De Nederlandse Literatuur Gids aanvulling

Door De Nederlandse Literatuur Gids gepubliceerd op Sunday 23 February 08:20
De Nederlandse Literatuur Gids

fe6dee1eee3e7d771ebbb0b887986aea_1392985

Hoe het begon:

Op uitnodiging van San Daniel en Karina, twee schrijvers van de Plazilla site, zijn een met zorg uitgeselecteerde groep schrijvers, een aantal malen bijeen geweest, in de Beurs van Berlage te Amsterdam.  Wat hebben de leden van deze groep gemeen? Een liefde voor het schrijven, een gedrevenheid om literatuur en poëzie als onderdeel daarvan, in een professioneel kader te beschrijven.  Een handvat bieden aan studenten Neerlandistiek, door het weer in leven roepen van een Gids die als leidraad of naslagwerk behulpzaam kan zijn. Dit ter formulering van taaldoelen, linguïstische doelen, en het ontrafelen van definities betreffende kunst.  Buiten het wezen of de essentie van poëzie of literatuur, ligt onze focus ook op een maatschappelijk bewustzijn als kader, een omlijsting, voor die kunstvormen. Zo  zullen uit boeken die op het punt staan gepubliceerd te worden, door de schrijversgroep kleine proef fragmenten gepubliceerd worden. De Nederlandse Literatuur Gids, zal elk kwartaal een selectie maken uit voorgaande publicaties. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat eens in het jaar een papieren uitgave uitgegeven zal gaan worden, met weer een selectie uit voorgaande kwartalen, als een verzamel dan wel een naslag exemplaar.

San Daniel, namens de Berlage  schrijver´s groep 21-02-2014 

Het wezen van de Poézie:

De mens is een muzikaal wezen en leeft met een innerlijk maat gevoel, tevens is zijn denken abstract, hij kan beelden oproepen uit herinneringen en die haarscherp ontleden.Poëzie biedt de mogelijkheid om te spiegelen aan de werkelijkheid en de herinnering. We hebben het hier niet over carnavals krakers of feest rijmelarij, in de geest van ..lopen...kopen ..schenken ..denken.. maar over het wezen van de poëzie. De versvorm die meerdere raakvlakken heeft met de werkelijkheid en waar aan je kunt spiegelen, herken ik dit, begrijp ik de boodschap? Of dat als een kaars werkt dat een licht werpt en inspireert tot navolging.

Dat geldt eigenlijk voor vele vormen van kunst, je kopiëert of je schept en inspireert. Het verven van een wand, is schilderen en de materialen die gebruikt zijn, kunnen gelijk zijn, maar het maken van een schilderij  met de zelfde materialen is andere koek.  De wand wordt mooier en knapt op  en het schilderij is toegevoegd aan de werkelijkheid als spiegel van of ter inspiratie van die werkelijkheid. Zo ook met rijm en poëzie. 

Magische beelden vangen

de hand te traag om toe te slaan en

Keihard, keihard ontvlucht de zin, de lei van de griffier

wanneer hij haar tracht te binden

en al wat ons resteert is slechts een kreupel klinkend lied.

 

Ideeën ontvluchten de pen  maar met vertraging.. en gaan daarom deels verloren of worden deels aangevuld door het rationele, hetgeen vaak afbreuk doet aan het poëtische element in ons onderbewustzijn.

Dit is voor mij het wezen van de poëzie. Magische beelden vangen. Dingen ontdoen van hun functie.. zoals de potjes van Mirandi, een schilder die vele, echt vele schilderijen maakte van potjes op een rij. De potjes waren van hun functie ontdaan.. Ze werden niet gebruikt, op elk dekseltje zie je grijze stof geschilderd. Ruimte en tijd gaan altijd in de letteren altijd hand in hand, omdat het tijd neemt om ruimte te overbruggen. De Morandi potjes staan in een ruimte maar zijn tijdloos gefixeerd. .ze hebben geen functie. ze staan er en de toeschouwer beseft dat de tijd bevroren is... de stof blijft gewoon op die potjes. Je moet dichter bij de dingen gaan staan als dichter, en het gaat om het spel als je de juiste vragen stelt, leer je veel. Beelden moet je zien en poëzie moet je proeven.

 Dus waar gaat het eigenljk om of over

Poëzie is een spel van woorden en het metrum geeft vaart aan het vers of remt het af. Je kunt effecten versterken  door stijlfiguren toe te passen, zoals een beeldspraak bijvoorbeeld of je kunt het vehikel van de herhaling toepassen om meer nadruk of kracht te geven aan het vers. Een korte zinsbouw versnelt het metrum. Klinkerrijm lijkt het metrum te versterken, maar is slechts een steuntje om de ' tijd' goed toe te passen op het vers. Het is een misvatting dat gedichten moeten rijmen. De troubadours hadden duizenden regels op rijm omdat het een memorie zaak was. Ze konden hele veldenslagen op rijm uit hun hoofd opzeggen. Soms was het rijm erg gekunsteld omdat het echt nergens op sloeg en alleen maar diende om de kernen over te dragen in gesproken of gezongen vorm. Bijvoorbeeld:

'Willem die Madiecke maeckte , waar hij dickewijl om waeckte'. of te wel Willlem die ook Madieke schreef wat gepaard ging met slapeloze nachten...waarom niet.. Willem die ook Madieke schreef wat een moeizaam werk was ..heeft ook .. (van den vos Reynaerde)

Omdat de 'opzegger' een geheugensteuntje nodig had.  

Wat is het spel en wie bepaalt dat?

Het spel is de vondst herkennen.  Wie bepaalt of iets kunst is. Wij!. Wij zijn het filter en horen zoveel dat ruis is, dat het echte ogenblikkelijk 'klikt'. Dat is het fraaie met muziek of we nu spreken over Carmina Burama, Tosca, the song of India of de parelvissers, de muziek vormt het metrum en de zang is de poëtische uiting om het geheel te completeren.

De unieke samenhang tussen tekst en muziek maakt iets tijdloos en goed... het is prettig als er iets vernieuwends is dat een groep gebruikt waardoor de aandacht vast gehouden wordt. Als je een kenmerk van 'the Police' zou moeten noemen, dan is het meest opvallende dat de drummer altijd op welk nummer dan ook uit de maat slaat.  Bij de Red hot chili peppers is de zang overheersend en completeert.

Under the bridge (Red hot chilli peppers)

"sometimes I feel that my only friend, is the city I live in, the city of angels .. lonely as I am ..together we cry

"the city she loves me..etc etc"

Mooi perfecte samenhangen van poëtische teksten vol verwijzingen, beeldspraken, gemoedstoestand. Het roept een pathos op die iedereen herkent. De city of Angels is natuurlijk Los Angeles en de zanger maakt er iets levends van. Dat nog eens ondersteunt door een clip, voedt alle zintuigen en geeft haast eenoverload aan impulsen en  bevredigt onze  aangeboren hang naar lyriek.

Een andere groep die een stijl van zang had die sterk poëtische geladen was en alleen maar ondersteund werd  door de muziek die het geheel omlijstte waren Jimmy Morrison en 'de Doors'. Weinigen weten dat zij eigenlijk de 'Doors to inner perception' waren maar de platenbonzen vonden dat een te lange naam. In zijn korte leven,ving Morrison 'beelden' die hij een plaats gaf door zijn hypnotische wijze van overdracht in perfecte samenhang van teksten en muziek.

08171d23cde47db39235f65b3e9fdfc8YW5pbWFs

En sociaal bewogen album,zeer Marxistisch getint , haast een liturgie. Pigs on the Wing  van Pink Floyd, komt overigens voort uit een gedichtregel van de Walrus  in 'Alice in wonderland'..  and wether seas are boiling hot and wether pig have wings" Goed voorbeeld van hoe een dichtregel van eeuwen geleden een groep inspireert tot "magische"  beelden vangen. Kunst inspireert ..ergo kunst vernieuwt de mens. De mens heeft een aangeboren maatgevoel en als men een gedicht zachtjes voor zich uit leest danhoort men of het loopt of niet. net als militairen die de pas foutloos aanvoelen. links links links recht links rechts, de cadans stuurt de stappen. Luister naar je innerlijke maat gevoel en je herkent het metrum van welk gedicht dan ook.

In Andalucia waar ik woon, als een groep mannen bijeen zitten, met wat koffie of een wijntje is er altijd wel eentje bij  die begint te klappen. We noemen dat 'palmas' met de handpalmen met sterk gestrekte vingers klappen.  Hetgeen een droog klappend geluid voortbrengt. Nummer 1 begint te klappen en nummer 2 klapt antiritme´s, zeg maar tussen maten, wat een bijzonder asymetrisch effect oplevert, net als met 'de police' die zo perfect buiten de maat sloeg dat het weer muzikaal werd. De rest klapt mee en vult ritmes in. Ik kon het eerst echt niet maar ik klap nu vrolijk mee van uit mijn hart, want je moet luisteren   en invullen

Ik kan het niet anders omschrijven maar als het moment er is ... en iedereen voelt dat feilloos aan, begint iemand te zingen de teksten worden ter plekke gemaakt . het kan van alles zijn, vaak met long vernietigende ademstoten en uithalen. In tussen pauzes die je allemaal feilloos aanvoelt omdat je klapmachine geworden bent roepje "Ole" ter aanmoediging. Het zingen is gebaseerd op een Arabische traditie soms in kwart noten en vergt echt veel lichamelijke inspanning. Als de eerste zanger klaar is neemt de 2de over en zo voort tot je een ronde gehad hebt. De zigeuners in Spanje hebben deze vorm overgenomen en geperfecioneerd: Die zangvorm wordt 'Sevillana´s' genoemd naar de hoofdstad van Andalucia,"Sevilla". Wij vinden dat niet echt omdat de improvisatie is verdwenen.

Ik zit graag met mijn vrienden. .voor een handvol vers vul ik gaarne mijn oor.

San Daniel 2014

Lees ook: de analyse van 'Jouw woorden' van Ingrid Aanen   ktitische beschouwingen.

lees ook :Opperlands taalgebruik, in taalkunde en linguistiek van P1eter en  Taal als abstractum van San Daniel

lees ook over: 'Wsw' in 'wij de maatschappij van de hand van Arenea.

lees ook:'want bomen komen elkaar niet tegen 'van Karina

zie ook: foto´s van Karazmin april 2012 en 2013

PS: U zult in de aanvulling steeds verwijzingen krijgen naar nieuw werk dat in de diverse zilla´s wordt gepubliceerd, per zilla zal dat werk doorlinken naar volgende thema´s zodat uw zoeken naar gewenste onderwerpen wordt vergemakkelijkt.

San Daniel en Karina 

 

 

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.