Rozen stinken niet.

Door Knokker gepubliceerd op Thursday 20 February 23:50

Mijn jongste dochter zei gister het zinnetje...rozen stinken niet.. Waarom ze dit zei dat ben ik weer vergeten. Maar dat een zinnetje zit de hele dag al in mijn hoofd.. Ze heeft gelijk.. Rozen stinken niet. Maar als je hier filosofisch over gaat nadenken dan denk ik aan alle mensen die in mijn leven zijn gekomen en zijn gegaan.. 

Sommige rozen hebben doorns, en als je je daar aan prikt dan zeg je au.. Als ze stinken dan gooi je ze weg... Wat uit een kinders mond komt is vaak oprecht. En hoe gek ik ook ben op mooie rozen, stinkende rozen gooi ik weg.. Maar een mooi bos (witte) rozen koester ik. 

 

                                                            ab68f83db457272970d5739b1bff7651.jpg

 

Magisch blijft het, zo'n mooie bloem. Zo is de mensheid ook. Magisch... Je weet nooit of je iemand kan vertrouwen, je weet ook niet of je iemand wel kan vertrouwen.. Ik ben goed gelovig... En zie alleen het goede in de mensheid. Ik vind het een goede eigenschap..Want wantrouwen is net als respect. Dat verdien je... Wantrouwen is een stinkende roos. En als je respect of erkenning krijg is dat net zo mooi als een goed ruikende roos.  Ik heb net als velen mij wel een geprikt aan een doorn van een roos. Net als het leven, je doet er een pleister op en je gaat verder. 

Koop je nooit geen rozen meer als je je prikt...of als een roos stinkt...Of als iemand je een bos rozen geeft...ben je bang voor die mooie bloem (het leven) of pak je de bos rozen aan en geniet je van wat je krijgt...

 

                                                              88993853acc13796db76f2409b6b755b.jpg

 

Iedereen verdient een kans in het leven.. Net als die vers geplukte, lekker ruikende roos.. Zet de rozen in het water (beetje 7up erbij, blijven ze langer goed, proost allemaal)... En geniet van het leven...en denk niet aan de doorns die rozen hebben, denk aan hoe je ze ontwijken kan en zet het in een mooie vaas, en geniet ervan, net als het leven.. Alles heeft een zwart randje, het is maar wat je ermee doet...

Ik accepteer de doorns, en zeur niet als ze prikken..En als ze niet stinken en ze zijn mij gegund.. dan zal ik de geur waarderen en dealen met het zwarte randje... 

 

                                                                     ef30d72d0d4834e8e6481444e501e245.jpg

                                                                              supersize my life....

                                                                    Liefs voor iedereen...Knokker....

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi verwoord! met plezier gelezen
Dank je wel..erg lief..
Mooi geschreven. Rozen in verhouding tot mensen: Alles en iedereen heeft scherpe, donkere kantjes, imperfecties. Rekening kunnen houden met die dingen, juist ook voor je persoonlijke bescherming. En toch kunnen, durven accepteren, zelfs waarderen wat er in zijn totaliteit is, is een levenskunst op zich. Jij groeit, net als die rozen. Ze kunnen gekortwiekt worden, maar groeien en bloeien juist daardoor nog sterker en mooier! X
Wat vind ik dit mooi...jij snapt precies wat ik schreef...dank je wel. Een mooi comlpiment.