'Even losgaan', zei ze me nog.

Door LadyDi gepubliceerd op Tuesday 28 January 19:29

Irene zwaait me nog lachend na, in haar haast om weg te komen. “Veel plezier hè?”

Ik naar een feest, alsof mijn kop ernaar staat? Zij huppelt lekker van het één in het ander, maar zo ben ik niet. Na mijn relatie met Sjaak heb ik het er echt mee gehad; hem had ik ook ontmoet op een feestje. In het begin is alles leuk, tot je de man van je dromen beter leert kennen, dan zit je vervolgens maandenlang in een hoekje met een stukgeslagen hart.

 “Je moet wat gemakkelijker in het leven staan”, zegt Irene me telkens. Yah, right!
Ik bekijk het kostuum dat zij heeft achtergelaten. Het is best mooie stof, dat moet ik toegeven. Ze heeft smaak, ook dat moet ik toegeven. We hebben dezelfde maat dus we wisselen vaak kleding aan elkaar uit. Tot een jaar geleden gingen we vaak uit en inderdaad, toen was ik ook niet vies van een flirt en avontuurtje, doch zonder de grenzen van het fatsoen te overschrijden. Hoe kom ik zo verbitterd? Moet ik inderdaad het roer maar weer omgooien?

c1ead45445f1aa727ce15266b1cda50d_medium.

Ik pak de uitnodiging en ik zie wat het thema is: ‘Piratenfeest’.
 

Ik heb alle films gezien van de Pirates of the Caribbean en mijn hart begint sneller te kloppen. Johnny27b900b6f76b7df29b590018e1fc32c7.jpg Depp is een hartenbreker eerste klas en ook mijn hart heeft hij geraakt. Hij is gewoon te sexy voor woorden… damn!  Irene heeft ook alle films gezien als ik naar de outfit kijk. Een zeemeerminnenkostuum zeg! Heb ik dat lef? Of beter gezegd: Kan ik dat lef, wat ik ooit had, weer naar boven halen in die gefrustreerde mind van mij? De stof, de glans…

da326c317b8de4188be31d49604fdab2.jpg

 

 

 

 

 

 

Ik loop naar de spiegel die boven in mijn slaapkamer hangt en ik trek het kostuum aan.

Ik draai naar links en ik draai naar rechts.
Mijn gevormde lichaam mag er nog steeds zijn. Mijn taille, borsten, heupen… ach, ik zie er nog helemaal niet verkeerd uit. De pruik die ze erbij gekocht heeft laat mijn gelaatskleur prachtig uitkomen bij mijn iets te dik aangebrachte make-up. Ik schuif mijn lade open en haal daar het maskertje uit dat ik al eerder gedragen heb. Anonimiteit is een verlaging in mijn drempel om te gaan. Ga ik dus?

0f37d424ec710bd3769951b438e66839_medium.

6f86647875d0714aa7628b03d0a3b6b2.jpg

Kom op muts, je ziet er geweldig uit!

Ja, ik ga! Wat kan mij het schelen? Niemand herkent me en het zal me inderdaad goed doen om mijn haar weer eens los te gooien tussen al die piraten. Mijn ultieme kans om de boel weer eens om te turnen tot iets positiefs.

 

Mijn hart klopt als een bezetene!

 

 

“Gaat u naar een galabal?” vraagt de taxichauffeur.
Heeft die man bitterballen in zijn ogen? Ik heb duidelijk flipflappers aan die een vin voorstellen. Ik heb nooit een rode loper gezien waar de dames met flappers lopen. Wellicht keek de bal gehakt alleen naar mijn decolleté die op het moment van instappen duidelijk niets te raden overliet. Hij zal ook wel getrouwd zijn en een schare van kinderen achter zich hebben. Dergelijke afgestompte zaadstengels kijken dan alleen maar naar de lichaamsdelen van andere vrouwen.

Oh nee, we zouden positief gaan worden!
“Het is een themafeest en het thema is piraten”, zeg ik beleefd.
“Lopen er dan dames zoals u op een piratenschip?” 
“Nee, maar die zwemmen wel in het water waar dat schip in vaart. Heeft u de films niet gezien van Johnny Depp?” Eigenlijk heb ik helemaal geen zin in een discussie met die knakker, alsof ik verantwoording aan hem moet afleggen?
“Als ik piraat zou zijn dan zou ik u wel in mijn netje willen vangen.” Is het bij de wet verboden om iemand met een zwarte halsketting te kelen? Ik denk het wel.
“Brengt u mijn maar gewoon naar dat adres alstublieft”, weet ik geforceerd uit te brengen met een duidelijke ondertoon.

0c7a09f1ef4becf9fb3fc87f51146f29.jpg

Ik reken af en ik stap uit.
Als ik weg wil lopen, ga ik bijna op mijn plaat. Mijn flapper zit tussen de deur! Kolere, ook dat nog! Zit die verveel daar nou te lachen in die taxi? Ik verbouw hem… Pissig gooi ik voor de tweede keer die rotdeur dicht, dit keer zonder delen van mijn kostuum ertussen. Op de achtergrond hoor ik nog een geproest, alsof hij nog nooit een gestreste zeemeermin heeft gezien.

De ingang van de feestlocatie is prachtig verbouwd tot een boegbeeld van een piratenschip. Een zeemeermin prijkt glorieus boven de deur. Ik zie er duidelijk beter uit dan die troel! Mijn zelfvertrouwen neemt toe, ik zal met mijn outfit niet miskleunen.

Ik krijg een gelig welkomstdrankje aangereikt in een glas met zeewier eromheen. Niets is aan het toeval overgelaten, de hele entourage is zeer indrukwekkend. Tot mijn grote verrassing en verrukking zie ik dat de band is vermomd in de cast van The Pirates of de Caribbean. Yes! Ik voel mij thuis! Laat nu alles maar op me afkomen! Met een brede glimlach geniet ik van alles wat ik zie en ik val van de ene in de andere verbazing. De muren zijn helemaal beschilderd als de binnenkant van een ruig schip en daarop prijken onderdelen, zoals een anker en vaten rum. Een mast is opgehangen aan het plafond en aan beide zijden zijn zeilen met dik scheepstouw, draperend naar de zijkanten gewerkt. Het mag wat kosten! Hier is een team aan het werk geweest dat wellicht zelf dertig jaar gevaren heeft op verre wateren. De kleuren zijn zo uitgebalanceerd dat ik mij werkelijk op het schip waan van Jack Sparrow en zijn kornuiten. Ik trek mijn decolleté nog even in fatsoen en ik check in mijn minuscule spiegeltje mijn bloedrode lippenstift.  

Een tikje op mijn schouder haalt mij uit de extase en ik draai mij om.
Wellicht had die persoon beter eerst even langs mij kunnen lopen zodat ik aan zijn vermomming had kunnen wennen, nu heb ik het gevoel dat ik onder 220 volt word gezet. Ik laat pardoes mijn prachtige glas wodka jus d’orange uit mijn handen vallen die vervolgens in duizend stukjes uit elkaar spat op de stenen vloer. Mijn blote tenen plakken meteen aan elkaar en mijn flappers plakken weer aan die blote tenen.

6662741d2531bd284a730a7662ec6b9d.jpg

“Sorry dat ik je zo liet schrikken."
- hoor ik een warme stem zeggen die uit een chaos van tentakels komt. “Ach, ik moet overal even aan wennen en dit was net een beetje teveel van het goede”, antwoord ik verstrooid. In het fantastische masker zie ik een stel felblauwe Robert Redford-ogen die glanzend naar me kijken. “Ha ha, sorry hoor schoonheid. Kom, ik zal die boel even schoonmaken en een nieuw glaasje voor je regelen.” Zijn handen en het natte doekje voel ik langs mijn voeten gaan en een rilling over mijn rug laat me bijna wankelen. Zelfs mijn ragfijne open schoentjes maakt hij zorgvuldig schoon. Nooit eerder heb ik zo’n erotisch gevoel gehad van mannenhanden die mijn voeten betastten en ik probeer mijn ademhaling onder controle te houden. Doe even normaal zeg, is het zo lang geleden dat je aangeraakt bent door een man? JA!

“Ik ben blij dat je bent gekomen Irene.”
Irene? Denkt hij dat ik Irene ben? Is hij een vriend van Irene en heeft zij hem dat kostuum laten zien? Dat moet wel. Ik besluit het hier maar bij te laten.
“Maar je weet dat ik hoopte dat je Mariska hier naartoe had kunnen lokken.”

Ik lach schaapachtig en geef mezelf de tijd om dit te begrijpen. Wie zit er in dat afschuwelijke pak dat zich vormt tot dit vloekend geheel? Mijn hersenen werken zo snel dat ik vrees voor kortsluiting. Wie is hij en waar kent hij mij van? Ik herpak mijzelf en ik besluit om hier met een eindeloos geduld achter zien te komen. Zulke blauwe ogen zou ik mijn hele leven nooit vergeten zijn.

“Tja vriend, je zou natuurlijk ook zelf eens actie kunnen ondernemen naar Maris. Zo verlegen ben je niet en ze bijt niet hoor!” Ik kijk hem verwachtingsvol aan hoe mijn strategie uitpakt.

“Nee niet verlegen maar wel kritisch. En ik pas ervoor om meteen een blauwtje te lopen, ze heeft immers genoeg meegemaakt dus ik verwacht niet dat ze meteen in mijn armen valt. Vroeger was ze anders, dat weet ik maar toen zat ik zelf nog in een relatie.”

Ik word door de feestdrukte ferm opzij geduwd en wederom gutst mijn drankje over de rand.d95ce3e7d6318e97b2a0d8d07fd24441.jpg

"Hey Sjoerd, wat fijn dat ik je hier zie lieverd.”

Een brutale snollebol in een extreem kort piratenjurkje verstoort mijn research naar dit mysterieuze monstertype. Eigenlijk ben ik dermate geïntrigeerd naar hem dat ik dit niet wil laten vergallen door de eerste de beste piratenmeid maar ik besluit om zijn reactie even af te wachten.

“Gloria, zie je niet dat je zeemeermin Irene bijna de zee induwt?”

“Nou, ze kan toch zwemmen met dat belachelijke pak van haar? Haha”

“Gloria, voorlopig blijf je met je natte string bijna aan mijn outfit hangen dus als je jezelf weer naar die grijpgrage dronken zeerotten wilt begeven, zou ik je zeer erkentelijk zijn.” Sjoerd keek er venijnig bij en Gloria droop beledigd af.

 

De man van mijn dromen! Wow!
Hij ziet er niet uit, maar wat zit er onder dat pak? De psycholoog in mij komt naar boven. Een lelijke vent zou zich toch niet in zo’n afzichtelijk kostuum hijsen? Daar is een man voor nodig met karakter, charisma en zelfvertrouwen. Hij hoeft het niet te hebben van een Sparrow-outfit om indruk te maken, en naar aanleiding van de benadering van snol Gloria mag ik ook aannemen dat hij er smakelijk uitziet. Hij heeft mijn aandacht!

“Je mag Gloria niet zo denk ik?”
“Irene, laten we het niet hebben over haar, ze is het niet waard. Wil je nog iets drinken?”
De hele avond vermaken wij ons met elkaar in het feestgewoel. Het is half drie en de eerste gasten verlaten de tent.

“Sjoerd, zou je dit even vast willen houden, mijn haar knelt nogal.”

Ik doe mijn masker af en geef dit in zijn handen. Verbouwereerd kijkt hij mij aan.

“Mariska?”

 

Ik denk dat ik Irene maar een bedankje stuur.

 

 

 

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit is een leuk feestje! Knap gedaan;lekker sappig geschreven
Dit is een leuk feestje! Knap gedaan;lekker sappig geschreven
Geweldig! graag gelezen
Geweldig! graag gelezen
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen!