Geen verklaring van mijn gedichten

Door Mijler gepubliceerd op Monday 24 February 15:30

Geen verklaring van eigen gedicht

Het komt nogal eens voor dat er vragen gesteld worden over de inhoud van een gedicht. Dit vooral over gedichten die wat abstract van aard zijn en waar vooral veel beeldvorming in verwerkt is. De lezer twijfelt dan meestal of hij het wel goed begrepen heeft.

Eigenlijk een totaal overbodige vraag, omdat het er om gaat of hij “geraakt” wordt door het gedicht. Wat doet het met hem en vooral welke gevoelens roept het bij hem op. Emoties worden gedragen en gevoed door herinneringen en elke lezer die herkenning proeft zal het gedicht anders beleven. We hebben het dan niet over technische aspecten als metrum, ritme rijm en dergelijke maar louter over de voorstellingen en gevoelens die het bij de lezer oproept.

Het beste is overigens om alle technische details even te vergeten en je al lezend te laten vervoeren door het schone wat het bij jou te weeg brengt, wat overigens wel mede dankzij de effecten van de dichttechniek bereikt wordt. Brengt het niets bij je teweeg, leg het dan maar snel terzijde.

Wat op de lezer betrekking heeft, geldt ook voor de schrijver zelf. Zijn gedicht is ook gestoeld op voorstellingen uit herinnering en daaruit voortvloeiende gevoelens. Aan hem de taak om dat in woord en verhaal om te zetten. Hij beperkt zich in woorden en laat veel over aan de interpretatie van de lezer.

In principe schrijft hij het gedicht voor zichzelf, met zijn beelden en woorden die zijn gevoelens raken. Het overkomt mij geregeld dat ik geraakt wordt door een eigen gedicht en mezelf soms de vraag stel: “Heb ik dat geschreven?” Dit niet uit zelfgenoegzaamheid maar puur als verrassing.

Dit is ook de reden waarom ik dit soort gedichten niet wens te verklaren. Vooral uit respect voor de lezer, die het recht en de vrijheid verdient om het op hem persoonlijk in te kunnen laten werken.

Hoe het proces van het schrijven voor jezelf bij mij kan verlopen, beschrijf ik in het volgende gedicht.

 

De innerlijke stem

 

iets waart door mijn hoofd

laat zich niet benoemen

smeekt om vertolking

herkenning

in woord

 

ik voel een drang

tot creatie in juiste toon

wik en weeg

put uit mijn ganse

creatief

 

zuivere snaar gestreken

getroffen in het hart

 nuances in compositie

 met gevoel intens

beroerd

 

hoofd lacht vredig

 ‘t vage vorm gegeven

op wit toevertrouwd

gun de lezer

 zijn

gevoelens

a.u.b.

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een mooi gedicht en duidelijk hoe jij erin staat!
Het mooie van gedichten is dat je er soms dingen uit kunt halen die eigenlijk niet zo bedoeld of gevoeld waren in eerste instantie, wat je zelf ook zegt... als je iets van jezelf terug leest en dan denkt..., heb ik dat geschreven? Mooi hoor!
Sterk stuk, nog sterker gedicht
Dank voor de waardering van het gedicht, want eigenlijk was het verhaal als inleiding en introductie bedoeld. Door het misverstand kwam de aandacht meer daar op te liggen.
Wel heb ik in korte tijd nog nooit zoveel lezers/bezoekers gehad. Brandjes trekken veel volk! :-)
Mrs. Slocombe zou gezegd hebben, "I agree with you unanimously"
Helemaal duidelijk!
Mooi verwoord.. onze doelgroep is niet plazilla maar een ondersteuning aan leerlingen en studenten.. zie de intro .. onze markt ligt buiten plazilla.. daarom schrijven plazillianen toch ook. Toch niet om elkaar van duimen te bedienen maar om advertentie klikken te vergaren.. Je hebt de kern van poëzie goed verwoord, chapeau en je hebt gelijk dat de beleving persoonlijk is .. maar studenten en leerlingen worden nog altijd geplaagd met tekst begrip en daar is onze gids een subdoel voor ..
Begrijp mij goed!
Ik vind dat een schrijver zijn eigen gedicht niet moet uitleggen. Dit uit respect voor de lezer, die zijn eigen gevoelens verdient. Ieder ander mag doen met mijn gedicht wat hij wil!
Hi Mijler nu is mij de discussie duidelijk je maakt bezwaar, dat, na dat aan mij gevraagd was ik mijn gedicht heb uitgelegd en daarom beticht je me nu van weinig respect betonen aan lezers, nou zeg dat dan meteen. Als morgen iemnad mij nog eens vraagt om een gedicht van mijzelf uit te leggen doe ik het weer en waarom zou ik dat niet doen? Nou ja het is weer duidelijk. Jongelui laten we weer gaan schrijven en dit gehakketak ver van ons afgooien.
Ik denk dat je het nog eens rustig moet lezen. Uit uw eerste reactie vreesde ik niet goed begrepen te zijn. Daarom reageerde ik daarop met "Begrijp mij goed..."
Ik beticht U echt helemaal nergens van integendeel ik stel uw eerste opmerking op prijs.
Kom ouwelui laten we de vredespijp ter hand nemen! :-)
Bij deze ik steek hem nu aan en reik ik hem toe
Geen enkele uitleg nodig!
Heel waar!