Nederland, een hopeloze uitzichtloze situatie

Door Daantjeschrijft gepubliceerd op Thursday 20 February 23:20

Weer 10 sollicitaties eruit gedaan vandaag

O jeetje, nu begin ik toch echt wanhopig te worden. In de laatste drie weken heb ik er al zo'n vijfentwintig sollicitaties uit gedaan. Ik solliciteer werkelijk op alles, zelfs op vacatures waar ik eigenlijk al niet voor in aanmerking kom aangezien ik niet voldoe aan de eisen, maar altijd met de boodschap dat ik bereid ben er een opleiding voor te volgen. Vandaag weer tien sollicitaties eruit gedaan. 

Maar iedere keer wanneer ik mijn mailbox open krijg ik weer de bittere teleurstelling van de keiharde afwijzing. Het zijn altijd dezelfde welbekende smoezen, of ze hebben iemand die beter voldoet aan het profiel, de vacature is al reeds bezet of ze zullen contact met me opnemen zodra er een beter passende vacature aandient.

En dan werkt mijn leeftijd ook nog eens niet mee

Vijfentwintig, in de ogen van de meeste piepjong, maar voor de meeste bedrijven kennelijk toch al te oud. Bij de Albert Heijn zeiden ze me het zelfs recht in mijn gezicht. Ik was te oud! Jeetje, als ik nu al te oud ben hoe moet dat dan met werkelozen die nog ouder zijn, of hoe moet het dan in de toekomst. Met iedere dag die voorbij strijkt steven ik steeds harder op de dertig af. Soms vraag ik me echt af wat ik nu moet.

De werkgelegenheid is gewoon waardeloos

Er is geen werk! Zo simpel ligt het! O ja, natuurlijk zijn er wel banen te vinden en ik heb zelfs aangegeven bereid te zijn om te verhuizen mocht het buiten mijn regio zijn, maar aangezien er zoveel keus is uit kandidaten... Het is slechts een kwestie van meer vraag dan aanbod. Daarbij worden vele banen onder onze neus vandaan gekaapt door de gastarbeiders uit Polen, Roemenië, Bulgarije en noem ze maar op. Ik kan het hen niet kwalijk dat ze hier komen werken. De salarissen hier liggen nu eenmaal veel hoger als in hun eigen land. Dit is iets waar de regering iets aan zou moeten doen, maar blijkbaar sluiten ze gewoon hun ogen. 

Ach ja, als je erover begint zeggen ze dat dit niet het geval is. Ze beweren dat het allemaal wel meevalt, maar ik merk het overal om me heen. Het probleem ligt er wel degelijk! Het is oneerlijke concurentie waar de gewone Nederlandse arbeider niet tegen opgewassen is. 

Er zijn zelfs speciale uitzendbureaus voor de groepering, en daar ondervinden de Nederlands gerichte uitzendbureaus ook weer concurentie aan, waardoor hun werkaanbod ook aanzienlijk inkrimpt.

Wat was ik blij, toen ik te horen kreeg dat mijn uitkering was toegewezen

Ik kreeg de brief binnen. Ik zou mijn uitkering binnen krijgen. Jeetje, wat was ik blij, wat was ik opgelucht. Ik zou geld hebben. Niet veel en ik zou veel luxe moeten laten liggen, maar ik kon in iedergeval leven en op me gemak verder zoeken. Wat bleek het een bittere teleurstelling, toen bleek was mijn uitkering inhield!

Ik kan hier niet eens van leven. Als ik me rekeningen heb betaald dan heb ik niets meer over! Ik kan mijn boodschappen niet eens doen. Nu vraag ik me af hoe ik het allemaal moet goed doen. Misschien maar niet eten. Misschien maar honger gaan lijden. Of mijn zorgverzekering er maar uitgooien en hopen dat ik in de tussenliggende tijd niet naar de dokter, tandarts of dergelijke hoef. 

Ik weet het niet, ik weet alleen dat ik wanhopig ben.

 

Alsjeblieft Nederland

 

Dit is de zoveelste hartekreet van een Nederlandse staatsburger die wegzakt in de problemen vanwege de onstabiele financiële zekerheid. Alsjeblieft regering, open je ogen voor wat er gaande is! 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.