Meer, minder of gewoon geen aandacht?

Door Xead&read gepubliceerd op Sunday 30 December 15:35

Laat iedereen toch in zijn waarde.

In de periode dat ik aan de Tu/e studeerde, heb ik een studiegenoot leren kennen, die eveneens bouwkunde studeerde net als mij. Ik had amper contact met hem, het bleef meestal bij een praatje houden en elkaar gedag zeggen, overigens hadden wij elkaar wel als ‘’vrienden’’ op Facebook. Het contact tussen deze persoon en mij werd groter nadat hij ook gestopt was met zijn studie. We hadden beiden dezelfde motieven om te stoppen en begrepen elkaar hierdoor goed,  dit contact is uiteindelijk uitbundiger geworden, tevens is hij ook ‘’gekroond’’ tot een van mijn beste vrienden! Haha…

Enfin, om maar met de deur in huis te vallen. Ik had zeer lichte twijfels dat hij homoseksueel was. Als ik er achteraf over nadenk, wat nu precies de elementen waren om hem een stempel te geven, kan ik alleen vermelden dat hij zich een beetje terughoudend opstelde en zijn kledingstijl.
Aangezien we regelmatig contact hadden en over allerlei verscheidene onderwerpen discussieerde, konden we alles bij elkaar kwijt. Hij kon zijn ei kwijt bij mij en ik kon mijn ei kwijt bij hem!
Hij vertelde mij dat hij iets met mij wou delen, hij wou iets kwijt. De vriendschap tussen mij en hem heeft ertoe geleid dat ik een geschikte kandidaat was voor zijn verzwegen geheimen…
Het verzwegen geheim bestond uit de volgende woorden:

‘’Ik denk dat ik een homo ben’’

Kort, krachtig en enigszins twijfelend over zijn geaardheid. Ikzelf was niet zozeer verrast, aangezien ik al lichte twijfels had over zijn geaardheid, het deed mij totaal niets!
Ik vond het goed dat hij ervoor uitkwam en ook interessant dat hij zichzelf langzamerhand aan het ontdekken was.

Hijzelf woont overigens in Amsterdam, de stad waar de gayscene in zijn algemeenheid geaccepteerd is en waar het toch nog als taboe wordt beschouwd.
We hadden vaak discussies over de acceptaties van homoseksuelen, hoe dit het beste verwerkt kon worden in de maatschappij.

Toevallig was er een KNVB commercial, dat gepubliceerd werd op 11 oktober nationale coming-outdag, waarin homoseksuelen aangemoedigd worden om de uit te kast komen.
Naar aanleiding van deze commercial ontstond er weer een discussie over de acceptatie van homoseksuelen.
De discussie omvatte het onderwerp dat zulke commercials niet moeten bestaan.

‘’Nou, waarom dan, tis toch goed!?’’ vroeg hij.

Mijn standpunt hiervoor was dat door dit soort commercials het onderscheid tussen homoseksuelen en heteroseksuelen alleen maar groter en kenbaar gemaakt wordt. Namelijk, door deze onnodige aandacht naar de homoseksuelen toe, laat men zien dat er een bepaald onderscheid is. Als men ‘’ontkent’’ dat er een verschil is tussen homoseksuelen en heteroseksuelen denk IK dat de acceptatie van de homoseksuelen sneller zal plaatsvinden ten opzichte van de extra aandacht die hiervoor gegeven wordt.
Hij begreep wat ik bedoelde, maar vond ook dat het onderwerp aan bod gebracht moest worden.

Wat vinden jullie hiervan? Meer, minder of gewoon geen aandacht?

‘’Boeit mij geen flikker!’’
 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Klopt, alhoewel het inderdaad in hun geloof wordt afgekeurd, heb ik het zwaar het gevoel dat geloof maar een kleine bijdrage heeft in het denigreren /afkeuren van homoseksuelen.
Komt allemaal nog wel goed, ooit!
Eigenlijk denk ik ook zo.
Maak geen verschil en bemoei je niet met een ander.
Maar ja,
in Mokum en andere grote steden, lopen veel jongeren die het homo zijn sterk afkeuren door hun geloof.
En dat duurt nog wel een generatie voordat hier matig op wordt gereageerd.