Even een tussenDoortje

Door Doortje2 gepubliceerd op Saturday 28 December 09:55

Even een tussendoortje

 

Plazilla is heerlijk, dat staat buiten kijf. Toch heb ik over mijn eigen inbreng mijn twijfels. Moet ik het roer omgooien?

Per week besteed ik ongeveer 20-30 uur aan de schrijfopdrachten.
Dit is een optelling van diverse ‘werkzaamheden’. Uiteraard voel ik mijzelf verplicht om alle ingezonden verhalen te lezen en hierop te reageren. Daarnaast is het zo, dat als ik een nieuwe opdracht plaats, dat de volgende opdracht al in mijn hoofd broeit. Het juryrapport krijg ik in drie delen van de juryleden maar het moet nog wel worden samengevoegd met bijbehorende linken naar de genoemde verhalen. Ook hun profielfoto’s horen erbij. Dit is een klus die ik zelf op mijn schouders heb gelegd, ik voer het met groot plezier uit.

Toch… soms heb ik er een dubbel gevoel bij.
Tijdens het lezen van de inzendingen kom ik uiteraard ook andere verhalen en gedichten tegen, die ik meteen ook lees. Nog steeds met veel plezier, niets is immers verplicht. Als ik naar mijn eigen cijfers kijk dan verbaas ik mij. Ik ben ‘lid’ vanaf de Xead-tijd dus de oude artikelen staan er nog uit die tijd. Per 15 augustus ben ik weer op Plazilla terug gekomen, en toen stond mijn ‘reactie-teller’ en ‘beoordelingsteller’ op 0. Als ik nu kijk?
Doortje2 heeft 228 pagina's geschreven, 9070 reacties geplaatst en 1227 pagina's beoordeeld. Best wel veel toch? In 4,5 maanden tijd? Terwijl ik in de Plazilla-tijd slechts zo'n 50 publicaties heb?

Hoe is het mogelijk dat, als ik bij een ander kijk, dat zij zomaar 500 artikelen geschreven hebben, 1200 reacties hebben geplaatst, en 300 artikelen hebben beoordeeld, en dat hun teller nooit op 0 heeft gestaan omdat dit getallen zijn uit de Plazilla-tijd? En dit is gewoon een fictief voorbeeld, ik zie veel extremere getallenrijtjes voorbij komen. Is een ander egoïstischer of sla ik door in sociaal zijn? Geen idee.

Het probleem voor mij ligt hier:
Ik Lees en reageer en ik heb niet de tijd dat ik zelf schrijf.

Kijk, als ik een opdracht in elkaar zet, dan ben ik ook aan het schrijven, zou je zeggen. Dat is niet helemaal waar… Natuurlijk is het wel een uiting van mijn fantasie maar toch ligt het anders. Mijn eigen schrijfstijl is hierin behoorlijk aan banden gelegd omdat het enigszins zakelijk is opgezet. Er is immers geen ruimte voor mijn eigen mening of gevoelens.

En nu ga ik vervelend doen…
Hoe ongelooflijk frustrerend is het, als ik ergens reageer, en de schrijver is het niet met mij eens, dat ik een ‘juf’ genoemd word, of de opmerking krijg dat ik zou vinden dat Plazilla van mij zou zijn? Laat duidelijk zijn dat ik mij totaal niet verheven voel ten opzichte van andere schrijvers omdat ik opdrachten plaats! Ik ben geen letterkundige en niet de beste schrijver! Als ik iets lees bij een ander, dan heb ik daar gewoon een persoonlijke mening over, zoals iedereen dat heeft, en niet vanuit een bepaalde andere positie. Als ik dan ook nog eens het bovenstaande probleem hiernaast leg, dan heb ik momenten van ontploffingsgevaar. Doe het dan lekker zelf! Ga zelf maar 20-30 uur per week werken voor de kat zijn viool! Ik ben ook maar een mens!

Zo, die ben ik kwijt. Hoe duidelijk kun je het maken?
Bovenstaande uitval lucht op. Uiteraard doe ik het pakket schrijfopdrachten niet alleen, de juryleden zijn ook heel veel tijd kwijt met lezen en beoordelen, dat terzijde.

Nu ga je wellicht zeggen: ‘Nou, kap er dan mee!’
Nee, dat wil ik (nog) niet.
Maar ik ga wel tijd creëren om zelf ook weer te schrijven. Dit betekent dus dat ik minder op anderen ga reageren.  

 

Ik neem koffie!
Jij ook een bakkie?

 

Note: bovenstaand verhaal heb ik er binnen 10 minuten uitgekotst, schrijffouten en dubieuze zinsopbouwen zullen me een worst zijn.

Reacties (58) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik besef maar al te goed dat jij hier heel veel werk insteekt en dat wordt door de meesten sterk gewaardeerd.
Dat er zijn die alleen reacties geven en liefst negatieve... trek je dat niet aan lieverd. Mijn moeder zei altijd "wie niets doet .. niets verkeerd kan doen ".. en ja hoge bomen vangen meer wind hé..
Door jouw opdrachten heb ik hier al prachtige verhalen gelezen en ik hoop er nog veel te lezen.
Sorry als ik nog niet meeschreef maar : het kwam er nog niet van ... of de muze was er niet ... of de tijd ontbrak ... of ik dacht het niet goed te kunnen ...
Excuses? misschien ... maar ik zeg nooit .. "NOOIT"
En misschien de goede raad opvolgen zodat je zelf ook nog kan schrijven ... MET een tasje koffie en appeltaart ..:-)
Ik besef maar al te goed dat jij hier heel veel werk insteekt en dat wordt door de meesten sterk gewaardeerd.
Dat er zijn die alleen reacties geven en liefst negatieve... trek je dat niet aan lieverd. Mijn moeder zei altijd "wie niets doet .. niets verkeerd kan doen ".. en ja hoge bomen vangen meer wind hé..
Door jouw opdrachten heb ik hier al prachtige verhalen gelezen en ik hoop er nog veel te lezen.
Sorry als ik nog niet meeschreef maar : het kwam er nog niet van ... of de muze was er niet ... of de tijd ontbrak ... of ik dacht het niet goed te kunnen ...
Excuses? misschien ... maar ik zeg nooit .. "NOOIT"
En misschien de goede raad opvolgen zodat je zelf ook nog kan schrijven ... MET een tasje koffie en appeltaart ..:-)
Wat jammer van die negatieve reacties. Ik kijk altijd elke week uit naar je schrijfopdrachten en de verhalen die daar uit vloeien.
Wat jammer van die negatieve reacties. Ik kijk altijd elke week uit naar je schrijfopdrachten en de verhalen die daar uit vloeien.
Dikke Knuffel, je bent een kanjer, nooit vergeten hoor ! XXX en de koffie was lekker, meis goede dingen worden meestal maar weinig benoemd, die ZIJN gewoon GOED !
Je schrijfopdrachten zijn geweldig, dank daarvoor, geeft leuke verhalen en artikelen.
XxX
Dikke Knuffel, je bent een kanjer, nooit vergeten hoor ! XXX en de koffie was lekker, meis goede dingen worden meestal maar weinig benoemd, die ZIJN gewoon GOED !
Je schrijfopdrachten zijn geweldig, dank daarvoor, geeft leuke verhalen en artikelen.
XxX
Even een overdenking bij je Koffie en appeltaart
Wat vind je zelf nu het meeste waard
Je eigen blijven en niet ije anders voordoen
je veters vastknopen of lopen naast je schoen
zeggen wat je op je hart hebt en eerlijk zijn
of een huichelaar geniepig en klein
het hart op de tong hebben en je gevoel weergeven
of in een schijnwereld leven
Laten ze je een juf noemen dat is een compliment
dromen over een juffrouw doet toch menig vent
Jij bent er een van de oude garde hier
en geeft ons veel schrijfplezier
Jij met je badeendjes op een rij
dreef ons menig keer tot schrijverij
Dus lieve Door blijf wie je bent
denk niet dat de Wolf ooit aan een andere Doortje went