Column. De rijkdom van armoede

Door Mijler gepubliceerd op Monday 17 February 15:20

De rijkdom van armoede

“Kun je daarmee ook op internet komen?” Vroeg ik aan mijn kleindochtertje van 10, die mij trots haar nieuwe smartphone toonde. Binnen een mum van tijd bracht ze mij triomfantelijk binnen bij mijn schrijfvrienden van “Plazilla.nl.” Wat is de jeugd toch handig met die duivelse apparatuur, verzuchtte deze bon papa.

Onmiddellijk dwaalde opa’s gedachten naar zijn gelijke jeugdtijd, die lag in de eerste jaren na de tweede wereldoorlog. Heel modern en inventief voor die tijd, communiceerden wij vriendjes met elkaar via twee peekoffiebusjes (Buismans koffie extract) verbonden met een touwtje. Zowaar werden dankzij lichte galm en trilling, boodschappen in de geest van: “Kun je me verstaan!” met enig succes verzonden en ontvangen. Luide stem en niet te grote afstand stonden garant voor dit communicatieve wonder.

Wat een contrast met de wereld van nu, waarin het leven sterk bepaald wordt door allerlei technische snufjes. Dergelijke contrasterende voorbeelden tussen luxe en simpel, schilderen de enorme verschillen die er bestaan tussen de tijd van toen en nu.

Natuurlijk moet de huidige jeugd meegaan met de moderne tijd om zich staande te kunnen houden in een steeds maar verder ontwikkelende maatschappij. Alleen is veel daarvan zo gemakkelijk door aankoop te verwerven. De creatieve prikkels tot inventiviteit en ontwikkelen van speelse activiteiten ontbreken vaak.

Hoe handig maakten de jongens toen bijvoorbeeld een vlieger van enkele latjes, touw, kranten, behangplaksel en een staart van een in stroken gescheurd laken. Met gekleurde knipsels en vormgeving met buigzaam riet, werden monsters, clowns en roofvogels het luchtruim ingestuurd.

De meisjes kaatsten met wel 3 of 4 ballen tegen de muur of sprongen over twee tegen elkaar indraaiende springtouwen. Dit neigde naar circusachtige technieken.

De huidige jeugd vindt doorgaans de verhalen over de toestand en activiteiten van toen leuk en soms lachwekkend om aan te horen. Ook veel activiteiten van ouderen, zoals de thuisslacht van een varken of een “ontlastend” strontverhaal over de gang van de plee tot de riekende uitstrooi in de groentetuin, leiden tot komische voorstelling.

Opa’s en oma’s die een verhalend vermogen bezitten, om de toestand van toen kleurrijk in beeld te brengen, krijgen een aandachtig luisterend oor. Meestal is de toestand van toen, voor hen zo onwerkelijk, dat het neigt naar een fantasierijk sprookje.

De armoede of beter de eenvoud, inspireerde de mens, zowel jong als oud, tot creatieve oplossingen, die als een rijkdom van voldoening ervaren werden.

De ontwikkelingen zijn zo snel gegaan, dat mogelijk zelfs lezers van middelbare leeftijd nog door deze verhalen geboeid worden.

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Communicatie verloopt digitaal, spelletjes gaan digitaal, vrienden zijn veelal digitaal. Soms verlang ik ook naar vroeger, maar gelukkig kan ik het toch nog wel in huis halen, samen een spelletje kwartet, of een spel stratego..., potje dammen en altijd verliezen... Mooie column.
Probeer eens aan jongeren uit te leggen dat we pas in 1997 internet kregen en dat je er zo goed als niets mee kon. Ze geloven je zelfs niet.
Wat ik ervaren heb is dat als je daadwerkelijk twee blikjes neemt en met een touwtje verbindt, vervolgens de jeugd dat laat uitproberen, ze echt versteld staan.
Leuk stuk.
Mijn opa was boer en sloeg de kop van een kip er af...het beest rende de tuin uit als een kip zonder kop....zoiets maken we ook nooit meer mee!
Herkenning: busjes met een touwtje. Met een glimlach gelezen.
't is een diepgaande column dag vandaag! :)
Prachtig en zo was het ook vroeger i.p.v. lijm gebruikte wij een gekookte aard om de vliegers te plakken, authentiek beschreven ik weet er alles van.