Mijlpaal: 250!

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Monday 24 February 16:10

 

250 schrijfsels geschreven!

Zomaar ineens was ie daar: mijn volgende mijlpaal: 250 gepubliceerde artikelen staan er van mij op Plazilla!

Iets om even bij stil te staan, iets om even onder de aandacht te brengen, iets om best wel even trots op te zijn. Al zeg ik het zelf :)

 

proces

Het is best leuk om terug te kijken naar het begin. Anderhalf jaar geleden startte ik op Plazilla, toen nog Xead. Ik zat midden in een crisis die later de stempel "burnout" zou krijgen. Ik heb veel persoonlijke verhalen geschreven. Recht vanuit mijn hart.

Mijn eerste schrijfsels waren vaak herpublicaties van eerdere blogs van Hyves. Daar schreef ik voor mijn vrienden. Voor het openbare Plazilla moest ik de verhalen aanpassen, maar de kern van het verhaal bleef vaak overeind.

http://plazilla.com/als-zijn-hoofd-niet-vast-zat

http://plazilla.com/broertje-erbij-maar-niet-van-mij

 

Daarna voelde ik de sterke behoefte om mijn scheidingsverhaal te publiceren. Het zou zomaar een boek kunnen zijn. Halverwege stopte ik, ineens bang geworden. Ondanks dat ik namen had veranderd en plaatsen had verdoezeld, zou het verhaal meteen herkenbaar zijn voor degenen die erbij waren geweest. En ineens werd ik bang voor de reactie van mijn ex. Hij is en blijft toch de vader van mijn kinderen, en wat heb ik aan nog meer ruzie en onenigheid? Ik besloot de al geschreven delen offline te zetten. Met als gevolg dat mijn 100-ste schrijfsel, wat een cruciaal deel van mijn scheidingsverhaal was, ineens niet meer als zodanig bestond. Bizar.

Al lag de scheiding dan inmiddels ver achter me, de gevolgen ervan waren nog duidelijk dagelijks aanwezig. Ik schreef de frustraties van me af. Ik was nog niet toe aan loslaten en verdergaan, er zat nog zoveel boosheid, angst en verdriet in mij.

http://plazilla.com/wie-zorgt-er-voor-de-kids-over-zorgmamas-en-pretpapas

http://plazilla.com/nummero-200

ontwikkeling

De burnout kwam en ook daarmee moest ik aan de slag. De therapeute had al snel in de gaten dat ik graag schrijf en vond dat ik dat vooral maar moest blijven doen. Ik kreeg huiswerk mee. Ik moest proberen om de situatie waarin ik me bevond te beschrijven en daarna in een ander daglicht te plaatsen. Zo kwam ik ineens op een heel ander verhaal:

http://plazilla.com/de-relatie-met-de-vader-van-mijn-kinderen---mijn-ex

Ook het verlies van mijn beide ouders kwam aan bod. Ik had het verlies en verdriet jarenlang weggestopt als zijnde "niet belangrijk". Nu werd het tijd om te voelen, ervaren, doorleven en te verwerken. En zo gingen mijn schrijfsels ineens over mijn vader en mijn moeder en over het kind in mij.

http://plazilla.com/in-memoriam-mama

http://plazilla.com/mijn-vader-vaderdag-2013

Ik kreeg inzichten in mijn huidige staat van zijn. De eenzaamheid, het zoeken naar een nieuw doel en de angst om een nieuw pad op te gaan. Heden en toekomst werden belangrijker dan het verleden. Ik ging schrijven over mijn zoektocht naar een baan, over mijn frustraties bij de bijstandsaanvraag en mijn geluk toen ik een baan vond.

Hier en daar schreef ik nog over de scheiding en het verwerken ervan, maar de frustratie erover verdween naar de achtergrond. Ik leerde steeds meer en steeds beter mijn persoonlijke verhaal in een meer algemenere insteek te vertellen.

http://plazilla.com/passief-vaderschap

http://plazilla.com/voor-het-geluk-geboren

nieuwe perspectieven

En nu sta ik weer een het begin van een nieuwe fase. Langzaam maar zeker lukt het verwerken van het verlies van mijn ouders. Langzaam maar zeker lukt het mij om los te komen van mijn ex. Langzaam maar zeker gaat mijn blik steeds meer naar de toekomst.

Ik zit voor het eerst sinds jaren echt lekker in mijn vel. Ik voel me uitgerust en energiek. Ik voel me sterk en zelfverzekerd. Ik ben gelukkig en opgewekt.

http://in-therapie.plazilla.com/hoe-gaat-het-nu-met-mij

De relatie met mijn kinderen is stevig en liefdevol. Zelfs zonder partner kan ik gelukkig zijn. Ik mis die partner zelfs niet meer. Ik ben gelukkig met het leven zoals ik het nu leid. We wonen lekker en het voelt goed dat dit mijn eigen toko is. Ik heb een baan waarin in me thuis en gewaardeerd voel. De ouderen geven mij zoveel positieve energie dat het schoonmaken vanzelf gaat.

Het gaat goed met mij en dat vertaalt zich weer in mijn verhalen. Die zijn minder persoonlijk. Verhalen over de katten, over goedkoop vakantie vieren of over een actualiteit. Natuurlijk blijf ik alles schrijven vanuit mijzelf, er zal altijd een persoonlijke tint aan mijn verhalen blijven. Ik ben nu eenmaal geen commerciele schrijver maar een gevoelsschrijver. Maar ik zie de verandering in mij en ik merk de verandering in mijn schrijven. Ik ben zen!

 

de toekomst

Sinds een klein jaar heb ik weer een baan. Ik werk hard en leef zuinig, en we redden het financieel nog steeds. Dat maakt me trots. Of ik de baan zal behouden ligt aan de bezuinigingen die de overheid nog voor de zorg in petto heeft. Ik probeer me er niet al te druk over te maken. Voor nu ben ik gered, de toekomst kun je toch niet voorspellen.

http://plazilla.com/uit-de-zorg-in-de-zorg-mijn-zorg-blijft-de-zorg

De kinderen worden groter en gaan steeds meer hun eigen weg. Maken hun eigen keuzes en vinden hun eigen pad. Ik realiseer me dat mijn grootste opvoedtaak erop zit. Ik ben voldaan en trots als ik naar hen kijk. Dat heb ik goed gedaan. Zij komen er wel, en ik ook.

In de nabije toekomst gaan we nog wel een megagrote uitdaging aan als dochterlief twee keer geopereerd zal moeten worden aan haar heupen. Het zal een lang, zwaar en ingrijpend traject worden. Ik zie er nu al tegenop, al weet ik dat zij en ik het goed gaan volbrengen. We zijn voorbereid, en als het zover is gaan we ervoor. Natuurlijk zal ik dit proces ook met jullie delen.

http://plazilla.com/dochterlief-heeft-heupdysplasie-deel-3

En wie weet kom ik binnenkort met een heel fictief verhaal! Nu er weer ruimte in mijn hoofd is is er weer ruimte voor creativiteit ..

To Be Continued ...

 

© SanneSchrijft 2014

 

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Op naar de 500.
Gefeliciteerd met je 250ste. Je hebt heel wat ervaringen aan het papier toe vertrouwd. In de tijd van mijn echtscheiding (inmiddels 22 jaar geleden) werkte dit ook voor mij therapeutisch.
Ik zet het artikel even bij mijn favo's want ik wil enkele stukken op een later en rustiger tijdstip lezen.
Mooie manier van schrijven heb je overigens!
Wat schrijf je mooi! Zelf houd ik een blog bij
(blog van een fladderende vlinder).
De ene keer dagelijks en dan weer een poosje niet, ligt er maar net aan. Gefeliciteerd met je mijlpaal van 250 en lekker doorschrijven hoor, ik mag je graag lezen.
Dank je wel, wat lief van je Vlindertje!
Op naar de 500 nu !
Van harte gefeliciteerd.