x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Spreuk der Spreuken (the end)

Door Wasbeer gepubliceerd op Monday 10 February 20:08

Het vervolg op

http://schrijfopdrachten-van-doortje.plazilla.com/de-spreuk-der-spreuken-wasbeer

Speciaal op verzoek van Anerea is het slot herschreven, want eigenlijk had het slecht moeten aflopen met de elf.

 

De dreigende paarse bergen zijn er nog steeds, de twee manen staan nog aan de hemel en de gouden ketting ligt nog steeds te glanzen in hun koele licht. Maar het elfje lijkt uit het beeld te zijn verdwenen. Maar een nadere blik toont dat ze een sigaretje (menthol) zit te roken, geleund tegen de rots. Inmiddels heeft ze zich omgekleed en draagt ze een slobbertrui en spijkerbroek. Zo'n dun doorschijnend jurkje is dan wel sexy, maar je hebt er niet veel aan zodra het wat kouder is geworden. De gedachte aan haar toekomstige eigenaar kan haar ook niet echt verwarmen, omdat die nog volkomen onbekend is op dit moment. De manen kijken een beetje teleurgesteld en dat zal misschien ook voor de lezer gelden, maar wees gerust. Het is nog steeds een lekker ding en ze zal vast nog wel wat zinnen gaan prikkelen, voordat die verhaal helemaal is verteld. Maar alleen in de wereld van reclame blijven vrouwen 24 uur per dag hetzelfde. En al gaat dit verhaal met name over die wereld, toch neemt zij er maar even het gemak van.

 

'It's the real thing' verklaarde de draak trots. “dat is de Spreuk der Spreuken' Wasberus noch zwarte schaduw waren echt topper op het gebied van toverspreuken, zeg maar iets boven gemiddeld, maar hier keken ze toch even van op. Zelfs de meest eenvoudige spreuk had toch wel een grotere lengte en de letters x y en q waren gewoon verplicht. 'Het is gewoon reclame' verduidelijkte de draak die de domme uitdrukking op hun gezichten wel had gezien. (die van Wasberus dan, Schaduw heeft immers geen gezicht). ''Deze werd gebuikt op een planeet die aarde heet om een soort bruin suikerwatertje mee te verkopen en dat was een mega succes. Maar je kunt het natuurlijk overal voor toepassen. Echt de Spreuk der Spreuken. Even Apeldoorn bellen, werkt op deze planeet toch minder omdat we immers  hier geen Apeldoorn kennen' Het was wel duidelijk dat onze helden nu echt geen idee meer hadden, wat ze hiervan moesten vinden. Maar Wasberus had inmiddels de spreuk genoteerd in zijn opschrijfboekje en Zwarte Schaduw vertrouwde op zijn goede geheugen. Dat laatste was niet echt verstandig want dat had wel vaker tot problemen geleid, maar dat is weer een heel ander verhaal. Inmiddels herinnerde de draak zich dat het toch wel een behoorlijke tijd geleden was sinds ze had gegeten. 'Blijven de heren eten? vroeg ze draaklief terwijl  ze haar enorme lijf strategisch tussen onze helden en de uitgang had geplaatst.

 

'Wat kunnen we nu doen met die 'Spreuk der Spreuken' vroeg Piet jr. aan de oude ork die zijn vader beweerde te zijn, Bij orks weet je dat nooit, want die houden er wel een bijzonder bizar liefdesleven op na. Geen wonder , de vrouwen zijn even lelijk als de mannen, dus daar kunt u zich wel bij iets voorstellen. Het licht bleef in ieder geval nooit aan. 'Verkopen natuurlijk, sukkel' snauwde Piet sr. die zich moest bedwingen om zijn zoon (?) geen draai om de oren te geven. Alleen met het verkopen van waardeloze producten tegen een veel te hoge prijs kun je echt rijk worden hier. En daar is reclame voor nodig. Vergeet dat toveren en oplichten nu maar, als we straks die reclame slogan binnen hebben worden we rijker dan jij je kunt voorstellen. En op een dag in de heel verre toekomst is dit hele imperium van jou'. Piet jr zuchtte even, dat idee leek hem eigenlijk niet veel te doen. Hij had wel eens het idee dat hij in een verkeerd lichaam geboren was, in zijn geest zag hij zichzelf wel een als een knap elfje. Die kwaal komt veel voor onder orks, ook niet echt verbazend natuurlijk. Zijn vader schudde slechts zijn lelijke hoofd.

 

We gaan terug naar het drakenhol. Wasberus en Schaduw begrepen heel goed wat het hoofdbestanddeel van de drakenmaaltijd diende te worden. Zo dom waren ze ook weer niet. Wasberus prevelde snel een verdwijntruc en warempel die werkte ook nog. Dat wil zeggen het verdwijnen lukte probleemloos. Het opduiken was wat minder geslaagd. Dat gebeurde namelijk in de badkamer van de extreem mooie dochter van de burgemeester. Die stond bekend om zijn slechte humeur. Zijn enige poging op het gebied van humor bestond er uit dat hij tegen misdadigers die op zijn bevel moesten worden onthoofd altijd opmerkte: 'Nu wel je hoofd even erbij houden, kerel'. Daar kon hij dan weer hartelijk om lachen, maar daarmee was hij dan weer de enige. Totdat de straf op het niet lachen ook op onthoofding kwam te staan. Sindsdien had iedereen dolle pret zodra het weer zover was, dat spreekt. Maar goed de burgemeester was bijzonder trots op zijn mooie dochter en wie er ook maar een verkeerde blik op haar wierp, kon er verzekerd van zijn dat hij ook voor een hoop gelach zou gaan zorgen in het dorp. En daar verscheen Wasberus tegenover die jongedame, juist op het moment dat zij met haar teen voelde in hoeverre het water op de juiste temperatuur was. Het zal niemand verbazen dat ze dit niet gekleed deed. Eerlijk is eerlijk, Wasberus was een heer en nadat hij zich een goed beeld had gevormd van wat daar zo verleidlijk werd tentoongesteld, keek hij vervolgens beschaafd de andere kant op. Juist daardoor kreeg hij via een spiegel een zeer goed zicht op de achterzijde van de knappe dame. Maar dat kon hem niet verweten worden natuurlijk. Indien Wasberus nu een knappe verschijning was geweest, zou het misschien anders zijn afgelopen, maar de gil van de schone dame maakt wel duidelijk dat zij niet onder de indruk was van onze held. De burgemeester begon al op de deur te bonken en riep om zijn bewakers.

 

Toen Wasberus met een plof was verdwenen, had de schaduw van die gelegenheid gebruikt gemaakt om snel weg te glippen langs de verbaasde draak. Natuurlijk kende hij ook wel verdwijntrucs, maar zijn geheugen had hem op het meest noodzakelijke moment weer eens in de steek gelaten. Hij sprong op zijn zwarte sportfiets en raakte met zijn edele delen vol de stang, omdat hij de sprong verkeerd had getimed. Nu mochten die delen wel onzichtbaar zijn, maar pijn deed het even goed en hij jankte dan ook de hele rit bergafwaarts. Dat kwam zijn reputatie als afschrikwekkend dan wel weer ten goede, want stelt u zich maar eens een zwarte schaduw voor die jankend op een sportfiets de berg af komt snellen.

 

De rest van het verhaal is snel verteld. Zwarte schaduw leverde Spreuk der Spreuken af bij Piet, die daarop rijker werd dan een ork zich kon voorstellen. De mand werd juwelen werd gebruikt om Wasberus te redden van onthoofding. Wel in de laatste seconde voordat de bijl viel, want zo hoort dat in een spannend verhaal. En de elf dan zult u zich afvragen? Die wordt speciaal voor Anerea  er nog even bijgehaald. Inmiddels zult u al wel begrepen hebben dat haar naam Fate was. Het was immers haar lot om als prijs te dienen voor het grote spel. Eigenlijk was zij nu bestemd voor de Zwarte schaduw. Maar die had na zijn fietsongelukje even geen zin meer in het botvieren van zijn vreselijke lusten op haar. Wasberus en Fate werden vreselijk verliefd op elkaar en leefden nog lang en romantisch. De zwarte schaduw had hier  geen bezwaar tegen en werd een goede vriend van de familie. Maar ze zouden nog veel avonturen beleven, dit drietal maar misschien daarover later meer,

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijke vertelling.
Je hebt een heerlijke fantasie
weer graag gelezen!
Op het ogenblik gaat het gewoon erg makkelijk. Zelfvertrouwen van een nieuweling.
dank je
Zal ik mevrouw Wasbeer toch maar inlichten vriend?
De laatste keer dat ik jou zag, was je me nog achter mijn oor aan het kriebelen. Ook een beetje wispelturig zal ik maar zeggen. Hé,denkend .... aan zebramuisjes ( of Janna), dat is een optie natuurlijk ;)
Nee niet wispelturig, ik heb het toch ook niet over jou en mij maar over Fate en jou?-:)
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Ach, je weet toch hoe veranderlijk ik ben;)
Waauwww. Ik heb genoten, een prachtig verhaal.
Een paar mooie vrouwen in een verhaal doen het altijd goed
Ik weet het;-)
Hahaha: het licht bleef in ieder geval nooit aan. Heerlijk geschreven!
Dank je
Hahaha: het licht bleef in ieder geval nooit aan. Heerlijk geschreven!
Dank je. Maar even snel afronden dacht ik voor dat het weer weg is
xxx