Wat je misschien beter niet antwoordt wanneer je zoon of dochter vraagt waarom de lucht blauw is.

Door Midnight_overlap gepubliceerd op Friday 21 February 19:30

Of je nu kinderen hebt of niet, het zal je wel bekend in de oren klinken: die leeftijd waarop de kleine bengels vragen beginnen stellen. Veel vragen. Vragen over hun omgeving, hun vriendjes, het gedrag van andere mensen, het eten voor hun neus of misschien wel de bekendste: "Waarom moet ik nu al naar bed?". De waaroms lopen soms de spuigaten uit. En omdat we die jongelingen toch steeds opnieuw wat willen bijbrengen, helpen we ze graag op weg in hun zoektocht naar antwoorden.

De vraag

f89b1919fedb786ae131e2b5d615b50a_medium.

Je maakt een aangename boswandeling op een warme zondagmiddag met het gezin, de vogeltjes fluiten, een zacht briesje kronkelt tussen de bomen, geritsel van bladeren en dan uit het niets, rechts naast je, net ter hoogte van je bovenbeen, een stem: "Papa, waarom is de lucht blauw?!".

Het moeilijke, maar juiste antwoord

dd3a08b30e8f4a63bae67b6ac08fdeb8.jpg

Een goeie vraag! Het begint allemaal bij het fenomeen 'licht', meer bepaald het licht van de zon. Dat licht is wit en het is een samenstelling van een reeks verschillende kleuren gaande van blauw, groen en geel tot rood. Elk van deze kleuren kan je zien als een op- en neergaande golf. Inderdaad, net zoals golven op het water, maar nu in de lucht. Elk van deze kleuren heeft ook een zekere frequentie. De frequentie van zo'n golf geeft aan hoe snel de golf op en neer beweegt en bepaalt de kleur. Wanneer nu de lichtstralen van de zon invallen op de aarde, moeten ze eerst door een dikke laag lucht. In die lucht hangen allemaal heel kleine, onzichtbare deeltjes. Een lichtstraal die zich door de lucht begeeft, op weg naar de aarde, kan gemakkelijk op zo'n deeltje botsen. Als dit gebeurt, gaat de lichtstraal dat deeltje op en neer doen bewegen. Je kan het weer vergelijken met de watergolf van daarnet. Het luchtdeeltje hangt eerst stil, zoals een bootje op rustig water. Wanneer er een golf nadert en deze het bootje bereikt, beweegt het bootje mee met de golf, op en neer op het wateroppervlak. Het speciale aan het deeltje in de lucht is dat het tijdens dit op en neer bewegen naar alle kanten nieuwe lichtgolven uitstuurt, die allemaal even snel op en neer gaan en dus dezelfde frequentie en kleur hebben. Het uitsturen noemen we ook wel eens verstrooiing van licht. En sommige van deze nieuwe, verstrooide lichtgolven worden in de richting van onze ogen uitgestuurd, zodat wij hun kleur kunnen zien.

De reden waarom we nu alleen de blauwe kleur in de lucht zien, terwijl het licht van de zon wit is, heeft te maken met de grootte van de luchtdeeltjes. Omdat je ze niet kan zien, zijn ze heel, héél klein. Daarom bewegen ze ook heel makkelijk mee met lichtgolven die op hen botsen. Ze zijn zelfs zo klein dat trage op en neer gaande golven weinig effect op hen hebben. Ze hebben geen enkele moeite hebben om perfect mee op en neer te gaan met de snelst op en neer bewegende golf die in het witte zonlicht voorkomt. Inderdaad, dat is dus de golf met de hoogste frequentie. Welke kleur heeft deze golf, vraag je? Blauw, natuurlijk!

6903a87605157d375d07ff9782f03bc2_medium.

"Maar waarom zijn wolken dan wit?"

Fantastische bijvraag! Dat komt omdat de deeltjes waaruit wolken bestaan veel groter zijn dan de luchtdeeltjes van daarnet. Je kan de deeltjes van wolken zelfs zien, ze bestaan gewoonweg uit waterdruppels! Deze deeltjes verstrooien alle kleuren ongeveer evenveel, ook die met een lagere frequentie. Daarnaast bevatten wolken veel meer deeltjes dan dat er in lucht aanwezig zijn, zodat alle kleuren ook een groot aantal keer verstrooid worden in de wolk. De kleur van de lichtgolven die weer uit de wolk komen, is daardoor opnieuw een samenstelling van zowat alle kleuren en is dus opnieuw wit.
 

"En waarom is de lucht 's avonds niet blauw, maar rood?"

Wel, dit heeft te maken met de afstand die licht door de lucht moet afleggen om tot bij ons te komen. Overdag is deze afstand kleiner, omdat de zon dan boven ons staat en zo recht op ons invalt. 's Avonds staat de zon aan de horizon voor ons. Hierdoor vallen haar lichtstralen niet meer recht op de aarde in, maar onder een heel schuine hoek, bijna rakend aan het aardoppervlak. Dit maakt dat de weg die ze door de lucht moeten afleggen veel langer is. Als je dan denkt aan wat ik je net heb verteld, namelijk dat kleuren zoals blauw en violet met hun hogere frequenties als eerste in de lucht verstrooid worden naar alle kanten, kan je al raden waarom rood met haar lage frequentie het minste last heeft van verstrooiing en als één van de enige kleuren overblijft wanneer de lichtstralen de aarde en onze ogen bereiken.

9596a637d93ece34628768e9530f1c1c_medium.

Het makkelijke antwoord

Omdat de weerman dat gisteren voorspelde op televisie, samen met een verfrissend windje en een aangename temperatuur van 25 graden. Het perfecte weer voor een ijsje!

Welk van de twee bovenstaande antwoorden het beste is, laat ik aan jou over. Besef wel dat je drang om je kind steeds van de juiste wijsheid te voorzien ertoe zal leiden dat de kleine Einstein op een zomerse namiddag wel eens op eigen houtje kan beslissen om met een vlindernet in de hand op zoek te gaan naar 'de deeltjes in de lucht'.

_____________________________________

Nog meer waaroms? Check hier ook eens andere antwoorden.

Heb je zelf een onopgeloste vraag? Stuur me een bericht en ik schrijf er graag een artikeltje over.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.