Plazillamuizendorpse perikelen – Verstrikt in Rode Draadjes en Gordiaanse knopen (deel 1)

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Tuesday 11 February 16:55

Zoveel verhaallijnen, zoveel gebeurtenissen in ons geliefde Plazillamuizendorp. Wie kan er nog wijs uit worden? Wie ziet de Rode Draad? Een grote kluwen, die we echt moeten ontwarren.


Spinning Tales

 

5178b0aecc3aba8cea6ab80e4acfe06f.jpg

De laatsten zullen de eersten zijn

Totaal gefrustreerd loopt hij door het bos ten Oosten van Plazillamuizendorp. Goudgele zonnestralen verlichten het hangertje dat doelloos en nutteloos bungelt aan zijn derrière. Cliff het Hangertje is de weg volkomen kwijt. Normaal komt hij aan het eind van een verhaal, nu aan het begin. Intermezzo’s, niet-chronologisch lopende verhaallijnen, verhaallijnen die ontstaan bij reacties, ideeën die in de ijskast of vuilnisbak terechtkomen en als een Phoenix uit hun as herrijzen en dan ook nog in een andere vorm dan voorzien! Hij vervloekt ze. Hij vervloekt de schrijfgoden van het vermaledijde Plazilliaanse Pantheon die zich helemaal uitleven op dit epos. Die goden die zichzelf zo geweldig vinden, hun schepselen van de ene in de andere vreemde situatie laten rollen en vooral onderling vreselijk veel lol hebben. Lol met elkaar, lol om elkaar en lol ten koste van elkaar. Maar wie bekommert zich om het lot van de Gewone Muis? Laat staan om het lot van de Gewone Muis in Functie? Zoals een gediplomeerd Cliffhangertje?

d2a7a211f0575ab6d2b853aa0c46edd1.jpg

Ze zijn wreed, misschien wel boosaardig, die goden. Maar stilletjes bekruipt hem ook het eerlijke en dus beslist niet welkome gevoel dat het wel eens aan hem zelf kan liggen. Dat hij gewoon niet geschikt is voor deze taak. Een machomuis – want hij is er ook eentje! – met zo’n typische one-track mind kan niet alle lijntjes in de gaten houden en alle eindjes aan elkaar knopen, laat staan er aan hangen. Hij snapt het, hij heeft hulp nodig. Van een superieur wezen. Van een vrouwelijk wezen. Hij weet precies wie...
Bijna raakt hij, nog stilletjes brommend en in gedachten verzonken, verstrengeld in haar Rode Draden. Hij lokt haar naar beneden met een verse tor, een sappige daas en een bijgerecht van knapperige muggen. “Bedankt hoor”, zegt Ariadne met volle kaken. “Wat wil je eigenlijk van me?”
“Ik zoek je hulp”, fluistert Cliff. “Ik ben de draad van het verhaal kwijt en het is mijn baan die nu op het spel staat. Ik moet het allemaal aan elkaar breien, weet je.”
“Ach, je probeert de Rode Draad te vinden? Laat dat nou net mijn specialiteit zijn. Kom en nestel je knus tussen mijn acht poten – Nee, ik vreet je niet op! – en laat moeders eens kijken wat ze voor je kan doen.”
“Een aantal open eindjes aan elkaar knopen, graag”, geeft Cliff schoorvoetend toe. “Ik heb hier een klein lijstje voor je...”

418943ddce09fb6388a001b06b1a2d68_medium.

Ariadne, ze is al zo oud, ze heeft immers het Labyrint op het antieke Kreta nog meegemaakt, zet een vreemdsoortige leesbril voor haar acht ogen en leest hardop:

  • Het oplossen van een sluimerend echtelijk conflict tussen Gildor en Roosje;
  • Uitsluitsel geven over de tweestrijd van Candice en tweelingzus Liquorice. Hun lot in overeenstemming brengen met lopende verhaallijnen;
  • Verdere uitleg geven over de rol van Karazmin als stille kracht achter de schermen. Een licht werpen op haar verdwijning (is ze wel verdwenen?) en dit voorval in lijn brengen met de lopende tijdlijn;
  • Verduidelijken van de rollen van de haremdames, dan wel love interests van Siewerd en Julius Wasbeer, in casu Fate, Infomuisje, Vlinderende Vuurmuis en Yrsa. Speciale aandacht voor het lot van Fate en Infomuisje: wel of niet dood, wel of niet verliefd, waar ze zijn en meer van dat soort dingen;
  • Duidelijkheid verschaffen over de verblijfplaats, de dubieuze plannen en het lot van Neerpennert;
  • Duidelijkheid verschaffen over de rol van Anerea, dan wel Zebramuis en haar strijd om de macht in het dorp en haar relatie met het manvolk;
  • Alle twijfels omtrent het bestaan en het lot van de Ring van Macht van tafel vegen.

“Als dat alles is”, lacht Ariadne. “Kinderspel, zeker voor een Spin met Rode Dradenweven als kerncompetentie. Kom maar, lief muizenkindje. Mama spint even een paar mooie verhaallijntjes...”

35e94a32cd6a70396176236f63e9e077.jpg

De eerste draad: Showdown tussen twee zusjes

Ariadne’s eerste draadje hecht zich vast aan het eind van dit verhaal, met de mooie titel "De opkomst en ondergang van Queenie Canny (deel 2)."

Canny en Likky staan grommend, met gekromde klauwtjes tegenover elkaar. Likky,  goed doorvoed, had de eerste felle aanval van de sterk vermagerde Canny af kunnen weren, hoewel haar mousesuit er nu in rafels bij hangt, wat het machomannenmuizendeel van het dorp een niet onaardig inkijkje geeft in haar kroonjuwelen. Een aantal muizenvrouwtjes moet subiet de deegrol hanteren om hun brutaal starende muisgenootjes tot de orde te meppen. Beide zusjes trekken hun high heels uit en dan gaan de dames hakken met hun dameshakken. Snorromuis en Siewerd proberen tussenbeide te komen, maar moeten al snel afdruipen; tegen het geweld van deze furiën zijn zelfs zij niet opgewassen. Normaal hoor je daar als machoman een rotgevoel aan over te houden. Maar na een zo lange tijd vol van vrouwelijk schrikbewind raak je overal aan gewend. Dan kan dit er ook nog wel bij. Over de grond rolt een krijsende kluwen muizenvacht, muizenstaart, happende knaagtandjes, snijdende klauwtjes en hamerende hakjes. Afgerukte stukken kleding vliegen uit het rondtollende balletje muizen. Totdat het uiteindelijk tegen een muur tot stilstand komt en de twee muizenzusjes laat zien, zo naakt als bij hun geboorte, vol kale plekken, blauwe plekken, krassen, striemen, schaafwonden en bulten. Kortom, het is geen vrolijke aanblik, hoewel een aantal mannelijke muizen daar heel anders over denkt en dus door hun wederhelften naar huis wordt gestuurd om een koude douche te nemen en daarna het muizenholletje te schrobben. Wat ze schoorvoetend, maar volledig geïndoctrineerd doen.

d2e8bdc1c4daaadc0d4ec22697baead7.jpg

“Vuile verraadster!”, schreeuwt het ene zusje. “Monsterlijk sekreet!”, brult de andere. Voordat ze elkaar weer te lijf kunnen gaan grijpen Victor en Daniel in en trekken ze de kempkippen uit elkaar.  
“Ja, en wie is nou wie?”, roept fotomuis Karazmin gefrustreerd.  “Hun hele gezichten zitten onder de wondjes en krassen. Die schoonheidspukkeltjes zijn er bij beide muisjes afgescheurd!”
“Het zekere voor het onzekere nemen”, roept de wijze Theun. “Gewoon allebei naar het schavot en kop eraf! Pieter en ik hebben dat ding niet voor niks gebouwd!”
“Strak plan!”, roept Snorromuis luid. “Wraak voor die stinkweken die ik in die gore harington heb moeten doorbrengen. Ik ruik het verdorie nog!”
“Scheer die snor dan ook eens af”, zegt Veramuis geïrriteerd. “Snorren zijn zooooo 2013.”
“Maar Liesjemuis houdt er zo van”, mompelt Snorro beteuterd.
“Nee, hier komt niks van in”, klinkt het plotseling synchroon uit twee muizenkelen. Siewerd en Anerea kijken elkaar verschrikt aan. Zijn ze het plotseling eens? Een Girlpowermuis en een machomuis? Zal wel toeval wezen.
“Een DNA-test?”, oppert Anerea Zebramuis weifelend.
“Een logische reactie”, mijmert Siewerd, “Ware het niet dat de enige die in staat is die test uit te voeren, mijn jonge vriend Neerpenner, al enige tijd uit het dorp verdwenen lijkt te zijn. Bovendien, we hebben het hier wel over tweelingzusjes, ergo met misschien wel identiek DNA.” Knarsetandend moet Zebramuis hem, een MAN, gelijk geven.
“Als ik ook nog even tussenbeide mag komen”, klinkt het stemmetje van zusje en fotomuis Karazmin, “Victor en ik zijn er van overtuigd dat onze Candy rechts is en de valse koningin links.”
“Wat heeft politiek hier nou weer mee te maken?”, vraagt Victor niet begrijpend.
“RechtsPOTIG”, gromt Karzamin geïrriteerd.
“OK”, roept Pieter kordaat. “Laat ze een deegrol vangen en dan zien we het gelijk.”
“Ja hoor!”, roept Zebramuis, blij dat ze even het initiatief terug kan pakken en de natuurlijke orde kan herstellen. “Typisch de oplossing van een vent. Geef ze vooral een wapen! Nu zijn ze hulpeloos en dat wil ik graag zo houden!” Ze rukt twee gordijnen van hun rails en drapeert ze om de naakte lijfjes van de twee zusjes. Want in ons dorp houden we het wel een beetje netjes!

ac187971e92d8a0ceb5491e015e7d7b4.jpg

“Ik denk dat ik de perfecte oplossing weet”, zegt Siewerd en laat een betekenisvolle stilte vallen. Mooi, alle ogen zijn op hem gericht. De eerste stap richting herstel van de mannenmuizenmaatschappij kan beginnen. “Vertrouw me maar. We nemen beide dames mee naar het restaurant van mijn dochter Nyn. Daar wacht ze de beslissende test. Ik heb haar al ingeseind.” Hij ziet dat Anerea hem niet-begrijpend aankijkt, precies zoals gepland en dat ze dit niet wenst toe te geven, ook zoals voorzien. Snorromuis geeft hem een knipoog en steekt zijn duim omhoog. Mannencommunicatie. Superieur. Eén gebaar is voldoende. Dat is toch echt wat anders dan dat eeuwige: “Ja, nou en dan heb ik zelf toch zoiets van pffffffffff, dat geloof je toch niet en hoe is het mogelijk en pfffffff nou ja soms weet ik het ook niet meer. Of zo.
In Nyn’s restaurant is de tafel gedekt. En hoe. Chefkokkin Chrisrik heeft volledig uitgepakt en al haar topgerechten geserveerd. Een van de zusjes valt onmiddellijk aan en propt haar muizensnoetje helemaal vol. De andere eet letterlijke muizenhapjes met hele lange tanden. Ditmaal letterlijk én figuurlijk. Op subtiel gebaar van Siewerd gaat Snorromuis achter haar staan en aait over haar muizenbolletje. “Dit is onze vriendin Canny, geen twijfel mogelijk. We weten het toch? Canny lust bijna niks!”
Anerea’s muizensnoetje valt open van verbazing. Grommend van afgunst kijkt ze Siewerd aan en perst er een “Goed gedaan, slim van je” uit.
Toegeeflijk zegt hij: “Een mooie reactie, mijn vriendin. Wij moeten eens praten.” Zebramuis’ nekharen staan recht overeind als ze deze ultieme vrouwenuitspraak hoort uit de mond van een MACHO. Ze heeft hem duidelijk onderschat.

50fb2fadbf48b960b534edeb389b7795_medium.

Canny geniet van alle aandacht, aaitjes en kusjes die haar ten deel vallen. Likky kijkt beschaamd en betrapt en wacht het vreselijke oordeel af. De mannen schreeuwen bijna allemaal voor een harde en vernederende straf op het schavot. De dames, onder aanvoering van de altijd redelijke Weltevree en Dorina zien meer in een opvoedkundig traject. Siewerd en Snorromuis, ook weer geheel volgens planning, gunnen de “overwinning” aan de dames. Wijnmuis Daniel heeft de ultieme oplossing.
“Ze gaat met me mee naar Andelmuizië. De wijnoogst gaat beginnen. Ze zal zich rehabiliteren door het plukken van druiven en deze fijnstampen tot most. Ze gaat leren hoe goed het is om je centen te verdienen met eerlijke en noeste arbeid. In het zweet des aanschijns zal zij haar kaas verdienen!”
”Amen”, roept Aapmuis Bokita.
De zusjes kijken elkaar nog één laatste maal aan. Zien we het goed? Lijkt het erop dat Canny haar gevallen zuster wil vergeven? Of wacht ze haar tijd af en verzint zij een wraakactie die werkelijk met geen pen te beschrijven is en waarop schrijver dezes dus ook niet durft te speculeren? En Likky, zien we nou oprechte spijt? Of lispelt ze in de achtergrond van haar verziekte brein het beroemde zinnetje van Arnold Schwarzenmauser: “I’ll be back!”?
Non-verbale vrouwencommunicatie. Je weet het maar nooit!

 

51dc78efc038be739963ea96809139e5.jpg

De tweede draad: Gildor en Roosje

Ariadne hecht haar tweede draadje vast aan dit verslag van een feestelijke verjaardag, om dan even de toekomst in te schieten.

De stank van nasmeulend as slaat op zijn keel. De trieste en verbrande resten van wat eens een vijfsterrenresort in de Caraïben was, lijken hem beschuldigend aan te staren. Gildor laat zijn tranen vrijelijk lopen. Zijn hart is verscheurd door verdriet en doffe woede om zijn stommiteit om juist hier zijn muisgenote en zes kinderen achter te laten. Hij moest zo nodig de held spelen, in de oude rol van 009 kruipen. Om te merken dat zijn vroegere strijdmakkers het prima af konden zonder hem.  Zijn hele tocht was zinloos geweest, op die ene kleine opdracht na, die hij hier niet mocht vertellen. Schrijver dezes respecteert dat beroepsgeheim dan ook, maar bespeurt een klein rood draadje dat wapperend in de wind lijkt te leiden naar een andere verhaallijn. Maar dat komt later wel. We keren terug naar een muisje in opperste staat van zelfmedelijden. Zijn verjaardagsfeest was zo onverwacht en zo hartverwarmend mooi geweest. Maar toch, het feit dat Roosje hem niet eens een welkomstzoen had willen geven maar meteen ter zake kwam, dat voorspelde niet veel goeds. Ze had wat op haar muizenlever, dat was duidelijk. Hij had haar heel stoer en kordaat willen zeggen dat het nu eens afgelopen moest zijn met die onderhuidse spelletjes, maar die kans leek nu voorgoed verloren.
Een oude kraai, rommelend tussen het halfvergane keukenafval vertelt het hem. Een inval van slavenhalers. Alle muizen van het resort waren geboeid en geketend afgevoerd. Ja, ook dat stralende muizinnetje en haar zes kindjes.  Een maand geleden ongeveer. Van dat slavenschip ontbreekt elk spoor. Maar sinds een week of twee worden de zeeën hier geteisterd door een meedogenloze bende piraten. Het heeft dus geen enkele zin om ze te gaan zoeken, dat is je reinste zelfmoord. Gildor wuift het gevaar weg: een mannenmuis moet doen wat een mannenmuis moet doen!

66a7d44dcc71a670662a0239977c0b4d.jpg

“Schip ahoy” klinkt het vanaf de uitkijk in de mast. Gildor tuurt over de golven en ziet inderdaad een schip dat snel naderbij komt. Misschien hebben zij de informatie waar hij nu al twee weken naar op zoek is. Tot de tanden bewapend had hij een ongure bemanning gemonsterd en ze een schat in het vooruitzicht gesteld. Dat de ware schat bestond uit zijn vrouw en zes kindertjes, had hij wijselijk voor zich gehouden. De uiteindelijke afrekening, dat is iets van later zorg. Hij denkt nog even terug aan een van de vele nachten op hun mooie Italiaanse cruiseschip. Ze zouden als prins en prinses verder leven en zoals zij ergens had gelezen, dan horen daar ook zes kindertjes bij. Geen zesentwintig zoals Miesje het graag zag. En als zij eenmaal een plan in haar hoofdje had kon je op je kop gaan staan, het ging precies zoals zij het wilde.
“ ‘Ed ons! Het zijn pi’aten!”, klinkt het paniekerig vanaf de uitkijk. Het volgende moment vliegen de enterhaken over het schip en met luid geschreeuw wordt de boot overspoeld door een bende barbaarse types. Ze stinken ook. Behalve de aanvoerder, een gemaskerde vrouw. Die ruikt wel lekker.

d9e6020f7fa53c0a02f4ab5dafa27e0e_medium.

Ze richt haar zwaard op hem, maakt een lichte buiging en valt aan. In een flits ziet Gildor hoe zijn eigen bemanning, laffe ratten dat ze zijn, overboord springen en hem aan zijn lot overlaten. Die kunnen dus mooi piepen naar hun centen! De vrouwelijke kapitein wuift haar mannen weg, die een kring vormen waarbinnen het duel zich ontvouwt. Waarschijnlijk zijn laatste duel, constateert Gildor grimmig. Haar eerste aanval weert hij moeiteloos af; net als zij zijn riposte bijna achteloos terzijde slaat. De volgende minuten is het een wirwar van flitsend metaal, schijnaanvallen, attaques, weringen, de dodelijke dans van twee opponenten die beiden voor hun leven vechten. Gildor heeft het door: zij is sneller, leniger, jonger. Hij is sterker en vecht bovendien niet alleen voor zichzelf. Bijna heeft hij haar; ze staat met de rug tegen de grote mast, maar voordat hij kan toesteken, raakt zijn voet verstrikt in een touw. De mysterieuze kapitein maakt hier meteen gebruik van en slaat de sabel uit zijn hand. Hij sluit zijn ogen, wetend dat het nu afgelopen is. Een laatste blik op de mooie zonsondergang –wat is een zonsondergang op zee toch eigenlijk prachtig – en een laatste gedachte aan muisgenote en kinderen. Hij hoort haar zwaard zwiepen, maar voelt geen pijn. Verbaasd kijkt hij naar zijn shirt. Het zwaard van zijn opponente heeft er een grote ‘R’ in gekerfd. Van hoog boven in de mast klinkt gejoel. Hij ziet zes kleine muisjes die juichen. “Goed gedaan, mam!”, roept een van hen. Ze komen hem bekend voor, maar voordat hij goed kan kijken ziet hij dat de kapitein haar masker afrukt en haar weelderige lokken schudt. Met een grote glimlach van oortje tot oortje kijkt ze hem recht aan. “Dag schatje”, klinkt haar vrolijke stem. “Herken je me zo weer?”
Gildor stamelt: “Roosje....!?”

 

f3ef572b2af217666192c564d5e45c4d_medium.

De derde draad: Neerpenner en de Ring van Macht       

Ariadne's derde draad is een hele vreemde. Het hecht zich vast, ergens halverwege het verhaal  "De redding van het Plazillamuizendorp", maar ook gaat er een subtiel subdraadje naar het einde van De mysterieuze verdwijning van Infomuisje. En het zit ook nog vast aan het intermezzo uit De opkomst en ondergang van Queen Canny (deel 2), hoewel, enige tijd later, dat dan weer wel. Tja, je moet het maar verzinnen!

   
Hij schrikt er even van als zijn zusje Roosje zijn hoofdje overlaadt met muizenkusjes. Dat is hij niet gewend. Steekjes, trapjes, hapjes en scherpe nageltjes, daar is hij mee opgegroeid. Neerpennertje ondergaat het gespannen, maar langzaam ontspannen zijn staalkabeltjes van spieren en slaakt hij een verlegen zuchtje. Ze is speciaal overgekomen uit het resort om hem even moed in te spreken! Hem! Zwagermuis Gildor was hier al even, op een of andere geheime missie met 007 Pieter en 008 Gewoonieko. En gewoon niks vertellen…
“Lief broertje, ik begrijp het zo goed. Wat jij moest ondergaan bij koning Lachmesot is afschuwelijk. Ik snap zooo goed dat je boos bent en dat je wraak wilt nemen. Maar om je dorp te verraden aan die Wasbeer, dat kan toch niet, lieverdje van me.”
“Je moest eens weten hoe erg die stank was!”, snikt Neerpennert.
”Weet ik toch”, zegt zusje licht geïrriteerd. “Vroeger moest ik slapen naast een zatte muisgenoot die stinkend naar bier en kots ook nog eens de gasbel van Slochteren onder ons dekbed aan het nabouwen was. Nou, dat heb ik er vakkundig uitgetimmerd!” Neerpenner snapt dat hij nou niet moet proberen zijn echte lijden te gaan vergelijken met haar zogenaamde ontberingen. Die blik in haar oogjes voorspelt niet veel goeds.
”Ik wilde alleen maar serieus genomen worden. Ook eens de held te mogen spelen”, jammert hij.
”Weet ik toch, schatje. Voor ons ben je dat ook. Gillie, vertel het hem nou maar!”
Gildor schraapt zijn keel en zegt samenzweerderig: “Wat ik nu vertel, blijft tussen ons. Vanaf het begin zijn ik en mijn maten op zoek naar de Ring van Macht. Die mag niet in verkeerde handen vallen. We weten waar hij is, bij Muister G in huis. Jij moet hem omwisselen voor een nepring. Vervolgens moet jij hem brengen naar de plek waar het gesmeed is. Alleen daar kan het worden vernietigd. In Mount Etna, in het hart van het Imperium Wasberium.

b806b53147660f84dd3a3ea0c4838b89.jpg

“Maar waarom ik?”, vraagt Neerpennert verbaasd.
“Het zijn je eigen woorden. Niemand let op jou. Niemand neemt je serieus. Niemand kan vermoeden dat jij de Ware Held wordt van dit verhaal.”
Neerpennert glimt van trots. Mysterieusmuisje, zijn geliefde, straalt met haar oogjes. “Gaan wij op avontuur? Samen? Oh, wat romantisch!”
Gildor en Roosje hebben even een klein conflictje. Hij houdt voet bij stuk. Zij moet terug naar het resort, haar moederrol vervullen voor de kindertjes. Hij blijft nog even, om te zorgen dat alles in goede banen terechtkomt. Knarsetandend accepteert ze dit, maar maakt wel een volgende mentale notitie op haar nu ellenlange “Schat-wij-moeten-even-praten”-lijstje.
Het jatten en omruilen van de Ring is een peuleschilletje. Roosje heeft een romantisch diner geregeld tussen Karinamuis en Muister G. Het huis is leeg en Neerpenner heeft altijd een metaaldetector op zak. Hij wel. Hij gniffelt. Ze denken toch niet dat hij zo stom is om net zoals in elke clichématige Fantasy-roman een uitputtende reis te maken door talloze gevaarlijke landen?

Hoog boven de Middelmuizenlandse Zee cirkelt Flying Eagle, met op zijn rug Neerpennert en zijn liefje Mysterieusmuisje. Flying Eagle vond het geen enkel punt om ze te brengen. Onderweg verschalkte hij een paar sappige wasberen, dus zijn dag was weer goed. Mount Etna kwam in zicht. Mysterieusmuisje ging helemaal op in haar rol: zij had de jongste oogjes dus zij kon het beste zien wanneer de Ring gedropt moest worden. “Vijf, vier, drie, twee….één, bommen los”, piepte ze enthousiast. Neerpenner liet de Ring vallen. In de krater van Mount Etna. En hij had al zijn vingers nog! Een grote explosie en de taak was volbracht. De Ring van Macht was vernietigd en hij was de Held! Maar voordat hij zou terugkeren naar Plazillamuizendorp was er nog één ding dat wij wilde doen. “Zet koers naar het rijk van Lachmesot!” Een definitieve afrekening. Hij moest het weten wie hem verraden had, Miesje, of Siewerd.

67ed981aaa15449e2f56fc018f0d16e0_medium.

Hoog boven de weg naar de hoofdstad van Lachmesotje’s rijk cirkelt een adelaar. Beneden, op de weg, haast zich een eenzame wasbeer op een ossenkar, met onder een deken een geboeide en verklede muis. Flying Eagle heeft het gezien en ook dat die muis wel heel erg op Neerpenner lijkt. Daar moeten ze het hunne van weten. Met zijn machtige vleugels klapwiekt hij omlaag. De wasbeer vlucht krijsend weg en Mysteriesmuisje snijdt de boeien van de gevangen muis los. Wat schetst hun verbazing! Achter het masker van Neerpenner zien ze niemand minder dan een blozende Infomuisje.
“Dat vuile sekreet van een Fate!”, briest ze. “Ik zal haar! Mij als slavin verkopen aan die flatulerende stinkkoning!”
“Wraak nemen op Fate. En je wilt natuurlijk terug naar Siewerd”, zegt Neerpenner begrijpend.
”Ja, ik mis onze filosofische gesprekken. Hij zegt dat ik zo gegroeid ben!”
Neerpenner, hoewel hij niet weet of Siewerd de echte verrader is, ziet een mooie kans om hem een hak te zetten.
”Ach, Siewerd…hij noemt zichzelf een amateur-filosoof. Zijn eigen woorden. Maar deze jongen, die studéért Filosofie. Officieel en professioneel."
Infomuisje kijkt hem diep in de ogen. Het is alsof de schellen van de hare afvallen.
“En jij bent mijn held, mijn redder. Waarom zou ik teruggaan naar een oude filosoof als hier een veelbelovend jong blaadje voor mijn neusje staat? Maar die Fate dan..”
“Wraak nemen, ach waar leidt dat nou toe”, zegt Neerpennert nadenkend, terwijl hij verdrinkt in de mooie ogen van Infomuisje en zijn hartje steeds sneller begint te bonken. “Het is allemaal zo zinloos, weet je. Kunnen we niet beter een hedonistische filosofie aanhangen en vanaf nu genieten van het leven?”
“Een geweldig idee! Jij en ik samen, ons wacht een gouden toekomst. Zo’n adelaar, vliegt dat een beetje?”

d6d6dcbf5ec20a17440797397a0da238_medium.

Op de rug van de machtige Flying Eagle zweven een machomuisje en twee adorerende muizinnetjes een mooie zonsondergang tegemoet. Zonsondergangen vanuit de lucht, is er iets mooiers? Neerpennert voelt zich een échte Held en Macho. Een mooi en jong muizinnetje aan zijn ene zijde, een rijpe en prachtige filosofomuizin aan zijn andere. Waarom zou hij willen kiezen? Maar zien we het goed? Weer die vrouwelijke non-verbale communicatie. Mysterieusmuisje glimlacht, maar zou ze die oude taart van een indringster niet het liefst omlaag gooien? En Infomuisje, broedt zij op een plannetje om dat andere jonge en groene blaadje niet zo snel mogelijk te dumpen? Vrouwencommunicatie, je weet het maar nooit!

d2a7a211f0575ab6d2b853aa0c46edd1.jpg


Cliff kijkt verwachtingsvol naar Ariadne, die gestopt is met spinnen en vertellen.
“En wat nu”, vraagt hij weifelend.
“Nu ga jij voor mij een nieuwe set prooidiertjes regelen, ventje. Spinnen is hard werken en daar krijg je honger van. Doe je werk en mama vertelt je vanavond of morgen de rest wel.”
Cliff het Hangertje staat zuchtend op, op weg om zijn plicht te doen. Hij heeft geen keus.

 

Reacties (48) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een diepe buiging, man. Je hebt hier een ontzettende hoeveelheid werk verricht. Prachtig!
En vooral eindelijk ook weer eens waarheidsgetrouw :)
Diep respect man!
Dank je voor je mooie compliment!
Maar ik schrik van het feit dat ik waarheidsgetrouw was. Dat is namelijk ab-so-luut niet de bedoeling!
Ik ga maar weer eens wat verhaallijntjes omgooien in deel 2...
Hahahahaha :)
Waarheidsgetrouw :) Jongen, daar zat een flinke ondertoon van een knipoog in :)
Net zoals de verhalen: niet te serieus nemen ..... .
Ik deel plaagstootjes uit en die ontvang ik ook weer met veel plezier .... .
GE-WEL-DIG! Hoe krijg je het allemaal weer rechtgebreid, nou zo dus. Heb genoten en wacht in spanning op deel 2 :-))
Ik ben zo blij dat Miesje dit dorp heeft geschapen. Ik kan hier helemaal los gaan en mijn "innerlijke mafkees" alle ruimte geven!
Het leest heerlijk weg jouw innerlijke mafkees, laat hem vooral zijn gang gaan :-))
Ik het eens met Siewerd? Een MAN? waar is er iets misgegaan? Ik ben het bij voorbaat nooit eens met welke man dan ook. ( Behalve in het onvoorstelbare geval dat hij gelijk heeft dan). Leve Adriane die alles aan elkaar heeft gebonden. Ik heb ontzettend genoten en het met een grote grijns gelezen.
In deel 2 ga ik met jouw karakter nog een stuk verder! ;-)
Ik ben bijzonder nieuwsgierig als ik maar niet teveel wordt lastig gevallen :)
Over een ding zijn we het wel eens :)
Waar is het mis gegaan dat ik het eens ben met een vrouw?
En je weet: ik heb altijd gelijk en anders schrijf ik wel zo dat ik gelijk heb :)
Hey! Dat is al de tweede overeenkomst die we hebben ... .
Gildor kan het dan ook wel waarheidsgetrouw neerzetten .....
:-)
Waar is het verhaallijntje van die dekselse fotomuis nou? Ik ben benieuwd wat er in die hersenpan omgaat. :-)
Maar ik heb genoten!
Wat in het vat zit, verzuurt niet. En ook het principe: safe the best for last! :-)
"Zingt het lied: 'De feniks rijst altijd uit het as' "
Wat een prachtige rol heb je voor me gekozen, Gildor! Eindelijk is de tijd der vernederingen voorbij, en ziet het muizendom zoals ik écht ben. Een dappere muis die geen respect heeft voor de verhalentradities, (Toen je mij liet afgeven op al die verplichte reizen in de fantasy verhalen, wist ik het even niet meer waar ik het had), en die zich niet per se beperkt tot slechts een voorbeeld van vrouwelijk schoon.
Nou, nou...
En de rest heb je ook vakkundig verweefd. Man, je kan schrijven. Ariadne is een geweldige vondst. En de muizen zijn weer eens goed getypeerd, vooral de eeuwige verschillen tussen man en vrouw.
Gildor, je hebt de wanorde uit het epos verdreven en gezorgd voor een mooie overzichtelijkheid. Respect!
Ik kijk al uit naar het tweede deel.
Even over je reactie op P1eter, Tim zou het kunnen gebruiken als een aanbeveling. Ik ben het er helemaal mee eens. :)
**kiest voor de versnelde procedure bij de Kamer van Koophandel en bijt op haar muizentongetje om verder geen woord te zeggen**
Ben je toevallig niet op de verkeerde pagina? ;)
En ik zou niet weten waar een doorgewinterde zoetgevooisde waterzooipirate als jij zo van schrikt dat je op je tong moet bijten. :)
**Begrijpt de hint en sluipt naar de andere pagina. ;) **
Tja, buiten het feit om dat ik niet echt controle lijk te hebben over de rol die mij toebedeeld wordt, lijk ik niet echt schrikachtig te zijn. Gelukkig was het ook niet van de schrik dat ik beet, maar meer om jou niet opnieuw van je pas verkregen troon te stoten. Wat ben ik toch een lieve zus!
Het verhaal van de verkeerde pagina ontgaat me, maar ik hoef ook niet al jullie familieperikelen te weten.
Het punt is, welke rol we je ook toebedelen, je weet het altijd naar je eigen hand te zetten, dus de combinatie "controle" en "lijken" is correcter dan je op het eerste gezicht lees. Daarom benadruk ik het even.
Ja, vandaag was je een lieve zus! En morgen?
Leuk geschreven, graag gelezen...
In deel 2 kom jij uitgebreid in de spotlichten! ;-)
Huh... na die 'mooie' rol in dit stuk, houd ik mijn hart al vast voor het volgende... :-)
Romantiek...veel romantiek! :-)
Romantiek zie ik wel zitten ;-))
Zo, dat was een compleet, verhelderend boek! Blijft prachtig om te lezen.
Deel 2 staat in de steigers. Zoiets als dit, een soap met meerdere gekke schrijvers, heb ik op een andere site nog niet meegemaakt. We zijn echt uniek hier...