Tijd voor een handschrift

Door Tilla gepubliceerd op Tuesday 11 February 17:45

 

De bergen achter Sotsji zijn groen en ademen rust uit. De tijd speelt hier geen rol, er zijn alleen seizoenen. Jelle Brandt Corstius nam ons in deel 1 van zijn serie mee naar een basisschool waar kinderen uit de omliggende dorpjes naar toe komen om te leren. Toen de juf een vraag stelde, gaven ze goede, helder geformuleerde antwoorden. Maar wat vooral opviel was dat ze hun schrijfmateriaal zo goed beheersten. Ze hielden hun pen zonder uitzondering vast op de goede manier: de pengreep.

                                                                                                 0ab43b060ad893c4c2c48626e2156525.jpg                                                                 

In Nederland is het niet vanzelfsprekend dat leerlingen met de pengreep van de basisschool komen. Het toenemend aantal vakken en het gebruik van de computer dwingen scholen keuzes te maken, dus krijgt schrijven met de hand minder aandacht.

In de brugklas tref je dan ook de vreemdste schrijfhoudingen aan: linkshandigen die hun hele onderarm rondom hun schrift op tafel leggen, rechtshandigen die hun hele hand om hun pen klemmen. Vaak schrijven ze tamelijk onleesbaar.

Het handschrift verbeteren lukt een twaalfjarige vaak niet meer. Er is geen tijd voor, want de roosters in het voortgezet onderwijs zijn overvol en remedial teaching is wegbezuinigd.

In onder- en middenbouw is dat nog geen ramp. Het werk wordt nagekeken binnen de veilige muren van de school en docenten weten inmiddels hoe Tom zijn ‘b’ schrijft en Remi zijn ‘k’. Eenmaal in het examenjaar wordt het lastiger, de tweede corrector kent die bijzonderheden immers niet.

                         ea265208241cfa3afb22e275b7da3ebf.jpg

Leerlingen die beroerd hebben leren schrijven zitten daar later mee. Ze schamen zich voor hun handschrift, hebben vaak een hekel aan schrijven en hun schriften zien er rommelig uit.

Ze halen hun achterstand zelden meer in. Zo kan het bestaan dat volwassenen in professionele situaties niet goed uit de voeten kunnen met het gereedschap dat bij hun beroep hoort. Soms zie je ze opduiken in winkels, cafés, restaurants en ziekenhuizen, mensen die iets moeten schrijven. Ze slaan dan hun volle vuist om de pen en maken bewegingen maken die doen denken aan het roeren van zwaar beslag. Zij gebruiken nog steeds de vuistgreep, die volgens onderzoekers Van Kooijman en Van Vledder na het derde jaar zou moeten veranderen in de richting van de driepuntsgreep en uiteindelijk vanaf het vijfde jaar in de pengreep. Schrijven is blijkbaar iets dat je op jonge leeftijd moet leren.

Elke schrijftaak vraagt om een specifieke aanpak. Je handschrift helpt je om die taken uit te voeren. In studie en beroep moet je formulieren invullen, aantekeningen noteren, verslagen maken, notulen schrijven, je portfolio vullen. Les- of collegestof blijft langer hangen als je aantekeningen met de hand schrijft dan met de computer, zo wees nieuw onderzoek onlangs uit.

Schrijven helpt om je gedachten te ordenen en op te slaan. Soms zijn dat je eigen persoonlijke gedachten die je wilt vastleggen in een dagboek of memoires. Natuurlijk zul je het schrijven zelf dan eerst goed onder de knie moeten krijgen voordat je je gedachten op papier kunt krijgen. Iedereen die zelf goed schrijfonderwijs kreeg, weet dat. 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed verhaal
Ja, en al die uitdrukkingen die iedereen tegenwoordig verhaspelt...
En daarnaast de spelling!
Gelezen