Een hemels sprookje

Door Berna gepubliceerd op Monday 09 December 12:34

Kleur en lichtvol is de tunnel. Daar ziet zij Petrus bij de poort staan en als een veertje passeert zij hem blij en gelukkig, via de poort die voor haar open staat. Dierbaren zonder gezicht staan haar op te wachten en een intens gevoel van geluk overmand haar.

Haar ogen zoeken ondertussen naar wat haar geliefde op aarde is geweest.

Zij kan hem niet direct ontdekken en heel even schokt haar hart. Hij zal hier toch wel goed aangekomen zijn?

Haar blijdschap wordt voor een fractie van een seconde gedempt. Was dan alles voor niets geweest? Was zij voor niets uit het leven op aarde gestapt?

Laat het niet waar zijn, wilde zij schreeuwen, maar zij had haar stem achtergelaten.

Zij vloog verdwaasd rond en plotseling, daar……

Haar liefste der aarde ligt te slapen lijkt wel en zij geniet van het aanzicht, van het moment dat zij samen besproken hadden op aarde.

207e6b6a983b302984a0f2e9124da6d1.jpg

Met een vlinderachtige kus laat zij hem ontwaken. Langzaam opent hij zijn ogen en kijkt haar verbaasd aan. Het verlies van zijn grootste liefde had hem gehuld in verdriet en pijn, omdat hij haar DAAR achter had moeten laten, terwijl zij niet zonder elkaar hadden gekund.

Ze hadden wel samen kunnen werken naar zijn dood toe, maar haar verdriet om het komende verlies, had hij niet kunnen verzachten.

Het was nog vrij plotseling gegaan, nadat hij alles goed geregeld had DAAR. Maar wat hij niet had kunnen voorkomen was het er niet meer ZIJN.

Hij was haar voorgegaan in de kleurrijke en verlichte tunnel.

Hij had Petrus gesmeekt om hem voor een paar jaar terug te sturen, maar Petrus vond dat het zijn tijd was, om de hemel wat op te vrolijken.

Eigenlijk was het de eerste keer dat Petrus het niet bij het rechte eind had. Want de verdrietige man die daar voor de open poort stond, zou nooit meer kunnen lachen en zodoende ook geen vreugde kunnen brengen, aan de naasten die hem voor waren gegaan.

Hij kon niets anders doen dan zijn geliefde voorgoed los te laten en na wat naasten begroet te hebben vloog hij als een veertje naar een stil plekje. Hij liet zich op het zachte mos vallen en liet daar zijn laatste tranen vloeien. De grond om hem heen veranderde in een licht kabbelend beekje en er bleek een zaadje onder het mos te liggen, waar hij op lag.

Hij sloot zijn ogen voor de tweede maal en verdween in een droom die hem voorgoed in liet slapen.

207e6b6a983b302984a0f2e9124da6d1.jpg

O, wat had zij lang naar dit moment gewacht. Op aarde was het niet mogelijk geweest om hem wakker te kussen, wat haar tot groot verdriet had gebracht.

Zij probeerde hem te vergeten, maar wel met de gedachte dat hij, haar grote liefde in haar leefde.

Toch bleef dit te weinig troost geven en het werd nooit meer hetzelfde, ook al waren haar naasten nog zo lief en begripvol voor haar.

 

Jij mijn allerliefste

 

Dank je wel mijn lieve schat

zoveel heb je mij gegeven

 

Door jou werd mijn leven zo zinvol

het voelde als een hemel op aarde

 

Wanneer je aan mij denkt

mijn liefste….

weet dat ik je streel

dat ik bij je bent

 

Ik hoop dat de dag zal komen

dat ik je weer kussen zal

 

maar ik heb nooit kunnen vermoeden

dat juist jij….

 

mijn ogen weer openen zal

 

Liefs van je allerliefste

207e6b6a983b302984a0f2e9124da6d1.jpg

 

Zij probeerde het nog twee jaren om voort te leven, maar het gemis werd zo ondragelijk, dat zij uit zichzelf de aarde verliet.

Het gedicht had haar geïnspireerd om uiteindelijk voor HEM te kiezen, ondanks raadgevingen van mensen om haar heen, die zeiden dat ze haar leven weer gewoon op moet pakken. Maar ze kon het niet!

Omringd door de prachtige rozen, zonder doornen, was hij bijna onzichtbaar, maar voor haar niet, bleek jaren later.

De kus die hij haar beloofd had, maar andersom plaats vond en hem ontwaakte, liet hen als pluisjes samen smelten tot één.

Ze waren weer compleet en leefde nog lang en gelukkig!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
Gelezen.
Romantisch hoor, mooi gedicht ook.
Romantisch hoor, mooi gedicht ook.
Liefde gaat over grenzen.
Met recht een hemels sprookje.
Liefde gaat over grenzen.
Met recht een hemels sprookje.
Liefde overwint alles, althans zo zou het moeten zijn. Mooi.