezig een soort sex met een onbekende... misschien eens fijn, een meevaller, maar waarom? Je komt er niet uit... Voor eeuwig de vraag, waarom was die ene nou zo fijn... nou hij deed maar wat en toevallig had je er wat aan, maar liefdevol? nee liefde is het, voor altijd, doordacht, gevoel, liefde, alles wat je wist...

Niet dat heen en weer geslinger tussen onzin en eens wat raaks zeggen... met het geluk van toeval en god... dan leerde je god kennen en toeval en geluk,Godszijdank.... maar niets goeds aan te rekenen aan die persoon zelf... die de hel of hemel teweeg bracht... het is zo onzeker...

Nee, in naams gods... kon ik net zo goed zelf in de hemel blijven...!

Nee, ik wil een die alles zelf is, omdat hij zelf nadacht...gevoel had... Diepte en kunde.. Een tweede god een tweede thuis... nota bene... ik zit hier wel afgezonderd op aarde... afgezonderd van God.... Zo'n tweede viool lijkt me een betere weg terug naar huis... Het huis van god... Zo'n tweede God lijkt in ieder geval op de master des levens... Het is meer dan toevallig de hel of de hemel bedrijven.. Zulke mensen geven me altijd zo'n gevoel van huh? En ook nog van zulke grote gevolgen...? Mag dat zomaar ? Zomaar wat doen of  zeggen? Naar mijn mening nee...nooit!

 

Zullen we niets zeggen?, ook zo'n groep...

De een houdt er van de ander niet... Binnen de groep lekker rustig... in ieder geval geen onzin... en veilig voor iedereen, we zeggen toch niets... (en geen geroddel, scheelt weer onnodige drama's... en ellende na de gesprekken...)

Nu zeiden we al teveel... je weet dus wel minder in zo'n groep want de waarheid blijft ook achterwege... ze leven misschien wel langer zonder stress, of korter zonder uitleg... ze leggen je ook niet uit waar de nooduitgang is..., je zou maar vast zitten... en dan voel je zoek het zelf maar uit! Het leven gaat hier op gevoel...

dus voor en nadelen...

 

Het leven komt vanzelf in orde, als je overleven mag!

Je ontmoet een tweede God, een volle of lege Don Guan, of knap zonder uitleg, of zomaar wat...

Als je het overleeft kwam het vanzelf in orde...

Maar het leven zelf blijft of een puinhoop, stille liefde, of goddelijk!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.