Valentijnsdag Het huwelijksaanzoek

Door Wasbeer gepubliceerd op Thursday 13 February 16:56

In het huis van Wasberus dacht Fate eens na over haar huidige positie zonder romantische gevoelens, dat kon ze best als ze maar haar best deed. Al haar elfenvriendinnen vroegen haar telkens 'Waarom blijf je nou bij die Wasberus, lieve meid?'. Zelf hadden ze wilde verhoudingen met dichters, die 's nachts met hun eigen bloed vurige liefdesgedichten voor ze schreven. Prinsen, die hun koninkrijk aan de voeten van hun geliefden legden. Ridders die draken versloegen uit liefde voor hun aanbedene. Of zelfs met Vuurvlinders ( die komen ook op deze planeet voor) vol met ongekende passie. En zij, Fate, had Wasberus: arm, stuntelig, lomp en niet bepaald knap om te zien. Hij had zelfs bruine ogen, terwijl iedere elf wist dat alleen mannen met blauwe ogen de moeite waard waren. 'Het moet dus wel echte liefde zijn' sprak ze zichzelf toe. En er blonk alweer een romantisch licht in haar blauwe ogen. Ze hoopte maar dat Wasberus een beetje voorzichtig aan deed vandaag, want die lieverd was toch zo onhandig.

 

Wasberus zat nog steeds voor het hol van de draak te peinzen, hoe hij dit probleem nu moest aanpakken. Jan de Menseneter had hij al uit zijn gedachten verbannen. Als dat mis zou lopen kreeg Fate tenslotte helemaal niets en daar zou ze vast helemaal verdrietig van worden , dat hield hij zichzelf dan maar voor. Waarom twijfelen aan zijn eigen gebrek aan moed tenslotte. Maar met lege handen thuiskomen, was ook geen optie. Hij had ook één keer meegemaakt dat Fate echt boos op herm was geworden (de reden daarvoor zal hier maar onvermeld blijven, maar die kon ook wel eens blond zijn geweest). Toen was zelfs Zwarte Schaduw een blokje om gegaan, hoewel hij hier een lesje had kunnen oppikken wat afschrikwekkend echt betekende. ''Problemen, Wasberus?' klonk een lief stemmetje bij zijn oor. Vuurvlinder was naast hem neergestreken, een goede vriendin van het stel inmiddels na een bijzondere avond, maar dat is weer een heel ander verhaal. Na zijn relaas dacht Vuurvlinder even goed na. Vlinders hebben niets met materiële zaken en vaste relaties. Heeft u ooit een vlinder met een trouwring om gezien, ik bedoel maar. 'Je moet haar gewoon duidelijk maken dat je echt van haar houdt met een groots gebaar of zo, dan vergeet ze de rest wel weer' En weg vlinderde ze weer voordat Wasberus de kans had om net even te vragen wat dat grootse gebaar dan moest gaan worden.

 

Fate liep inmiddels vrolijk door het huis en was alles aan het voorbereiden. Een kussentje op de plaats waar Wasberus op zijn knieën zou kunnen gaan, zodra hij zijn aanzoek deed. Een paar andere kussens waarop zij spontaan flauw zou kunnen vallen, zodra ze de ring zag. Een vaas voor de rode rode rozen die hij vast mee zou brengen en wat ruimte voor de andere cadeautjes. Zelfs indien hij zo attent zo zijn om een paar violisten mee te brengen om het gedicht waarmee hij haar zou verrassen, muzikaal te omlijsten, was daar op gerekend. Hapjes en verfrissingen voldoende voor zes man. Voor later was zijn lievelingskostje al bereid. Dat was wel door de buurvrouw gedaan natuurlijk. Fate was dan wel bijna perfect, maar van koken hield ze niet echt. En omdat Wasberus nu eenmaal een tovenaar was, kon hij het eten zelf wel even opwarmen met een toverkunstje. Dat deed hij ook altijd met de diepvriesmaaltijden, die ze gewoonlijk op tafel zette. Liefde gaat door de maag,  was niet aan haar besteed,alleen het hart deed er toe.  Natuurlijk waren de kaarsen en de wijn ook niet vergeten. Afijn, u kunt het plaatje wel voor u zien. En als echte verrassing had ze haar wasbeerpyjama al klaargelegd. Die domme Wasberus had natuurlijk niet begrepen dat ze die speciaal voor deze nacht had aangeschaft. Fate keek eens rond, alles was perfect naar haar zin. Ze klapte in haar handjes en liet een parelend lachje horen. Ze kon bijna niet meer wachten tot Wasberus zou komen. Waar haalde ze die zekerheid toch vandaan dat alles volgens haar wensen zou verlopen?

 

 

Na een blik in huize Wasberus is het wel duidelijk dat het steeds moeilijker wordt voor de heer des huizes om dit verhaal nog een onverwachte wending te geven . Eerlijk gezegd denkt de schrijver er ook over om het maar gewoon om de pen er maar bij neer te leggen en even af te wachten totdat de uitnodiging voor de bruiloft komt, Hier valt echt niets spannends meer van te maken, die Fate heeft de touwtjes veel te strak in handen genomen hier en het is echt niet de beoeling om er een romantisch verhaal van te maken.  Inmiddels hoorde Wasberus de draak in het hol iets steunen van 'Mijn liefste onuitspreekbaar' en er kwam weer een flinke vlam de uitgang uitzetten. En we moeten eerlijk zijn, Wasberus was inmiddels zo wanhopig dat hij even overwoog om haar kop er maar af te hakken en die trots aan Fate te overhandigen met een mooi verhaal er bij over hoe hij net op tijd was geweest voordat....  Een groots gebaar toch? Maar hij besefte al gauw daar ze niet in zou trappen. Ze kwam hier tenslotte iedere woensdagmiddag theedrinken ( samen met wat heksen, feeksen en gevallen engelen). Fate zou meteen de kop herkennen en dan wist je het wel, ze hield niet van dat soort grapjes. Zuchtend besloot Wasberus maar terug te gaan naar het dorp.

 

Daar aangekomen zag hij nog even een vreemd beeld, Zwarte Schaduw die achter die zo mooi versierde doos aan het rennen was. Inmiddels was wel duidelijk dat die beweging geen verbeelding was geweest. Onder de doos waren nu een viertal bennen die zien, onbekend van welk soort, maar rennen konden ze in ieder geval wel. Wasberus fleurde er zelfs een beetje van op. Leg dat maar eens uit aan dat witte schaduwtje van je, vriend. Als je je met vrouwen inlaat... ' Wasberus hield midden in zijn schreeuw op en besefte dat dit nu geen onderwerp was om je vrolijk over te maken, indien je jezelf in een een ietwat penibele situatie bevindt. Op naar Piet dan maar, misschien was daar iets te regelen. Piets winkel werd vandaag weer gerund door junior, gekleed in een elfenjurkje en met een blonde pruik op. Een duidelijk teken dat ork senior afwezig was, want anders zou die hem weer alle hoeken van de winkel hebben laten, vanwege die malligheid. . 'Fijn dat u er bent meneer Wasberus, ik had u al verwacht.' Daar keek onze held, laten we hem nog maar een keer zo noemen, voordat hij veranderd in een saaie huisvader, best van op. Een hele tijd was Wasberus hier niet welkom geweest, na dat akkefietje met die betoverde cheque. Natuurlijk gewoon een misverstand, maar zoals gezegd, orks houden niet van grapjes.

 

 

'Wilt u het hele pakket dat die lieve juffrouw Fate heeft gesuggereerd? Zo'n schattig elfje is dat toch' Hij woelde even behaagzuchtig door zijn eigen blonde pruik en Wasberus kreeg even een visioen, dat hier maar onvermeld blijft. 'Een trouwring met een kostbare blauwe diamant, 50 rode rozen van de beste kwaliteit, een fles excellente champagne, twee grote dozen chocolade in hartjesvorm, wat eh pikante lingerie en een neusklemmetje tegen het snurken. Dat laatste item zal uw cadeau dan wel zijn' Dat Piet geen echte ork was kon je af en toe toch wel merken, een ork die een grapje probeerde te maken? Met diezes violisten is  het niet gelukt, die hebben een feestje bij Jan de Menseneter en die verwacht ik niet op tijd terug. ( twee van de laatste drie woorden lijken overbodig in de laatste zin, weet ik). 'En omdat die schattige juffrouw Fate al opmerkte dat u eh wat krap bij kas zit, hierbij het financieringscontract. U betaalt dit bescheiden bedragje iedere maand gedurende twee eeuwen en verder de normale garanties naar ons toe indien het niet zou lukken om op tijd te betalen. Verkoop als slaaf, vrijwillige donaties van organen en bloed, dwangarbeid in de zoutmijnen. Maar u bent toch straks een getrouwd man, dus zullen dat soort zaken u wel niet afschrikken.' Alweer een grapje, Piet was in vorm. Wasberus had het nu definitief opgeven en zette gedwee zijn handtekening ( 'Wel even met uw eigen bloed graag, hier heeft u een mesje. merkte Piet behulpzaam op). 'Er loopt even een kruier mee en mag ik de eerste zijn om u te feliciteren met deze grote stap'. Wat is zo'n ork toch lelijk, dacht Wasberus.

 

Het moet eerlijk gezegd worden dat Wasberus rechtstreeks naar huis ging en niet even eerst ergens iets ging drinken om moed te verzamelen. Ondertussen zag hij al een leven voor zich, waarbij de romantische Fate alles voor hem uitstippelde Inmiddels had hij wel begrepen dat hij niets meer hoefde te verzinnen, Fate zou thuis het vast zo geregeld hebben dat zijn 'spontane' aanzoek tot in de puntjes verzorgd zou gaan verlopen. Gewoon veen haar aanwijzigingen volgen, maar was het ooit anders geweest? “Fate, liefje' Het klonk toch best een beetje schor. Maar het bleef stil in huis. Toen viel de blik van Wasberus op een perkament op tafel 'Als je Fate ooit nog levend terug wilt zien, kom dan naar het meer der verschrikkingen. Maar wel over een paar dagen. Momenteel heb ik ook nog wat andere ontvoeringen te regelen. Een vreemde rune was er onder gekrabbeld.,

 

Zal wasberus op deze manier alsnog aan een huwelijk ontkomen? .

 

 

 

Reacties (33) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat maak je het spannend.....Komt morgen de ontknoping?
Morgen gaat dat niet lukken. Eerst houd ik een enquete over hoe het moet aflopen. Wel of niet trouwen. Mannen mogen niet meestemmen.;)
Nu moet onze een beetje onhandige Wasberus toch zijn elfje gaan redden. Of laat hij haar aan haar lot over om aan het huwelijk te ontkomen?
Wist ik het maar, zebra
Alweer heel spannend... ik denk dat Wasberus wel van onder de huwelijksaanzoek zal kunnen komen. Hij laat die arme Fate gewoon ontvoerd en dan is zijn probleem toch opgelost? ;-)) Heel graag gelezen weer. xxxx
Misschien is het toch gewoon echte liefde en romantiek en moet hij nog gewoon een hoop leren
xxx
Ja, dat zou natuurlijk wel fantastisch zijn ;-) xxx
Het valt wel weer op dat Wasberus er bekaaid afkomt met de cadeaus maar die krijgt natuurlijk ook de hoofdprijs in de vorm van Fate zelf ;)
xxx
Tenzij ze wordt opgegeten ofzo ;-) (grapje want hoop van niet) ;-))
xxx
Wat leuk geschreven. We zijn allemaal "In de ban van de ring"............
Of is het toch gewoon in de ban van Fate...
*bloos*
Jij dit het weet...........haha, dat rijmt..........
Spannend.
Maar het lukt niet meer op tijd voor valentijnsdag
Ja dat is morgen al.
Jammer... maar beter laat dan nooit he ;-)
Dacht ik toch echt......maar nee. Ben benieuwd.
Komt vast wel goed; )
Zou mooi zijn ;-)
Het is maar net wat je onder goed verstaat :-))