Heus, ik besta!

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Wednesday 19 February 08:40

Op 21 november staat op de voorpagina van dagblad GoedNieuws het volgende bericht: De redactie van GoedNieuws maakt bekend dat er een bekentenis binnen gekomen is van een moordenaar. Hij zou onze bekende, veel gelezen, columnist John Schrijvers om het leven gebracht hebben. John werd vorige week dood gevonden. Nader onderzoek bracht aan het licht dat de dood veroorzaakt werd door een puntig voorwerp , dat door zijn oog de hersenen was binnen gedrongen. De redactie heeft, in overleg met de politie, besloten de brief van de moordenaar te publiceren op de plaats ( blz. 5 ) waar dertien jaar de column van John stond. Naar aanleiding van deze brief heeft de politie het vermoeden dat de moord te maken heeft met de column van twee weken geleden, waarin John zijn overtuiging dat de kerstman niet bestaat, met ons deelde. Een ieder die iets weet over de verblijfplaats van de moordenaar word verzocht kontakt op te nemen met de politie, in zijn of haar woonplaats.

GoedNieuws, 21 nov. blz.5: Bekentenis:

De redactie heeft de volgende brief ontvangen:

Van: Karel Erstman, Lapland.

Aan: de redactie van weekblad GoedNieuws.

Betreft: Heus, ik besta wél!

18-11-2012

Beste mensen,

En……. missen jullie de columnist? Die vent , die iedereen duidelijk wilde maken dat ik een verzinsel ben…. Iemand die niet bestaat? Zoals in dat stukje van hem stond twee weken geleden? Nou, ik weet dat veel mensen zo over me denken, meestal doe ik niets met die kennis, maar dit ging me toch te ver! Na zo veel jaren trouwe dienst moet het maar eens afgelopen zijn! Ik heb dus die John Schrijvers de mond gesnoerd, voor eens en voor altijd, met zijn eigen, giftige pen.

Wanneer gaan jullie eens beseffen dat ik echt ben? Hoe komen al die pakjes anders bij jullie kerstboom? Ik ben er verdorie het hele jaar druk mee om jullie een leuke kerst te bezorgen. Deze tijd van het jaar is voor mij topdrukte: alle pakjes moeten ingepakt zijn en alhoewel ik hier al op vijftien januari ( de eerste twee weken van januari heb ik vakantie) mee begin is de klus nog steeds niet geklaard. Op ieder pakje maak ik ook een notitie wáár ik het moet bezorgen: leg ik het ónder de boom, hang ik het erin……of stop ik het in de sok, die aan de schoorsteenmantel hangt.

Kijk mijn concurrent, St.R.Klaas, u weet wel, die man die zo’n drukte van zijn verjaardag maakt, heeft het veel makkelijker. Hij hoeft zijn pakjes maar op één plaats af te leveren: in de schoen, die op een afgesproken plaats klaar staat. En bovendien heeft hij buitenlanders in dienst die hem veel werk uit handen nemen. Ook heeft hij een schimmel, die overal op en overheen durft te klimmen. Mijn Rudie kan dat niet zo, maar hij wordt natuurlijk ook gehinderd door de slee die altijd achter hem aan komt. Nou ja, ieder het zijne…..

66b504b4d84d241cc42d00de9bfd6eda.jpg

Overigens moet me wel van het hart dat ik vind dat de pakjes steeds duurder en groter worden. Is dat nou nodig in een tijd die jullie ‘crisis’ noemen? Waar is de tijd gebleven dat jullie nog blij en tevreden waren met een nieuwe pyama en een kerstkransje? Tijdens onze jaarlijkse vergadering in september zei St. ook al: ‘vroeger bracht ik chocolade-sintjes en – sigaretjes rond en nu IPod’s en IPad’s.’ Dus het was hem ook al op gevallen. Trouwens , wat ook op valt zijn al die ‘kerstmenu’s’. Tijdschriften vol recepten zie je liggen in de winkels. Niet dat het mij iets aan gaat, hoor, ik heb zelf op die dag nauwelijks tijd om te eten. Maar mensen, mensen, wat eten jullie je vol op zo’n dag. Gewoon een lekkere maaltijd is niet genoeg… nee, het moet minstens drie gangen zijn met hapjes vooraf en bonbons toe! Ik zou zeggen: het is koud, dus neem een lekker stamppotje! Maar nu dwaal ik af, dit is niet mijn terrein.

In Amerika weten ze wél dat ik echt ben. Maar daar hebben ze verzonnen dat ik hier elfjes ( die trouwens wel een verzinsel zijn!) rond heb lopen om alles in te pakken. Nou dat klopt dus absoluut niet , ik doe alles zelf. Als de pakjes klaar zijn, en ik verwacht dat het eind november zover is, dan is er nog steeds veel te doen. De arreslee moet uit de stalling gehaald worden en schoongemaakt, geolied en volgeladen met alles wat mee moet. Ook de neus van Rudie, die in de loop van het jaar steeds valer wordt, moet bijgewerkt worden met rode neusverf. Stel je voor dat ik dat niet zou doen: dan klopt dat liedje over zijn rode neusje niet meer…. dan zouden jullie helemaal aan mijn bestaan twijfelen!

Enfin als alles gedaan is, beste mensen, ga ik op pad. Er wordt in veel landen op me gewacht en ik wil graag op tijd zijn. Het is maar goed dat er tijdsverschil is anders zou ik het nooit allemaal halen op vijfentwintig december. Ik weet dat er in jullie land ook een tweede kerstdag is….. als enige van alle landen die ik bezoek….. maar ik begin er niet aan om op die dag ook te bezorgen. Dat zou me echt te veel worden!

Wisten jullie trouwens dat ze me in veel landen ‘vader’ noemen? Ja, in hun eigen taal natuurlijk: ‘father christmas’, ‘père noel ‘ enz. Dat heb ik zelf altijd vreemd gevonden: ik ben toch maar gewoon Karel, een man met een drukke baan. Maar goed het is nu eenmaal de gewoonte.

Ik hoop dat deze brief, die langer geworden is dan de bedoeling was, er voor zal zorgen dat jullie in gaan zien dat ik écht ben! Een man van vlees en bloed, met hart en ziel werkend aan jullie pakjes. Ik wil nu eindelijk wel eens de erkenning waar ik zo hard voor werk en ontzettend mijn best voor doe. Die columnist van jullie kan mijn bestaan nu nooit meer ontkennen! Laat zijn opvolger maar oppassen met wat hij schrijft, want als die ook over me gaat kletsen sta ik niet voor mezelf in!

Overigens ben ik niet bang dat jullie me nu zullen oppakken, want in Lapland weten jullie de weg niet en op kerstdag heeft nog nooit iemand me gezien, dus dat zal deze kerst ook wel niet gebeuren. Over een poosje ben ik weer present!

Vriendelijke groeten,

K.Erstman.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.