Een valentijns verhaal

Door Gewoonieko gepubliceerd op Tuesday 12 February 20:17

 

Wanneer ik langzaam wakker wordt, realiseer ik me dat het zaterdag is. Vandaag hoef ik niet zo veel. Ik rol m’n warme bed uit, trek iets gemakkelijks aan en druk op de aanknop van de senseo. Het heeft gesneeuwd vannacht en een witte deken ligt onaangeraakt over de tuin. Geen voetstapjes van de kinderen nog, geen sneeuwengel maar een onaangeroerd maagdelijk wit winterdek.

Ik open de voordeur en de snijdende vrieskou van de vroege ochtend doet me even naar lucht happen. Een condenswolkje ontsnapt aan mijn mond en ik huiver. De eerste afdrukken makend in de vers gevallen sneeuw loop ik naar de brievenbus waar ik, trouw als altijd op zaterdagmorgen, “Het Dagblad van het Noorden” vindt. Ik haast me met het nieuws in mijn handen naar binnen, terug de warmte in. Hete koffie, een broodje en de krant. Beter kan een zaterdag, mijn zaterdag, niet beginnen.

Het grote landelijke nieuws in schreeuwende koppen op de voorpagina, ingezonden brieven van lezers op pagina twee. De beschouwing van hoofdredacteur Pieter Sijpersma. Dan het regionale gedeelte, met onder andere de rubriek “miniman”; de beroepsklagers. Zeuren over futiliteiten. Sommige mensen hebben echt niets beters te doen. De verleiding is groot om snel door te bladeren naar één van de laatste delen van de krant. Maar ik beheers me, blader door de Sport, worstel met Economie en beland dan eindelijk bij Uit en Thuis. Daar is ze, onder aan de pagina. Ze lacht naar me. Ik glimlach een beetje dommig terug.

Ze schrijft columns met titels als “Lantaarnpaal” en “Dure Piramide”. Soms kritisch, af en toe vol zelfspot, maar altijd humoristisch. Ik grinnik. Ze heeft geen brillenhoofd, schreef ze ooit. En op twitter hield ze me op de hoogte over haar contactlenzen avontuur. Waarschijnlijk is ze toch uiteindelijk wel vriendjes geworden met haar lenzen. Tenminste, ik hoor haar er nooit meer over. Of misschien dat ze toch stiekem nog een bril draagt? En Ach, dat geen brillenhoofd hebben vond ik nog wel meevallen. Haar met bruine lange haren omlijst engelengezicht kan alles verdragen. Zelfs met een w.c. bril op haar neus zou ze geen flater slaan.

Vervolgens had ze commentaar op haar eigen stem en vond deze niet om aan te horen. Dus schakelde ik op de late zondag de radio in en stemde af op Radio 1 waar ze te horen zou zijn in het programma "Echte Jannen. Daar las ze voor uit eigen werk. Een erotisch feuilleton. Dat heeft zo’n meisje toch niet nodig dacht en ik haakte af. Rosa die verhaalt over haar gefantaseerde escapades met de Jannen …. Jaloezie maakte zich van me meester, en ik wenste voor het eerst in mijn leven dat ik een eigen radioprogramma had. Al was het maar een illegale zender met het bereik van twee straten.

Op haar weblog trof ik een fimpje aan waarop ze voorleest uit eigen werk. Heerlijk; kijken en luisteren zo 70fc19fd0b71eac4fd581d7f4087a413_medium.vaak als -en wanneer- ik maar wil. Als het filmpje geladen is beweeg ik de muis naar de “play” knop en klik deze aan. Maar al na enkele zinnen is het uit met de pret:

 “Wie met mij om wil gaan moet tenminste zes titels kunnen opdreunen anders is het afgelopen”. Voor de duidelijkheid: het gaat over haar held Jan Wolkers. Haar held, waarmee ze ooit had willen trouwen, zo vertrouwd ze mij toe. Jan Wolkers. Ik zucht.

Ik klik op het rode kruisje waarna het scherm op zwart  gaat. Ontnuchterd sta ik weer met twee voeten in de klei. We verschillen té veel van elkaar.

 

Voor wie nieuwsgierig is geworden: http://blog.rosatimmer.nl/

 

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Rest maar één ding, je naam veranderen. Toch maar eens opzoeken die column.
Had je bijna de perfecte vrouw gevonden, dan houdt ze van een schrijver die jij niet graag leest....
Wat een onoverbrugbare verschil...
Mooi verhaal. What's in a mans mind?
Tja Jan Wolkers, dat is geen Valentijnskoek.
Haar programma "echte Jannen" en dan verliefd op JAN Wolkers. Ze is in de wolken met hèm1 Cupido heeft z'n pijlen al geschoten....
Nog 2 dagen, Ieko. Cubijntje komt vàst!
Leuk verhaal!