Dizzy Missy Lizzy

Door Weltevree gepubliceerd op Saturday 15 February 11:50

Mijn nieuwe huisgenootje

Afgelopen vrijdag is ze onder het mes gegaan.

Waarom?

 

Wel ze groeide tegen de klippen op en had steeds meer zin om buiten met andere honden flink te ravotten. Maar… ze kreeg ook steeds meer last van haar linker achterbeentje waarmee ze begon te hinkelen en dat ze steeds vaker ontzag.

De dierenarts dacht dat het al geruime tijd geleden uit de kom was geschoten en dat trek je er dan niet meer zo makkelijk in terug. Hij stuurde ons door naar Wageningen, naar Wagenrenk, de Veterinaire Specialistische Kliniek.

Daar kreeg ze, nadat ze ieders hart stal met haar opgewekte nieuwsgierige karakter, vrolijke grote oren, onbekommerde instelling en zwiepende staartje, een roesje. Om foto’s te kunnen maken en de orthopedisch specialiste was zeer verrast van wat daar uiteindelijk uit kwam.

Missy blijkt waarschijnlijk al in het nest (Roemenië) haar rechterbeentje te hebben gebroken en daardoor is er ter compensatie aan het linker achterbeen een vergroeiing ontstaan.

We zouden eerst met pijnstillers proberen of ze dan meer gebruik ging maken van haar tevens iets kortere achterbeentje, want dat zou betekenen dat ze er normaal bij het lopen altijd pijn aan had. Zo'n woelwater wil zo graag spelen dat ze kennelijk dat ongemak graag vergeet. De eerste dagen wist ze van gekkigheid niet hoe hard ze door het bos moest rennen, maar daarna, als de pijnstiller was uitgewerkt, liep ze echt gehavend door het huis. Haar zwakke been gleed telkens weg bij het spelen en dan kaplokketok, lag ze weer voor pampus.

Nee piepen deed ze niet, maar toch...

Dat vond ik niet om aan te zien en ik heb niet eens die twee weken met de proefpijnstillers afgewacht, dinsdags de knoop doorgehakt. Afgelopen vrijdag kon ze al worden geholpen

Spannend uiteraard. Men zou het extra aangegroeide bot verwijderen en de spieren, die door al dat gedoe niet goed konden ontwikkelen, er weer opnieuw aanhechten.

Missy had van de vorige keer, want het infuusje voor de verdoving wilde er niet meteen goed in, geen angst opgelopen en  ze liep weer even enthousiast op de doktoren af. Om half twee verdween ze in mijn armen naar dromenland en rond half vijf kon ik haar op komen halen. Natuurlijk was ik ook zenuwachtig. Hoe doe je het met een Dissy Missy Lizzy in de auto? En wat vindt zij ervan dat de halve wulpse achterkant ineens geen haar meer heeft. Het lijkt mij met die rukwinden nogal tochten…

Ze piepte en gromde zoooohooo zielig toen we naar huis reden. Nee. Het zinde haar niets, terwijl ze toen uiteraard nog half verdoofd was.

We zijn rechtstreeks naar EmjE gereden, want die heeft makkelijkere vloerbedekking en ja, nu begint het uitzieken... kijken wat ze wel of niet al durft, want ze was zo gewend op dat gehavende beentje te gaan liggen. Gisterenavond durfde ze buiten zelfs een plas omdat we er alle twee bij waren. Vanmorgen was ze al minder in paniek en het is natuurlijk wel wennen, aan één kant zo’n koude kont.  

De eerste twee weken moet ze pijnstillers blijven slikken en dan zal ze haar gerepareerde beentje weer moeten gaan gebruiken. Tot onze grote vreugde had ze vanmorgen alweer een beetje haar oude goede zin terug en we zagen ook al dat ze soms vergeet het beentje boven de grond te laten zweven. Ze ging er soms zelfs al even voorzichtig op staan, dus we hebben er goede hoop op dat alles goed komt.  

Nou moet ze straks extra oefeningen doen. Lekker trekken aan haar touw en bergen oplopen. Gelukkig hebben we die hier voldoende… dus ik ben nog wel even druk.

Zo, iedereen weer op de hoogte…

Groeten van Missy, EmjE en mij

Reacties (30) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ach ... dat is eventjes tanden bijten. Ik had het elke keer moeilijk als we met de hond naar de dierenarts moesten.
Maar eens alles achter de rug is en het loopt goed, dan ben je opgelucht!
Zielig als ik Missy zo zie liggen met haar kale kont.
Fijn te horen dat ze zich alweer zin heeft in spelen. Geef haar een knuffel en zeg dat we deze zomer eens op ziekenbezoek komen :-)
Ik was wel even zenuwachtig hoor, of ze niet uit gewoonte de verkieerde bewegingen zou maken uit gewoonte, want ze lag altijd op de kant die nu geopereerd ia. Ik zal het haar zeggen, dan kan ze je mettertijd laten zien hoe leuk het, in de hoop op twee goede heupjes, bij ons in het bos is...,
Haha ... als die 65-er maar fit genoeg is voor zo'n jonge hond :-)
Tuurlijk, wij met zijn drietjes en Missy vliegt van links naar rechts, maakt dan weer gewoon drie keer zoveel meters als wij
Och, da's sneu zeg....
Ze is in goede handen; dat blijkt wel.
Beterschap.
Ow,gos,zo zielig als ze geopereerd zijn...
Gelukkig gaat het beter en wordt ze uitstekend verzorgd.
Beterschap voor Lizzy
Wat erg voor Missy, hoop dat ze snel weer de oude is. wel vond ik het een mooi staaltje dierenliefde, op dat gebied is ze dan weer een bofkont!
Wat een mooi positief verhaal. Het gaat helemaal goed komen. Veel sterkte voor d ekomende tijd. Je hondje rent straks weer door de bossen;-)
Sterkte, maar volgens mij gaat het al de goede kant op. toppie
Ach gos, een kaal kontje, en dat met die harde wind! Gelukkig groeit het snel weer aan. Sterkte.